Δυστυχώς για την Ελλάδα και τις εισηγμένες στο ΧΑ εταιρείες την δεδομένη χρονική στιγμή η χώρας μας βρίσκεται εκτός – επενδυτικών – πλάνων για τα περισσότερα από τα επενδυτικά "σπίτια", τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις υπόλοιπες περιοχές του πλανήτη.
Και επειδή κάποιοι συνεχίζουν να πιστεύουν πως οι επενδύσεις θα έρθουν στην Ελλάδα με έναν "μαγικό" τρόπο θα πρέπει αντίστοιχα κάποιοι άλλοι να τους πουν πως πλανώνται πλάνην οικτράν. Οι επενδύσεις θα έρθουν στην Ελλάδα, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα όπως έρχονται πάντα: "με τον παραδοσιακό τρόπο" ο οποίος περνά μέσα από τις χρηματιστηριακές αγορές οι οποίες αποτελούν "βαρόμετρο" για τους διαχειριστές.
Δυστυχώς άλλος και μάλιστα "μαγικός" τρόπος δεν υπάρχει, την στιγμή μάλιστα που ο παγκόσμιος "επενδυτικός χάρτης" παρουσιάζει – σήμερα – σπουδαίες επενδυτικές ευκαιρίες. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ τον λόγο που ένας επενδυτής θα μπει στην διαδικασία να ασχοληθεί με την Ελλάδα που:
- Ένα σκάνδαλο του μεγέθους των Folli Follie παραμένει – ουσιαστικά – ακόμη ανεξιχνίαστο και οι όποιες διαδικασίες προχωρούν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.
- Μια ακόμη εισηγμένη εταιρεία, η Jumbo, συμπεριφέρεται με τον τρόπο που συμπεριφέρεται και ο βασικός της μέτοχος και επικεφαλής της, εμφανίζεται "αλλεργικός" σε κάθε έννοια που περιλαμβάνει τον όρο εταιρική διακυβέρνηση.
- Που εταιρείες του βεληνεκούς του Τιτάνα αποφασίζουν μετά από 116 χρόνια να "αλλάξουν" έδρα.
Δυστυχώς το "μείγμα" είναι αρνητικό και γίνεται ακόμη πιο αρνητικό με τον τρόπο που διαχειρίζεται τα δεδομένα το πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Αναμφίβολα το "καράβι" θα πρέπει να αλλάξει ρότα. Το θέμα όμως είναι ποιος θα ηγηθεί αυτής της προσπάθειας και φυσικά ποια θα είναι η πορεία που θα ακολουθήσει!
Και επειδή κάποιοι συνεχίζουν να πιστεύουν πως οι επενδύσεις θα έρθουν στην Ελλάδα με έναν "μαγικό" τρόπο θα πρέπει αντίστοιχα κάποιοι άλλοι να τους πουν πως πλανώνται πλάνην οικτράν. Οι επενδύσεις θα έρθουν στην Ελλάδα, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα όπως έρχονται πάντα: "με τον παραδοσιακό τρόπο" ο οποίος περνά μέσα από τις χρηματιστηριακές αγορές οι οποίες αποτελούν "βαρόμετρο" για τους διαχειριστές.
Δυστυχώς άλλος και μάλιστα "μαγικός" τρόπος δεν υπάρχει, την στιγμή μάλιστα που ο παγκόσμιος "επενδυτικός χάρτης" παρουσιάζει – σήμερα – σπουδαίες επενδυτικές ευκαιρίες. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ τον λόγο που ένας επενδυτής θα μπει στην διαδικασία να ασχοληθεί με την Ελλάδα που:
- Ένα σκάνδαλο του μεγέθους των Folli Follie παραμένει – ουσιαστικά – ακόμη ανεξιχνίαστο και οι όποιες διαδικασίες προχωρούν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.
- Μια ακόμη εισηγμένη εταιρεία, η Jumbo, συμπεριφέρεται με τον τρόπο που συμπεριφέρεται και ο βασικός της μέτοχος και επικεφαλής της, εμφανίζεται "αλλεργικός" σε κάθε έννοια που περιλαμβάνει τον όρο εταιρική διακυβέρνηση.
- Που εταιρείες του βεληνεκούς του Τιτάνα αποφασίζουν μετά από 116 χρόνια να "αλλάξουν" έδρα.
Δυστυχώς το "μείγμα" είναι αρνητικό και γίνεται ακόμη πιο αρνητικό με τον τρόπο που διαχειρίζεται τα δεδομένα το πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Αναμφίβολα το "καράβι" θα πρέπει να αλλάξει ρότα. Το θέμα όμως είναι ποιος θα ηγηθεί αυτής της προσπάθειας και φυσικά ποια θα είναι η πορεία που θα ακολουθήσει!
