Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Comandante ή δικτάτορας: Τα αντίπαλα μέρη έπιασαν τις στατιστικές..


Ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο ανέδειξε -σε διεθνές επίπεδο- τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα: 
  • από τη μία οι θαυμαστές της Επανάστασης και της προσωπικότητας του comandante, 
  • από την άλλη οι επικριτές που μιλούν για έναν δικτάτορα.

Η εικόνα τις πρώτες ώρες μετά την αναγγελία του θανάτου του ήταν ενδεικτική: πανηγύρια με αρκετή.. υπερβολή στη Μικρή Αβάνα του Μαϊάμι, βουβός πόνος και ερημιά στην Αβάνα…

Το βέβαιο είναι ότι η Κούβα του 2016 δεν έχει καμία σχέση με την Κούβα του 1959. Σε αυτό συμφωνούν και τα δύο στρατόπεδα.

Στιγμιαία συμφωνούν, γιατί αμέσως μετά επιστρατεύονται οι αριθμοί και οι στατιστικές για να γίνουν συγκρίσεις. Έχουν καμία σημασία τα νούμερα; Μάλλον όχι, αλλά παρουσιάζουν ένα κάποιο ενδιαφέρον:

Οι εχθροί του Κάστρο έχουν να λένε ότι η Κούβα του 1959 είχε 6 εκατομμύρια πληθυσμό και καλύτερες υποδομές από οποιαδήποτε γειτονική χώρα. Είχε σιδηροδρομικό δίκτυο και τηλεόραση. Όταν ούτε καν η Ισπανία του Φράνκο γνώριζε τέτοια αγαθά.

Πριν την άφιξη των Κάστρο το πέσο είχε την ίδια ισοτιμία με το δολάριο των ΗΠΑ. Σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούσαν 6 αγελάδες (σήμερα μία αγελάδα για 6 Κουβανούς), ενώ υπήρχαν δεκάδες εφημερίδες. Σήμερα μόλις δύο: τα επίσημα όργανα του ΚΚ, η Granma και η Juventud Rebelde.

Ιδού και ο αντίλογος: πριν το 1959 η παιδική θνησιμότητα ξεπερνούσε τα 60 βρέφη ανά 1.000, σήμερα είναι μόλις 4,2.

Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 60 έτη για τους άνδρες και τα 65 για τις γυναίκες. Σήμερα είναι 75 για τους άνδρες και 80 για τις γυναίκες.

Υπήρχε 1 γιατρός ανά 1.000 κατοίκους, σήμερα 7,7 ανά 1.000 Κουβανούς ή αλλιώς 1 γιατρός ανά 130 ανθρώπους.

Και συνεχίζουν: το 44% των παιδιών που ζούσε σε αγροτικές περιοχές δεν πήγαινε σχολείο. Σήμερα όλα τα παιδιά πάνε σχολείο.

Ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε: 11 εκατομμύρια οι Κουβανοί.

Πριν την Επανάσταση το 8% των Κουβανών είχε στην κατοχή του το 70% της γης. Το 2008, το 70% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων ήταν κρατικό.

Πλέον βέβαια έχουν αρχίσει προσπάθειες να αποδοθεί και πάλι η γη στον αγροτικό πληθυσμό. Ενώ αυξήθηκε σημαντικά και ο αριθμός των αυτοαπασχολούμενων: πάνω από μισό εκατομμύριο Κουβανοί, περίπου το 11% του πληθυσμού.

Οι οικονομολόγοι που δεν αγάπησαν ιδιαίτερα την Επανάσταση σημειώνουν ότι οι Κάστρο υποθήκευσαν το μέλλον του νησιού. Πρώτα «σοβιετικοποίησαν» την οικονομία, γεμίζοντάς την με ξεπερασμένη τεχνολογία και στη συνέχεια την έκαναν εξαρτώμενη από τα πετροδολάρια του Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας.

Όπως έλεγε στην ισπανική El Pais ο κουβανός οικονομολόγος Όσκαρ Εσπινόσα Τσέπε: «χωρίς να λαμβάνει κανείς υπόψη την απώλεια κουλτούρας εργασίας, δεδομένου ότι στην Κούβα πλέον όλοι κλέβουν για να ζήσουν, αφού δεν φτάνει ο μισθός».

* Ο Εσπινόσα Τσέπε (1940-2013) υπήρξε καθηγητής του Πανεπιστημίου της Αβάνας και στέλεχος κυβερνήσεων του Κάστρο. Συνελήφθη το 2003 και καταδικάστηκε σε 20ετή κάθειρξη για δράση κατά της κουβανικής κυβέρνησης. Τελικά, αφέθηκε ελεύθερος, για λόγους υγείας, το 2004. Πέθανε στη Μαδρίτη.

Ο Ραφαέλ Ερνάντες, διευθυντής του περιοδικού Temas εκτιμά ότι υπάρχει μέλλον, δεδομένου ότι το 10% του πληθυσμού έχει τελειώσει το Πανεπιστήμιο.

Ένας ευρωπαίος διπλωμάτης που υπηρέτησε χρόνια στην Αβάνα σημειώνει, μιλώντας στην El Pais, ότι ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα της Επανάστασης είναι η εμπέδωση μιας εθνικής συνείδησης, όχι μόνο σε επίπεδο ηγεσίας, αλλά και απλών ανθρώπων.

Αυτό, εκτιμά, θα κάνει δύσκολο να υπάρξει επόμενη μέρα στην Κούβα με υπερβολικές παραχωρήσεις προς τις ΗΠΑ.

Αν και κάτι τέτοιο είναι πλέον αρκετά δύσκολο, δεδομένου ότι από τον Ιανουάριο ο Λευκός Οίκος θα περάσει στα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ το ρεπουμπλικανικό Κογκρέσο είναι αδύνατον να εγκρίνει οποιαδήποτε άρση κυρώσεων.

Τα ιστορικά βήματα που έκανε ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα με την Αστερόεσσα να κυματίζει και πάλι στην Αβάνα, μάλλον δεν θα έχουν συνέχεια.


Του κ.Απ.Ρουμπάνης

Blog Widget by LinkWithin