Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Τα νούμερα δεν βγαίνουν...


  • Οι πανηγυρισμοί του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης για το Eurogroup θυμίζουν το παλιό ανέκδοτο που λέγανε στην πάλαι πότε ανανεωτική αριστερά για τον τρόπο που παρουσιάζουν στις σοβιετικές ειδήσεις το αποτέλεσμα ενός αγώνα δρόμου 400 μέτρων μεταξύ ενός Αμερικάνου που τερμάτισε πρώτος και ενός σοβιετικού που τερμάτισε δεύτερος…

Κατά το πρακτορείο ΤΑΣΣ λοιπόν: "Ο σοβιετικός αθλητής τερμάτισε δεύτερος ενός ο Αμερικάνος προτελευταίος"...
Κάπως έτσι... προσπαθεί και η κυβέρνηση να παρουσιάσει την "επιτυχία" στο Eurogroup που θα επιτρέψει στους θεσμούς να επιστρέψουν.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι στην κοινοβουλευτική ομάδα πως για μέτρα 3-3,5 δισ. ευρώ (μείωση του αφορολόγητου και μειώσεις συντάξεων) θα υπάρξουν αντίστοιχα αντίμετρα.

Το πλέον πιθανό με βάση την κοινή λογική είναι όταν θέλεις να πάρεις μέτρα 3,5 δισ. ευρώ να πάρεις 3,8 δισ. ευρώ και να εστιάσεις τη δημοσιότητα στα μέτρα των 300 εκατ. τα οποία θα παρουσιάσεις σαν μέτρα δεκαπλάσιας ισχύος.
Εξάλλου κάθε φορά το ίδιο συμβαίνει. Παράλληλα με το μνημόνιο προαναγγέλλουν και ένα "κοινωνικό" μνημόνιο το οποίο προπαγανδίζουν μέχρι να ψηφιστούν τα μέτρα και μετά το ξεχνάνε μέχρι η αποτυχία της εφαρμογής να αναγκάσει τους θεσμούς να ζητήσουν νέα μέτρα... και πάει λέγοντας μέχρι τελικής κατάρρευσης.

Μοναδικό "πάτημα" της κυβέρνησης είναι η επίτευξη και υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων το 2016. Η παράλληλη αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών όμως δεν καθιστά διατηρήσιμη αυτήν την επίτευξη στόχου.
Η αλήθεια είναι πως τα νούμερα πήγαν καλύτερα απ’ ό,τι κάποιος θα περίμενε και ιδίως απ’ ό,τι περίμενε η στήλη που θεωρούσε την οικονομία σε πορεία κατάρρευσης και έτσι βεβαίως συνεχίζει να τη θεωρεί.
Στην κυβέρνηση πανηγυρίζουν γιατί με την απειλή την κατασχέσεων κατάφεραν το 2016 να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις καθώς τα έσοδα ξεπέρασαν τους στόχους. Το κόστος όμως στην οικονομία ήταν δυσβάστακτο και θα αποδειχθεί καταστροφικό.

Το μέσο νοικοκυριό προσπαθεί να πληρώνει τους ληστρικούς και αυθαίρετους φόρους πέραν του φόρου εισοδήματος που εμφανίζονται είτε ως φόροι ακινήτων, είτε ως ασφαλιστικές εισφορές, αφήνοντας απλήρωτα ενοίκια και τραπεζικά δάνεια. Προσπαθεί να επιβιώσει στραγγίζοντας καταθέσεις δηλαδή τα "καύσιμα" που θα μπορούσαν να μας βγάλουν από το "πηγάδι".
Έτσι όμως το μόνο που καταφέρνει η κυβέρνηση είναι να κερδίζει χρόνο ανοίγοντας νέες τρύπες. Ήδη, είναι εμφανείς οι επιπτώσεις στις καταθέσεις. Παρά το γεγονός πως το 2016 υπολογίζεται πως πάνω από 5 δισ. ευρώ βγήκαν από τα στρώματα και πήγαν σε φόρους, αυτά δεν εμφανίστηκαν στις τραπεζικές καταθέσεις όπως θα 'πρεπε...
Οι δείκτες που πρέπει κάποιος να δίνει σημασία προκειμένου να έχει μια εικόνα για την πορεία της οικονομίας και τη βιωσιμότητα του δημοσιονομικού πλεονάσματος, είναι οι πηγές των φορολογικών εσόδων, οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, η πορεία των λιανικών πωλήσεων, τα τουριστικά έσοδα, οι τραπεζικές καταθέσεις, τα "κόκκινα" δάνεια, η τιμή του πετρελαίου, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και οι εξαγωγές...
Τον Ιανουάριο του 2017 π.χ. τα έσοδα από ΦΠΑ που αντιπροσωπεύουν τη δυναμική της οικονομίας άρα και τη βιωσιμότητα του πλεονάσματος ήταν κάτω από τους στόχους.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο το 2016 ξεπέρασαν τα 95 δισ. ευρώ με τις νέες που προστέθηκαν να ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ το μήνα.
Τα τουριστικά έσοδα το 2016 ήταν μειωμένα σε σχέση με αυτά του 2015 αν και οι τουρίστες ήταν περισσότεροι.
Αν και η ανεργία το 2016 μειώθηκε οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης αυξήθηκαν και αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του απασχολούμενου στον ιδιωτικό τομέα δυναμικού. Για το ασφαλιστικό σύστημα ευέλικτες μορφές απασχόλησης σημαίνουν πως για κάθε συνταξιούχο των 700 ευρώ χρειάζονται 10 εργαζόμενοι. Όπερ, τικ τακ με μαθηματική ακρίβεια...
Οι τραπεζικές καταθέσεις το 2016 αντί των εκτιμήσεων για αύξηση κατά 10 δισ. ευρώ και παρά τους υπολογισμούς πως περί τα 5 δισ. από τα στρώματα επέστρεψαν μέσω εφορίας, αυξήθηκαν κατά 4,5 δισ. μόνο.
Τους πρώτους μήνες του 2017 παρατηρείται έξοδος πάλι παρά τα capital controls.

Η στήλη δεν συμμερίζεται το success story της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όπως δεν συμμεριζόταν και εκείνο της κυβέρνησης Σαμαρά, παρά το γεγονός πως τότε οι συνθήκες ήταν πολύ καλύτερες από αυτές που διαμορφώνονται σήμερα.
Η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιαναπτυξιακή λόγω υπερβολικών φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών, θα έχει δε σαν αποτέλεσμα τη φτωχοποίηση της μικρομεσαίας τάξης.
Η βίαιη εξίσωση των μικρομεσαίων προς τα κάτω θα οδηγήσει τα χαμηλότερα εισοδήματα ακόμη πιο κάτω, έως του σημείου που η χώρα θα χρειαστεί εξωτερική ανθρωπιστική βοήθεια. Δηλαδή, αυτό που έχει συμβεί πολλάκις όπου κυβέρνησε η αριστερά.
Δυστυχώς, όλες οι ενδείξεις συνεχίζουν να συγκλίνουν στη διαπίστωση πως η χώρα θα περάσει κατ’ αναλογία το σοκ που πέρασαν τα σοβιετικά καθεστώτα μετά την κατάρρευση.
Πράγματι θα ηττηθεί η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς αλλά το κόστος θα είναι υπερβολικά βαρύ...




Του κ.Κ.Στούπα

Blog Widget by LinkWithin

Αρχειοθήκη ιστολογίου