Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

Πως μπορεί να εκπέμψει πανελλαδικά και νόμιμα ένα τηλεοπτικό κανάλι

...που δεν εξασφάλισε την άδεια Παππά.


Για το παρασκήνιο της δημοπρασίας των τηλεοπτικών αδειών έχουν γραφτεί πολλά, και θα γραφτούν και άλλα.
Εμείς θα επιχειρήσουμε να παραθέσουμε τις ... επιλογές που έχουν τα κανάλια που δεν πήραν τελικά άδεια, όχι με βάση εικασίες και πιθανολογίες, αλλά με βάση τα σημερινά δεδομένα. Δηλαδή, ποιές είναι οι επιλογές που μπορούν να κάνουν τα κανάλια αυτά σήμερα. Τώρα.

Τέσσερις είναι οι τρόποι εκπομπής τηλεοπτικού σήματος χωρίς την απαίτηση άδειας από την Πολιτεία:
1. Η εκπομπή μέσα από τις δύο συνδρομητικές πλατφόρμες που υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα (Nova – OTE TV).
2. Η εκπομπή απευθείας μέσω δορυφόρου.
3. Η εκπομπή μέσω διαδικτύου.
4. Οι 3 παραπάνω τρόποι ταυτόχρονα

Αναλυτικά οι παραπάνω επιλογές

Η εκπομπή μέσα από το τηλεοπτικό «μπουκέτο» των συνδρομητικών πλατφορμών της Nova και του OTE TV απαιτεί μόνον τη συνεργασία των δύο συνδρομητικών παρόχων, καθώς αυτοί μπορούν να προβάλλουν όποιο κανάλι θέλουν (και έχουν συμφωνήσει μαζί του βέβαια) μέσα από τις πλατφόρμες τους χωρίς να χρειάζονται κανενός είδους άδεια, αφού οι δορυφορικές συχνότητες δεν ανήκουν στον «εθνικό πλούτο» (όπως ισχύει για τις επίγειες ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες», και συνεπώς δεν απαιτείται κανενός είδους άδεια από κρατικό φορέα.

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με την επιλογή για απευθείας εκπομπή ενός καναλιού από κάποιον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο. Το κανάλι μπορεί να «νοικιάσει» μία συχνότητα σε έναν από τους δορυφόρους που «βλέπουν» την Ελλάδα, και να εκπέμψει ελεύθερα, ενώ όποιος θα διαθέτει ένα δορυφορικό δέκτη (όχι όμως της Nova ή του OTE TV) και ένα κλασικό δορυφορικό «πιάτο» θα μπορεί να συντονίζει τον εξοπλισμό του στον συγκεκριμένο δορυφόρο και να λαμβάνει το σήμα του καναλιού.

Η εκπομπή μέσω διαδικτύου είναι ελαφρώς πιο σύνθετη τεχνικά υπόθεση, ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση δεν απαιτείται κανενός είδους άδεια για την εκπομπή, καθώς κανένας ελληνικός νόμος δεν προβλέπει κάτι τέτοιο σε αυτή την περίπτωση, ενώ υπάρχουν και σχετικές αποφάσεις της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σύμφωνα με τις οποίες το διαδίκτυο και οι (νόμιμες) δραστηριότητες μέσα από αυτό είναι ελεύθερες και δεν υπόκειται σε κανενός είδους άδεια.

Στην πράξη, ο τηλεοπτικός σταθμός που θέλει να εκπέμψει μέσω διαδικτύου θα πρέπει καταρχάς να έρθει σε συμφωνία με έναν πάροχο «διαδικτυακής χωρητικότητας» ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση πολλών χρηστών ταυτόχρονα και να μην «μπουκώνει» ο διαδικτυακός «πομπός» του σταθμού όταν αυξάνονται οι χρήστες, και κατά δεύτερο λόγο να δημιουργήσει την κατάλληλη υποδομή που θα επιτρέπει στο χρήστη την απρόσκοπτη τηλεθέαση όποια συσκευή και αν χρησιμοποιεί (υπολογιστή, tablet ή κινητό).

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα

Κάθε μία από τις παραπάνω επιλογές έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Καταρχάς, όλες έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Ο ιδιοκτήτης του καναλιού έχει ήδη γλιτώσει ένα ιδιαίτερα μεγάλο (όπως εξελίχθηκε η δημοπρασία) ποσό το οποίο θα έδινε για μια «συμβατική» άδεια πανελλαδικής εμβέλειας, ο οποίο θα μπορεί να το επενδύσει για την ανάπτυξη του ίδιου του καναλιού, δηλαδή μια καθαρά παραγωγική επένδυση.

Η περίπτωση της εκπομπής μέσα από μια συνδρομητική πλατφόρμα (ή και από τις 2) έχει το κόστος που θα χρεώσει ο πάροχος το κανάλι (το οποίο φυσικά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το κόστος μιας τηλεοπτικής άδειας), ενώ το κανάλι εξασφαλίζει και μία θέση στις επιλογές του τηλεκοντρόλ των συνδρομητών που έχουν οι 2 πλατφόρμες, ο οποίος αυξάνεται σταθερά. Επιπλέον, μετά από συνεννόηση του καναλιού με τις πλατφόρμες που θα το φιλοξενούν, μπορούν οι ίδιες οι πλατφόρμες να εκπονήσουν ένα διαφημιστικό πρόγραμμα μέσα από την ίδια την πλατφόρμα προς τους χρήστες, για να τους ενημερώσουν για το νέο κανάλι που θα φιλοξενούν ή που συνεχίζουν να φιλοξενούν.

Η επιλογή της εκπομπής απευθείας μέσω δορυφόρου απαιτεί την ύπαρξη στο σπίτι του τηλεθεατή εξοπλισμού ανάλογου με αυτόν που παρέχουν οι 2 συνδρομητικές πλατφόρμες, αλλά όχι του ίδιου του συνδρομητικού εξοπλισμού. Και σε αυτή την περίπτωση το κόστος της ενοικίασης μιας δορυφορικής συχνότητας για το κανάλι δεν είναι μεγάλο.

Η εκπομπή μέσω διαδικτύου απαιτεί από τον τηλεθεατή την ύπαρξη ευρυζωνικής πρόσβασης στο internet στο χώρο του με μια «ικανή» πραγματική ταχύτητα πάνω από 5-6 Mbps. Από εκεί και πέρα το μόνο που χρειάζεται να κάνει ο τηλεθεατής – χρήστης είναι να συντονιστεί στο site του καναλιού και να επιλέξει τη μετάδοση. Η τηλεθέαση μέσω διαδικτύου δίνει στο κανάλι και μια σειρά από πρόσθετες δυνατότητες που δε μπορούν να παρέχουν οι άλλοι 2 τρόποι εκπομπής. Το κανάλι μπορεί να δημιουργήσει διαδικτυακή βάση δεδομένων ώστε ο χρήστης να μπορεί να παρακολουθήσει το πρόγραμμα όταν εκείνος θέλει, και όχι μόνο live, όπως επίσης να επιλέξει εκείνος ποιά ή ποιές εκπομπές θα δει, και με το ρυθμό που εκείνος θέλει. Επίσης επειδή το διαδίκτυο είναι κάτι το διαδραστικό (κοινώς, ο χρήστης μπορεί να είναι δέκτης και πομπός ταυτόχρονα), το κανάλι μπορεί να δώσει άμεσα τους τηλεθεατές - χρήστες ένα ενεργό ρόλο στο πρόγραμμά του μέσα από άμεση κατάθεση άποψης για ένα πρόγραμμα, για παράδειγμα, με άμεση συμμετοχή σε διαγωνισμούς, δημοσκοπήσεις κ.λπ.

Επιπλέον, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί το κανάλι από οπουδήποτε έχει πρόσβαση στο internet και με οποιαδήποτε συσκευή μπορεί να πλοηγηθεί στο διαδίκτυο, ενώ το κανάλι μπορεί να αποκτήσει και τη θέση του, μαζί με τα «συμβατικά» κανάλια, σε μία επιλογή στο τηλεχειριστήριο του τηλεθεατή – χρήστη που έχει μία smart TV (οι πωλήσεις των οποίων αυξάνονται συνέχεια – και πλέον τις συναντάμε σε όλο και μικρότερες ίντσες και με όλο και μικρότερη τιμή), που μπορεί να συνδεθεί επίσης στο internet. Στην περίπτωση αυτή, ο τηλεθεατής θα μπορεί να δει το κανάλι με τον ίδιο απλό τρόπο που το βλέπει και σήμερα. Τέλος, το κανάλι έχει άμεση γνώση κάθε στιγμή για τον απολύτως αριθμό των τηλεθεατών του, και δε χρειάζεται τον κατά αναγωγή και προσέγγιση υπολογισμό της τηλεθέασής του από την οποιαδήποτε AGB.

Σημειώνεται επίσης ότι και με τους 3 παραπάνω τρόπους εκπομπής ένα κανάλι μπορεί να εκπέμψει σε υψηλή ευκρίνεια (1080p).

Ναι, αλλά...


Καλά όλα αυτά, αλλά πιθανότατα θα αναρωτηθείτε πολλοί «αφού υπάρχουν και οι παραπάνω τρόποι εκπομπής τότε γιατί οι επιχειρηματίες έφτασαν να πληρώσουν τέτοια «τρελά» ποσά προκειμένου να αποκτήσουν μια συμβατική άδεια πανελλαδικής εκπομπής;».

Σωστή ερώτηση. Η απάντηση έχει 2 σκέλη, ένα τεχνικό και ένα οικονομικό.

Το τεχνικό σκέλος έχει να κάνει με το βαθμό «ετοιμότητας» των νοικοκυριών να υιοθετήσουν έναν (τουλάχιστον) από τους παραπάνω τρεις τρόπους τηλεθέασης. Ο πιο «διαδεδομένος» μετρήσιμος τρόπος τηλεθέασης από τους παραπάνω φαίνεται να είναι οι δυο συνδρομητικές πλατφόρμες, καθώς συνολικά οι συνδρομητές τους αγγίζουν το 1 εκατομμύριο, πράγμα που μας επιτρέπει να θεωρούμε ότι λίγο λιγότερα νοικοκυριά διαθέτουν συνδρομητική TV (καθώς αρκετές συνδρομές αφορούν επαγγελματικούς χώρους ή χώρους διασκέδασης κ.λπ.).

Οι τηλεθεατές που έχουν ανάλογο εξοπλισμό με τους «συνδρομητικούς» τηλεθεατές, αλλά για να λαμβάνουν τα δορυφορικά κανάλια είναι αναλογικά πολύ λίγοι, και πρόκειται κυρίως για εραστές της δορυφορικής τηλεθέασης.

Τέλος, εκείνοι που παρακολουθούν τηλεόραση μέσω διαδικτύου είναι σαφώς περισσότεροι από τους παραπάνω, ωστόσο ο αριθμός τους είναι μη προσδιορίσιμος διότι όσα κανάλια εκπέμπουν μέσω διαδικτύου αποφεύγουν να δώσουν τα σχετικά στοιχεία, ενώ η τηλεθέαση διαδικτυακών καναλιών σε μια «κανονική» τηλεόραση παρότι τεχνικώς είναι εφικτή (ακόμα και αν αυτή δεν είναι «smart») δεν είναι τόσο απλή στο βαθμό που θα μπορούσε να την υλοποιήσει ένας τηλεθεατής μιας ηλικίας και άνω.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε ένα βασικό συμπέρασμα: ο συνολικός αριθμός των τηλεθεατών που επιλέγουν (και) έναν από τους παραπάνω τρόπους τηλεθέασης είναι πολύ μικρότερος από τους «συμβατικούς» τηλεθεατές.

Το μεγαλύτερο "πρόβλημα"

Σας είπαμε κάτι που δε φανταζόσασταν; Μάλλον όχι. Και εδώ φτάνουμε στην «οικονομική» διάσταση. Όπως εσείς γνωρίζετε ότι οι τηλεθεατές που επιλέγουν έναν από τους παραπάνω 3 τρόπους τηλεθέασης είναι σαφώς λιγότεροι από τους «συμβατικούς» τηλεθεατές, έτσι ακριβώς το γνωρίζουν και οι διαφημιζόμενοι στα τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία λειτουργούν με τα χρήματα αυτών των διαφημιζόμενων (αφού τα ιδιωτικά κανάλια δεν έχουν κάποια «υποχρεωτική» συνδρομή τύπου ΕΡΤ).

Συνεπώς, ένα κανάλι που μέχρι τώρα έκπεμπε με «συμβατικό» τρόπο και πλέον θα πρέπει να εκπέμπει με έναν από τους 3 παραπάνω (εφόσον δεν πήρε κάποια από τις τέσσερις άδειες), θα έχει σημαντικά μικρότερα προσδοκώμενα τηλεοπτικά έσοδα από ότι είχε μέχρι σήμερα, με ότι αυτό σημαίνει για τη βιωσιμότητά του, τις περικοπές που θα χρειαστεί να κάνει στην υπάρχουσα δομή του (που δημιούργησε με το δεδομένο της «συμβατικής» εκπομπής) κ.λπ.

Άσχετα λοιπόν με τις όποιες προσδοκίες των υπαρχόντων και επίδοξων «καναλαρχών», το γεγονός είναι πως ένα τηλεοπτικό κανάλι που θα λειτουργήσει με έναν από τους τρεις «εναλλακτικούς» τρόπους εκπομπής θα έχει και σημαντικά μικρότερο αριθμητικά κοινό στο οποίο θα απευθύνεται, άρα και σημαντικά μικρότερα διαφημιστικά έσοδα (λόγω ακριβώς των λιγότερων τηλεθεατών του). Βεβαίως οι συνδρομητές των δύο ψηφιακών πλατφορμών αυξάνονται σταθερά, ενώ το internet αποτελεί τον μεσο-μακροπρόθεσμο μονόδρομο, ωστόσο οι διαφορές είναι ακόμα πολύ μεγάλες, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην Ελλάδα του 2016 σε αυτά τα θέματα έχουμε μείνει περίπου 20 χρόνια πίσω στη νοοτροπία, με αποτέλεσμα ένας διαφημιζόμενος για μια ολοσέλιδη διαφήμιση σε μια καθημερινή εφημερίδα που πουλάει 15.000 φύλλα, για παράδειγμα, την οποία στην καλύτερη περίπτωση θα δουν, για μία και μοναδική μέρα, 15.000 αναγνώστες, να είναι διατεθειμένος να πληρώσει 6.000 ευρώ (για παράδειγμα), αλλά το ίδιο ποσό να του φανεί υπερβολικό εάν του το ζητήσει ένα μεγάλο site (που έχει 5 φορές περισσότερους μοναδικούς επισκέπτες) για το κεντρικό του banner (που δεν είναι και στατικό, αλλά δυναμικό) και όχι για μία ημέρα, αλλά για μία εβδομάδα...

Οι εναλλακτικές των... εναλλακτικών

Πέραν των παραπάνω, πολλά έχουν ακουστεί άλλους εναλλακτικούς τρόπους εκπομπής, όπως η λήψη μιας θεματικής άδειας καναλιού (όταν, και εάν, αυτές εξαγγελθούν), ή η συνεργασία με περιφερειακά κανάλια (για τα οποία επίσης η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη δημοπράτηση αδειών).

Σε ότι αφορά στις παραπάνω επιλογές, από τη στιγμή που δεν υπάρχει καμία ξεκάθαρη παράμετρος σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης ή με τις παραμέτρους που θα συνοδεύουν τις παραπάνω άδειες, ότι και να πούμε θα αποτελεί καθαρή εικασία.

Όπως είπαμε και στην αρχή του κειμένου αυτού, στόχος ήταν να παρατεθούν οι επιλογές που έχουν με βάση τα σημερινά δεδομένα όσα κανάλια δεν πήραν άδεια. Το εάν στο μέλλον θα προστεθούν και άλλες, είναι κάτι που μένει να δούμε...


του κ.Γ.Λεοντάρη

Blog Widget by LinkWithin