Το μεγαλύτερο μέρος του ηφαιστείου είναι υποθαλάσσιο και αποτελείται από 24 κρατήρες και ηφαιστειακά οικοδομήματα. Σύμφωνα με ενδείξεις, το ηφαίστειο διαθέτει ένα τεράστιο θάλαμο μάγματος από κοινού με τον Βεζούβιο σε βάθος 8 χιλιομέτρων χωρητικότητας μεγαλύτερη από 100 κυβικά χιλιόμετρα, γεγονός που κατατάσσει τα Φλεγραία Πεδία στα υπερηφαίστεια.  

Μια πιθανή έκρηξή του θα σημαίνει ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν (η πόλη της Νάπολης είναι κτισμένη μέσα στην καλντέρα των Φλεγραίων Πεδίων), ενώ το κλίμα θα επηρεαστεί σε παγκόσμια κλίμακα.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment» ερευνητική ομάδα από το Εθνικό Ινστιτούτο Ερευνών της Ιταλίας για τη Γεωφυσική και την Ηφαιστειολογία (INGV) και το University College London αναφέρουν ότι οι γεωλογικές διεργασίες στο υπερηφαίστειο από το 1538 που εξερράγη για τελευταία φορά έχουν «εξασθενήσει» τη δομή του με αποτέλεσμα να έχουν αυξηθεί ανησυχητικά τα φαινόμενα (π.χ σεισμική δραστηριότητα κ.α.) που συνδέονται με την παραγωγή εκρήξεων.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι σε αυτή την φάση είναι πιθανότερο να υπάρξουν εκροές λάβας ή στη χειρότερη περίπτωση μικρής ισχύος εκρήξεις και όχι μια μεγάλη έκρηξη αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει οι τοπικές Αρχές να είναι σε εγρήγορση για να θέσουν άμεσα αν χρειαστεί μέτρα προστασίας των κατοίκων της περιοχής. Δεδομένης της ηφαιστειακής ιστορίας της συγκεκριμένης περιοχής με κορυφαία φυσικά την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. υπάρχει πάντα εύλογη ανησυχία σε τέτοιου είδους ανακοινώσεις των ειδικών.

Όπως είναι ευνόητο θα υπάρξει από εδώ και πέρα συστηματικότερη παρατήρηση και μελέτη των γεωλογικών διεργασιών στα Φλεγραία Πεδία για να διαπιστωθεί το μέγεθος της απειλής.

Η Κορώνεια έχει σχεδόν στεγνώσει, καθώς το νερό κατέβηκε μέχρι και τα 60 εκατοστά στα μεγάλα βάθη...

Χιλιάδες ψάρια, κυρίως μεγάλα γριβάδια και πεταλούδες, εκβράστηκαν νεκρά τις τελευταίες δέκα μέρες, γύρω από τη λίμνη Κορώνεια. Ενδεικτικό της οικολογικής καταστροφής και του αργού «θανάτου» της λίμνης είναι το γεγονός ότι στάθμη του νερού έχει κατέβει πλέον δραματικά, φτάνοντας στα μεγάλα βάθη μόλις τα 60 με 80 εκατοστά.

«Από 2,80 μέχρι τρία μέτρα, που ήταν το βάθος της λίμνης, μέχρι πριν από πέντε- έξι χρόνια, φτάσαμε σήμερα στα λίγα εκατοστά λόγω της ανομβρίας αλλά και της μη συντήρησης των έργων που συμβάλουν στη διοχέτευση νερού στην Κορώνεια» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Κορώνειας, Βόλβης και Χαλκιδικής, Δήμητρα Μπόμπορη.

«Έχουμε επανέλθει στις προηγούμενες δύσκολες περιόδους, κάτι που με τη μεγάλη μείωση του νερού που σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες, έχει ως αποτέλεσμα την υψηλή θνησιμότητα των ψαριών» συνεχίζει η κ.Μπόμπορη.
Όπως αναφέρει, με τα τεχνικά έργα που είχαν υλοποιηθεί το 2012, αποκαταστάθηκε η επικοινωνία της λίμνης με τα ρέματα και αναπτύχθηκε σημαντικά η ιχθυοπανίδα, καθώς παρατηρήθηκαν οκτώ με εννέα είδη.

«Μην ξεχνάτε τη μαζική θανή της ιχθυοπανίδας το 1995. Έκτοτε ωστόσο, άρχισε να ανεβαίνει λίγο η στάθμη, καθώς η λίμνη τροφοδοτείται από νερά που φτάνουν στη λεκάνη απορροής της και κατά περιόδους εμφανίστηκαν μερικά ψάρια, προερχόμενα κυρίως από παράνομους εμπλουτισμούς» προσθέτει η κ.Μπόμπορη.

Γιατί πεθαίνουν τα ψάρια στην Κορώνεια;
Πέρα από το γεγονός ότι η λίμνη κοντεύει να στεγνώσει εντελώς, τα ψάρια πεθαίνουν λόγω του ευτροφισμού. Δεν έχουν δηλαδή οξυγόνο να αναπνεύσουν λόγω της υπέρμετρης ανάπτυξης του φυτοπλαγκτού το οποίο, όταν αποδομείται, στην συνέχεια οδηγεί σε κατανάλωση του οξυγόνου από τους οργανισμούς που το αποσυνθέτουν.
Είναι ένα φαινόμενο που έχει συμβεί πάλι στο παρελθόν, το 2004 και το 2007. Τότε μάλιστα ακολούθησαν θάνατοι εκατοντάδων ψαροφάγων ειδών πουλιών όπως οι αργυροπελεκάνοι και ερωδιοί. Αυτό οφείλονταν στην ανάπτυξη παθογόνων βακτηρίων λόγω της νεκρής βιομάζας των ψαριών. Είναι πολύ πιθανόν να συμβεί και φέτος αυτό το φαινόμενο αν δεν βρέξει σύντομα, ώστε να ανέβει η στάθμη της λίμνης.

Η «λύση» που επιδείνωσε το πρόβλημα
«Εκτός από την ανομβρία, σημαντικό ρόλο στη μείωση της στάθμης της λίμνης παίζει η φραγή, με φερτά υλικά και καλάμια, του καναλιού που έχει δημιουργηθεί για την εκτροπή δύο χειμάρρων αλλά και των θυροφραγμάτων, που ανοίγουν κατά περίπτωση, για να διοχετεύουν με νερό την Κορώνεια και δεν έχουν συντηρηθεί».

Για την Κορώνεια έχουν δαπανηθεί πάρα πολλά χρήματα σε μελέτες και σχέδια, μερικά από τα οποία περιλάμβαναν και την λύση μεταφοράς υδάτων από τον Αλιάκμονα. Αυτό το σχέδιο απορρίφθηκε και σχεδιάστηκε μία λύση μικρής εκτροπής δύο ρεμάτων που κατέληγαν στην ενωτική διώρυγα Κορώνειας – Βόλβης.
Για να γίνει αυτό διαμορφώθηκε μία Λεκάνη Αναρρύθμισης η οποία δέχεται τα νερά δύο ρεμάτων εκατέρωθεν (Σχολαρίου και Λαγκαδικίων) και τα διοχετεύει στην Κορώνεια. Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε ήταν το μπάζωμα αυτού του συστήματος από τα φερτά υλικά του ρέματος. Έτσι αν και δαπανήθηκαν πολλά χρήματα η λύση αυτή δεν λειτουργεί.

Ευθύνες για την κατάσταση φέρει τόσο το Υπουργείο Περιβάλλοντος, καθώς δεν υπήρχε επαρκής συντονισμός για την Κορώνεια, όσο και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία ολοκλήρωσε τα έργα και στη συνέχεια άφησε τη λίμνη στην τύχη της. Το ζήτημα πλέον έχει περάσει στα χέρια του Φορέα Διαχείρισης των Προστατευόμενων Περιοχών Κορώνειας Βόλβης Χαλκιδικής, ο οποίος όμως ούτε μηχανήματα ούτε χρήματα διαθέτει.

Τα σχέδια για την αποκατάσταση της λίμνης
Σύμφωνα με την κ. Μπόμπορη, η αποκατάσταση της λίμνης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις υδρολογικές συνθήκες αλλά, «φυσικά και από τη συντήρηση των έργων η οποία δεν έχει γίνει αφού δεν ορίσθηκε διαχειριστής, ώστε να διεκδικήσει κονδύλια για να γίνουν οι απαιτούμενες εργασίες».

Για να αντιμετωπιστεί υπάρχουν δύο τρόποι: είτε η κατασκευή υδρονομικών έργων με τη μορφή τοιχίων αντιστήριξης όπου συγκρατούνται τα φερτά και αυτές οι θέσεις πρέπει να καθαρίζονται περιοδικά, είτε ο καθαρισμός των φερτών υλών ακριβώς πριν από την Λεκάνη Αναρρύθμισης.
Να σημειωθεί ότι πριν από λίγες μέρες, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης, επισκέφθηκε την περιοχή συνοδευόμενος από τον γενικό γραμματέα Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, Κωνσταντίνο Αραβώση και ενημερώθηκε για την πορεία εφαρμογής του master plan για την αποκατάσταση της λίμνης Κορώνειας.

Ο κ. Χατζηδάκης είχε ανακοινώσει ένα πιο απλό σύστημα, σε σχέση με τις προστατευόμενες περιοχές, προκειμένου να υπάρχει ένας συντονιστής και την άμεση χρηματοδότηση, από το υπουργείο Περιβάλλοντος, όλων των έργων βιολογικού καθαρισμού γύρω από την Κορώνεια, προκειμένου η λίμνη να παραμείνει ζωντανή.

Δείγματα από 711 σημεία ποταμών - Σε 72 χώρες


Εκατοντάδες μεγάλα ποτάμια σε όλη τη Γη περιέχουν επικίνδυνα υψηλά επίπεδα αντιβιοτικών, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, τη μεγαλύτερη πάνω στο ζήτημα μέχρι σήμερα.

Τα αντιβιοτικά καταλήγουν στα ποτάμια και στο έδαφος μέσω των ανθρωπίνων και ζωικών αποβλήτων, καθώς και των λυμάτων των φαρμακοβιομηχανιών. Η ρύπανση με αντιβιοτικά βοηθά τα μικρόβια να γίνουν πιο ανθεκτικά στα φάρμακα που προορίζονται για τους ανθρώπους. Η συνεχής αύξηση της ανθεκτικότητάς τους αποτελεί ένα ολοένα σοβαρότερο πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως και μπορεί να προκαλέσει έως δέκα εκατομμύρια πρόσθετους θανάτους έως 2050, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις του ΟΗΕ. Την ίδια ώρα παλαιότερη έρευνα αναφέρει ότι φράγματα και τεχνητές λίμνες «φρενάρουν» τα ποτάμια.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή περιβαλλοντικής επιστήμης 'Αλιστερ Μπόξολ του βρετανικού Πανεπιστημίου της Υόρκης, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε επιστημονικό συνέδριο στο Ελσίνκι, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», πήραν δείγματα από 711 σημεία ποταμών σε 72 χώρες και βρήκαν παρουσία αντιβιοτικών στα δύο τρίτα από αυτά (65%). Στις 111 δειγματοληψίες του νερού οι συγκεντρώσεις των αντιβιοτικών ξεπερνούσαν τα επίπεδα ασφαλείας, σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και κατά 300 φορές πάνω από το όριο.

Η ρίζα του προβλήματος

Το πρόβλημα είναι αισθητό από τον Τάμεση και το Δούναβη στην Ευρώπη μέχρι τον Τίγρη στη Μεσοποταμία, αλλά η κατάσταση είναι συγκριτικά ακόμη χειρότερη στα ποτάμια της Αφρικής και της Ασίας που διασχίζουν τις φτωχότερες χώρες. Το ρεκόρ ρύπανσης κατέχει το Μπαγκλαντές, όπου το αντιβιοτικό μετρονιζαδόλη, το οποίο χρησιμοποιείται για θεραπεία των κολπικών λοιμώξεων, βρέθηκε σε ποσότητες πάνω από 300 φορές υψηλότερες σε σχέση με το όριο ασφαλείας. Μάλιστα αυτό το επίπεδο βρέθηκε πολύ κοντά σε μια μονάδα βιολογικού καθαρισμού λυμάτων, προφανώς επειδή δεν διέθετε την αναγκαία τεχνολογία κατακράτησης των αντιβιοτικών.

Ενα στα δέκα ποτάμια έχει πρόβλημα

Η μαζική και παράνομη ρίψη λυμάτων και αποβλήτων απευθείας στα ποτάμια ευθύνεται σε αρκετές περιπτώσεις για τα υψηλά επίπεδα των αντιβιοτικών, όπως στην Κένυα, όπου βρέθηκε να ξεπερνούν κατά 100 φορές τα όρια ασφαλείας. Αλλά και στις ανεπτυγμένες χώρες το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Στην Αυστρία οι μετρήσεις στο Δούναβη έδειξαν την παρουσία επτά διαφορετικών αντιβιοτικών, όπως η κλαριθρομυκίνη, η οποία συνταγογραφείται για τη θεραπεία λοιμώξεων των πνευμόνων και τα επίπεδα της στο ποτάμι -το δεύτερο μεγαλύτερο της Ευρώπης αλλά και το πιο επιβαρυμένο με αντιβιοτικά- ήσαν περίπου τετραπλάσια αυτών που θεωρούνται ασφαλή.

Συνολικά σχεδόν ένα στα δέκα ποτάμια (8%) της Ευρώπης βρέθηκε να έχει πρόβλημα. Για παράδειγμα, ο Τάμεσης στη Βρετανία, ο οποίος θεωρείται από τα πιο καθαρά ευρωπαϊκά ποτάμια, ανακαλύφθηκε ότι περιέχει πέντε είδη αντιβιοτικών, εκ των οποίων ένα, η σιπροφλοξασίνη, ανιχνεύθηκε σε υπερτριπλάσια επίπεδα σε σχέση με το όριο ασφαλείας.

Το 2018 ήταν το τέταρτο θερμότερο έτος στην ιστορία, με τα τελευταία τέσσερα χρόνια να αποτελούν συνολικά τα πιο θερμά χρόνια που γνώρισε ο πλανήτης από τότε που άρχισε η καταγραφή των θερμοκρασιών το 1880, σύμφωνα με το κοινοτικό πρόγραμμα κλιματικής υπηρεσίας Κοπέρνικος (C3S).

Το 2018, η μέση θερμοκρασία επιφάνειας ήταν 0,4 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 1981-2010, και 0,2 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη από το 2016, που ήταν το θερμότερο έτος στο σύνολο δεδομένων του Κοπέρνικου, αλλά και των υπολοίπων παγκοσμίων οργανισμών που παρατηρούν το κλίμα.

Οι επιστήμονες στο C3S παρατήρησαν επίσης ότι η μέση θερμοκρασία των τελευταίων πέντε ετών ήταν κατά 1,1 βαθμό Κελσίου υψηλότερη από τον προβιομηχανικό μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι η θερμοκρασία πλησιάζει στον στόχο του 1,5 βαθμό Κελσίου, όπως αυτός έχει οριστεί ως κρίσιμο όριο κινδύνου από τη συμφωνία του Παρισιού για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Χρησιμοποιώντας δορυφορικές μετρήσεις, η κλιματική υπηρεσία υπολόγισε ότι οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα αυξήθηκαν κατά περίπου 2,5 μέρη ανά εκατομμύριο το 2018. Προηγούμενες μελέτες έχουν υπολογίσει ότι τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι τα υψηλότερα εδώ και περισσότερα από 800.000 χρόνια.

Σύμφωνα με την έκθεση του Κοπέρνικου, η Αρκτική παρουσίασε την πιο ασυνήθιστα υψηλή θερμοκρασία το 2018, ιδιαίτερα βόρεια του Βερίγγειου Πορθμού. Η Ευρώπη, η Μέση Ανατολή και η δυτική Βόρεια Αμερική ήταν θερμότερες από το μέσο όρο, ενώ τμήματα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής Ασίας, είχαν χαμηλότερη ετήσια μέση θερμοκρασία από το μέσο όρο.

Σε αντίθεση με τη NASA και την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) των ΗΠΑ, το C3S χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό μαθηματικό μοντέλο για να συνδυάσει εκατομμύρια χερσαίες, ωκεάνιες, εναέριες και δορυφορικές παρατηρήσεις. Με έδρα την Αγγλία, το C3S έχει το πλεονέκτημα ότι παρέχει περισσότερες μετρήσεις θερμοκρασίας από δυσπρόσιτες περιοχές, όπως η Αρκτική και οι ωκεανοί.

Η νέα ευρωπαϊκή μελέτη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και προτείνει σοβαρή προσπάθεια για εξοικονόμηση νερού
Σε ποιες άλλες χώρες είναι αυξημένη η απειλή της λειψυδρίας


Η Ελλάδα και οι άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης (Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος), αλλά και η Τουρκία, προβλέπεται να αντιμετωπίσουν αυξημένες ελλείψεις νερού, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η έρευνα - που αξιολογεί τις μελλοντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, των αλλαγών στις χρήσεις γης και των συνηθειών στην κατανάλωση του νερού- εκτιμά ότι ενώ από τη μία θα υπάρχουν αυξημένες πλημμύρες, από την άλλη θα επιδεινώνεται η λειψυδρία, ιδίως τα καλοκαίρια. Οι συνέπειες αποδίδονται κατά κύριο λόγο στην κλιματική αλλαγή (σε ποσοστό 80% ως 90%) και δευτερευόντως σε άλλους παράγοντες, όπως η χρήση της γης και του νερού (10% ως 20%).

Οι ερευνητές προβλέπουν σημαντικές μειώσεις στην αναπλήρωση του υδροφόρου ορίζοντα, ιδίως για την Ελλάδα (προβλέπεται μια ετήσια απώλεια της τάξης των 810 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού), την Ισπανία και την Πορτογαλία, κάτι που σημαίνει μειωμένη διαθεσιμότητα νερού για άρδευση γεωργικών καλλιεργειών, άρα και μειωμένη διαθεσιμότητα τροφίμων.

Η αυξανόμενη ξηρασία στον Ευρωπαϊκό Νότο θα οδηγήσει σε ολοένα μεγαλύτερη έλλειψη νερού και σε μειωμένα υδάτινα αποθέματα για τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια σε μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, εκτός από τη γεωργία και τα τρόφιμα, να επηρεασθούν αρνητικά επίσης οι τομείς της παραγωγής ενέργειας και των μεταφορών.

Για την Ελλάδα -σε περίπτωση ανόδου της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς- αναμένεται μια ετήσια μείωση της τάξης του 2% στην εισροή υδάτων στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, ενώ αντίθετα για τη βόρεια Ευρώπη προβλέπεται μια αύξηση περίπου κατά 13%. Αν όμως η άνοδος της θερμοκρασίας είναι μεγαλύτερη, έως το τέλος του αιώνα η μείωση στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια μπορεί να φθάσει το 10%.

Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι δύο χώρες που -με μια άνοδο της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς- προβλέπεται να έχουν την μεγαλύτερη πίεση στη διαθεσιμότητα του νερού, καθώς προβλέπεται μια αύξηση περίπου κατά 100% στην αναλογία ζήτησης νερού προς διαθεσιμότητά του (water demand-availability ratio-WEI), δηλαδή θα έχουν την μεγαλύτερη ανισορροπία ζήτησης-προσφοράς νερού στην Ευρώπη.

Οι επιστήμονες έκαναν εκτιμήσεις σε βάθος 30 ετών με βάση αφενός ένα αισιόδοξο σενάριο (θα επιτευχθεί ο στόχος της Συμφωνίας των Παρισίων το 2015 για άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας λιγότερο από δύο βαθμούς Κελσίου) και αφετέρου ένα απαισιόδοξο σενάριο (η άνοδος της θερμοκρασίας θα ξεπεράσει τους δύο βαθμούς και μπορεί να φθάσει ακόμη και τους τέσσερις). Αν και στην πρώτη πιο αισιόδοξη περίπτωση οι συνέπειες αναμένονται λιγότερο σοβαρές, παρόλα αυτά πάλι προβλέπονται τόσο περισσότερες πλημμύρες, όσο και μεγαλύτερη λειψυδρία.

Συνολικά στις μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μεταξύ των οποίων η Ελλάδα) ο αριθμός των ανθρώπων που προβλέπεται να επηρεασθούν από την έλλειψη νερού έως το τέλος του αιώνα μας, αν ισχύσει το αισιόδοξο σενάριο, θα αυξηθεί από 85 εκατομμύρια σήμερα, σε 104 εκατομμύρια.

Οι χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης θα έχουν στο μέλλον μεγαλύτερα αποθέματα νερού κάθε χρόνο, αλλά και περισσότερες πλημμύρες σε σχέση με τις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Η μελέτη προτείνει να ληφθούν περισσότερα προληπτικά μέτρα, ιδίως στη Νότια Ευρώπη, όπως καλύτερη διαχείριση του νερού για άρδευση (ώστε να μη γίνεται σπατάλη του), φύτεμα περισσότερων καλλιεργειών ανθεκτικών στην ξηρασία, αύξηση του τιμολογίου για αγροτική και βιομηχανική χρήση του νερού, ανάπτυξη νέων τεχνολογιών ψύξης στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (ώστε να καταναλώνουν λιγότερο νερό) κ.α.

Η μελέτη προειδοποιεί ότι «αν η ζήτηση νερού παραμείνει στα σημερινά επίπεδα και χωρίς σημαντικές προσπάθειες για εξοικονόμηση νερού, η άνοδος της θερμοκρασίας και η μείωση των βροχοπτώσεων λόγω κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο θα προκαλέσει ακραίες αυξήσεις στη λειψυδρία. Οι άνθρωποι που ήδη έχουν επηρεασθεί υπό τις παρούσες κλιματικές συνθήκες, στο μέλλον θα έλθουν αντιμέτωποι με πολύ πιο σοβαρή έλλειψη νερού από ό,τι τώρα».


Μια δεύτερη μελέτη επιβεβαιώνει

Μια δεύτερη διεθνής έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Ασίς Σάρμα του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας της Αυστραλίας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά (Nature Geoscience, Geophysical Research Letters, Scientific Reports, Water Resources Research), επιβεβαιώνει το παράδοξο: τα αποθέματα νερού συρρικνώνονται, ενώ η κλιματική αλλαγή προκαλεί πιο έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Η αιτία είναι ότι η άνοδος της θερμοκρασίας οδηγεί σε μεγαλύτερη ξηρασία του εδάφους, ιδίως σε περιοχές ήδη ξηρές.

Η μελέτη - η πιο εκτεταμένη διεθνής ανάλυση για τις βροχές και τις ροές των ποταμών μέχρι σήμερα- έλαβε υπόψη της στοιχεία από χιλιάδες σταθμούς παρατήρησης σε 160 χώρες. «Αυτό που δεν περιμέναμε, είναι ότι, παρά τις έξτρα βροχές παντού στον κόσμο, τα μεγάλα ποτάμια σταδιακά στερεύουν. Λιγότερο νερό στα ποτάμια μας σημαίνει λιγότερο νερό στις πόλεις και στα αγροκτήματα. Και πιο ξηρό έδαφος σημαίνει πως οι αγρότες θα χρειάζονται περισσότερο νερό για να μεγαλώσουν τις ίδιες καλλιέργειες. Είναι τρομερά ανησυχητικό ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει παντού στον κόσμο».

Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι για κάθε 100 σταγόνες βροχής που πέφτουν στη γη, μόνο οι 36 μετατρέπονται σε «μπλε νερό», δηλαδή εισέρχονται στις λίμνες, στα ποτάμια και στον υδροφόρο ορίζοντα, συνεπώς μπορούν να αξιοποιηθούν για τις ανθρώπινες ανάγκες. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα της βροχής γίνονται «πράσινο νερό», δηλαδή κατακρατούνται ως υγρασία από το έδαφος.

Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη, τόσο περισσότερο νερό εξατμίζεται από το έδαφος, το οποίο έτσι απορροφά μεγαλύτερη ποσότητα της βροχής, με αποτέλεσμα να απομένει όλο και λιγότερο «μπλε νερό» για ανθρώπινη χρήση.

«Το πρόβλημα είναι διπλό», τόνισε ο Σάρμα. «Από τη μία ολοένα λιγότερο νερό καταλήγει εκεί όπου μπορούμε να το αποθηκεύσουμε για κατοπινή χρήση. Από την άλλη, οι βροχές γίνονται πιο έντονες, κατακλύζοντας τα συστήματα απορροής στις πόλεις και οδηγώντας σε συχνότερες και πιο έντονες πλημμύρες σε αστικές περιοχές».

Οι ερευνητές προτείνουν νέες πολιτικές για το νερό, όπως λιγότερο εντατική χρήση του στη γεωργία, αλλά και υποδομές για την αποθήκευση του νερού των αστικών πλημμυρών, ώστε να μη πηγαίνει χαμένο. Το Τόκιο, που κάποτε πλημμύριζε κάθε χρόνο, πρωτοπορεί σε αυτό τον τομέα, καθώς έχει δημιουργήσει μια μεγάλη υπόγεια δεξαμενή, όπου συσσωρεύονται τα νερά των πλημμυρών και αργότερα αξιοποιούνται. Σήμερα πια η ιαπωνική πρωτεύουσα δεν πλήττεται από πλημμυρικά φαινόμενα, ενώ παράλληλα έχει περισσότερο διαθέσιμο νερό.

Το τσουνάμι, που εκδηλώθηκε στον πορθμό Σούντα μεταξύ των νήσων Ιάβα και Σουμάτρα στην Ινδονησία (22-23/12) χαρακτηρίζεται από μία σπάνια σύμπλεξη γεωδυναμικών και αστρονομικών φαινομένων σημειώνει ο καθηγητής και πρόεδρος Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ), Ευθύμιος Λέκκας

Αρχικά μία μικρή έκρηξη σε ένα από τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά κέντρα στον κόσμο, το Κρακατόα, δρομολόγησε μία υποθαλάσσια κατολίσθηση στον πυθμένα, η οποία μετέθεσε τεράστιες ποσότητες ύδατος και προκάλεσε το τσουνάμι που έπληξε τις εκατέρωθεν ακτές του πορθμού.
«Το φαινόμενο ενισχύθηκε από την υψηλή στάθμη της θάλασσας λόγω παλίρροιας με παράλληλη εμφάνιση πανσέληνου.
Εκτιμάται ότι το ύψος του τσουνάμι ήταν 2 μέτρα και ενισχύθηκε κατά ένα μέτρο, εξαιτίας της παλίρροιας», σημειώνει.
«Η μορφή αυτή εκδήλωσης τσουνάμι είναι και η πλέον επικίνδυνη, δεδομένου ότι δεν υπάρχει σεισμική δόνηση, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει προειδοποιητικά για τους κατοίκους των παράκτιων περιοχών ή καν να ενεργοποιήσει τα Συστήματα Έγκαιρης Προειδοποίησης.
Το τσουνάμι κατέφθασε σε ελάχιστο χρόνο και απροειδοποίητα, καθώς είναι πολύ δύσκολο να ανιχνευθούν έγκαιρα οι υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, οι οποίες μετακινούν τεράστιους όγκους νερού στον πυθμένα της θάλασσας», επισημαίνει ο καθηγητής.
«Η πολυπλοκότητα του φαινομένου και οι νέες μορφές εκδήλωσης κινδύνων δημιουργούν ένα σύνθετο πλαίσιο διακινδύνευσης και καταστροφών που επιβάλει την άμεση επιστημονική αντίδραση και διερεύνηση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Εκφράζονται φόβοι ότι οι έντονες γεωδυναμικές διεργασίες στην περιοχή μπορούν να ενεργοποιήσουν τεράστιες υποθαλάσσιες κατολισθήσεις με συνέπεια τη γένεση τσουνάμι με ύψος κύματος της τάξης των δεκάδων μέτρων.
Με δεδομένα το πολύπλοκο ανάγλυφο της κλειστής θάλασσας και τη μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού στις ακτές, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι μεγάλης κλίμακας», αναφέρει ο κ. Λέκκας.

Σε συναγερμό νέφους βρίσκονται πολλές αστικές περιοχές των Βαλκανίων καθώς ο συνδυασμός κατάχρησης ρυπογόνων οχημάτων,λειτουργίας εργοστασίων αλλά και ιδιαίτερων τοπικών κλιματολογικών συνθηκών έχουν επιβαρύνει την ατμοσφαιρική ρύπανση σε βαθμό που να επιτρέπει επίσημες συγκρίσεις ...ακόμη και με τη ρύπανση της εποχής του ατυχήματος στο Τσέρνομπιλ!

«Καταιγίδες, έντονες βροχοπτώσεις, καύσωνες - ακόμα και σήμερα βλέπουμε τις πρώτες συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Η νέα έκθεση της IPCC είναι σαφής: Η ανθρωπότητα πρέπει να δράσει άμεσα. Η ζωή θα αλλάξει αποφασιστικά» γράφει η γερμανική εφημερίδα Die Welt.

“Πριν τρία χρόνια, 196 χώρες που μετείχαν στη Διάσκεψη του Παρισιού για το κλίμα, έθεσαν ένα φιλόδοξο στόχο: να μπορέσουν να περιορίσουν τη θέρμανση της γης κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με την προ-βιομηχανική εποχή. Αυτό είναι εφικτό - αλλά μόνο αν ληφθούν άμεσα συνολικά μέτρα για τη δραστική μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα”, προσθέτει η γερμανική εφημερίδα.

Αυτό είναι το συμπέρασμα 91 κορυφαίων επιστημόνων από 40 χώρες. Έχουν ετοιμάσει ειδική έκθεση κατόπιν αιτήματος των υπογραφόντων της συμφωνίας για το κλίμα για την IPCC και έχουν συνοψίσει περισσότερες από 6.000 μελέτες. Η έκθεση δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: Μέχρι το 2030, οι εκπομπές CO 2 θα πρέπει να μειωθούν κατά 45% σε σύγκριση με το 2010 και να μηδενιστούν στα μέσα του αιώνα.

Ο τερματισμός των εκπομπών CO 2 θα σήμαινε ουσιαστική αλλαγή του τρόπου ζωής των ανθρώπων. Το διοξείδιο του άνθρακα εμφανίζεται φυσικά στην ατμόσφαιρα της γης. Αλλά δημιουργείται και με την καύση του άνθρακα, του φυσικού αερίου ή του πετρελαίου και της βενζίνης που παράγεται από αυτό. Δημιουργείται ακόμη μέσω της βιομηχανίας, της θέρμανσης, της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, των κατασκευών, των μεταφορών και της γεωργίας.

Το διοξείδιο του άνθρακα, ωστόσο, απορροφά την θερμότητα που διαφορετικά θα απελευθερωνόταν ξανά στο διάστημα. Έτσι, αν μεγάλες συγκεντρώσεις από αυτό το αέριο είναι στην ατμόσφαιρα, θα προκαλούν σταδιακή υπερθέρμανση της γης, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι προστασίας του κλίματος, οι εκπομπές άλλων αερίων του θερμοκηπίου, όπως το μεθάνιο, θα πρέπει επίσης να μειωθούν.

«Για να κατανοήσουμε τι θα σημάνει ο τερματισμός των εκπομπών CO 2 το 2050, πρέπει να αντιληφθούμε ότι σχεδόν όλοι οι τομείς της ζωής πρέπει να αλλάξουν», λέει ο Νίκλας Χένε, καθηγητής της αλλαγής του κλίματος στο Πανεπιστήμιο Wageningen: «Αλλά μόνο οι τεχνικές λύσεις δεν θα είναι αρκετές, πρέπει να αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας».

Αυτό είναι το πρόβλημα. Επειδή αυτό που πρέπει να αλλάξουμε είναι από καιρό γνωστό. Λιγότερες πτήσεις. Να τρώμε λιγότερο κρέας. Να οδηγούμε λιγότερο. Για τη Γερμανία, αυτό σημαίνει πάνω από όλα: Να καίμε λιγότερο άνθρακα. Επειδή η καύση αυτή είναι υπεύθυνη για το 40% περίπου των γερμανικών εκπομπών CO 2.

Πέρυσι, οι παγκόσμιες εκπομπές CO 2 ήταν υψηλότερες από ποτέ. Πολιτικά, οι στόχοι για το κλίμα είναι δύσκολο να εφαρμοστούν. Ποιος θέλει να πει στο εκλογικό του σώμα ότι από τώρα και στο εξής θα πρέπει να παραιτηθεί από τις συχνές φτηνές πτήσεις στις διακοπές ή το φτηνό βόειο κρέας; Ποιος θέλει να τα βάλει με τη βιομηχανία και τους μεγάλους παραγωγούς ενέργειας; Σχεδόν κανείς δεν είναι πρόθυμος να περιορίσει σήμερα αυτές τις δραστηριότητες, επειδή οι επιστήμονες προειδοποιούν για τις άσχημες συνέπειες του τρόπου ζωής μας για τους ανθρώπους του μέλλοντος. Το θέμα είναι ότι δεν είναι πια μόνο το μέλλον. Είναι ήδη για το παρόν.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα συμβαίνουν συχνότερα

Ήδη παρατηρούμε τις συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα στην ειδική έκθεση, λέει ο Κινέζος ερευνητής του κλίματος Πανμάο Τζάι ένας από τους συγγραφείς της έκθεσης. Είναι ήδη σύνηθες να παρατηρούμε ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως και την αύξηση της στάθμης της θάλασσας και την εξαφάνιση των πάγων της Αρκτικής.

Το γεγονός ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα συμβαίνουν συχνότερα έχει γίνει αισθητό τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, οι έντονες βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες είναι όλο και πιο συχνές. Επίσης, οι αιτίες της μεγάλης ξηρασίας αυτό το καλοκαίρι δεν είναι ακόμα σαφείς.

Οι ακραίες καιρικές συνθήκες είναι ο ισχυρότερος άμεσος κίνδυνος

«Τα ακραία καιρικά δεν μπορούμε να τα προβλέπουμε έγκαιρα, αν περιμένουμε τα στατιστικά στοιχεία», λέει ο Αντερς Λέβερμαν, που διερευνά τη δυναμική του κλιματικού συστήματος στο Ινστιτούτο Έρευνας Κλιματικών Επιπτώσεων του Πότσνταμ "Στην πραγματικότητα, απλά μας εκπλήσσουν τα γεγονότα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Τα πάντα χειροτερεύουν ταχύτερα από ό, τι προβλέπαμε. "

Οι επιστήμονες έχουν προσπαθήσει πολύ καιρό να υπολογίσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής με τη βοήθεια στατιστικών στοιχείων. "Τώρα τα γεγονότα μας ξεπερνούν. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι άνθρωποι έχουν επικεντρωθεί ολοένα και περισσότερο στην κατανόηση των φυσικών αιτιών των ακραίων καιρικών φαινομένων. Αυτό δίνει την ευκαιρία να κάνουμε τις προβλέψεις μας εγκαίρως».

Για την Κεντρική Ευρώπη, οι ακραίες καιρικές συνθήκες είναι ο ισχυρότερος άμεσος κίνδυνος. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, η οποία απειλεί ορισμένα κράτη, θα μας πλήξει επίσης - αλλά συμβαίνει τόσο αργά ώστε να υπάρχει χρόνος για να προετοιμαστούμε γι 'αυτό. Οι ακραίες καιρικές συνθήκες είναι διαφορετικές. Έχουν γίνει πιο απρόβλεπτες σε όλο τον κόσμο.

«Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους είχαμε ξαφνική σφοδρή χιονόπτωση από το Σικάγο ως τη Νέα Υόρκη, η οποία είχε σχεδόν παραλύσει την οικονομική ζωή. Τον Ιανουάριο, οι θερμοκρασίες στη Σιβηρία αυξήθηκαν κατά 55 βαθμούς μέσα σε πέντε ημέρες.

«Αν κατορθώσουμε να περιορίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη λιγότερο από 1,5 βαθμούς Κελσίου, θα συνεχίσουμε να έχουμε το κλίμα που γνωρίζουμε, λέει ο Λέβερμαν. "Αλλά μόλις ξεπεράσουμε αυτό το σύνορο, ο κόσμος θα αλλάξει πολύ. Στη συνέχεια θα μπούμε σε έναν κόσμο με ένα κλίμα που δεν γνωρίζουμε. " Έτσι, η στάθμη της θάλασσας θα αυξανόταν δέκα εκατοστά υψηλότερα από το τέλος του αιώνα.. Ο Αρκτικός Ωκεανός θα μένει πιθανώς χωρίς πάγους τουλάχιστον μία φορά τη δεκαετία (αντί για μία φορά τον αιώνα). Και όλοι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι θα πεθάνουν.

Θα επιτύχουμε τον στόχο της μείωσης της θέρμανσης κατά 1,5 βαθμούς; Οι περισσότεροι ερευνητές είναι σκεπτικοί. Μόνο ένα πράγμα είναι σαφές: η ζωή μας θα αλλάξει θεμελιωδώς. Είτε έτσι είτε αλλιώς.

Μπορεί οι θερμοκρασίες διατηρούνται σε αρκετά υψηλά επίπεδα, επιτρέποντας στους λάτρεις της θάλασσας να συνεχίζουν τις εξορμήσεις τους σε παραλίες, ωστόσο από αστρονομική άποψη, σε ό,τι αφορά το βόρειο ημισφαίριο, το φθινόπωρο ξεκινά το ξημέρωμα της Κυριακής 23 Σεπτεμβρίου, στις 04.54 ώρα Ελλάδος, με τη φθινοπωρινή ισημερία.


Η φθινοπωρινή ισημερία εγκαινιάζει την έναρξη του φθινοπώρου στο βόρειο ημισφαίριο, ενώ ταυτόχρονα στο νότιο ημισφαίριο ξεκινά η άνοιξη. Κατά την ισημερία, ο Ήλιος λάμπει κάθετα πάνω από τον Ισημερινό της Γης, με τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας να είναι περίπου ίδια.

Από τη Δευτέρα, στο βόρειο ημισφαίριο η νύχτα θα μεγαλώνει συνεχώς έως το χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου, ενώ το αντίστροφο θα συμβαίνει στο νότιο ημισφαίριο. Τόσο οι ισημερίες όσο και τα ηλιοστάσια συμβαίνουν από δύο φορές τον χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους.

Από τα αρχαία χρόνια, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια γιορτάζονταν από τους ανθρώπους οι οποίοι τους απέδιδαν μυθικές σημασίες. Το φαινόμενο της ισημερίας παρουσιάζεται σε όλους τους πλανήτες κάθε ηλιακού συστήματος οι οποίοι παρουσιάζουν κλίση του άξονα περιστροφής ως προς το επίπεδο περιφοράς.

Πάντως, σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, για το Σαββατοκύριακο προβλέπεται άνοδος της θερμοκρασίας σχεδόν σε όλη τη χώρα, επιτρέποντάς μας να απολαύσουμε μερικές ακόμη στιγμές καλοκαιριού.

Την αφαίρεση της «Γαλάζιας Σημαίας» από οχτώ παραλίες αποφάσισε η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης.

Πρόκειται για παραλίες στην Ανδρο, την Πιερία, τη Ρόδο και τα Χανιά, που διαπιστώθηκε ότι δεν πληρούσαν τα αυστηρά κριτήρια του προγράμματος.

Η ποιότητα των νερών κολύμβησης σε αυτές τις παραλίες παραμένει εξαιρετική, όμως, οι αξιολογητές- τόσο της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης όσο και διεθνείς- στις απροειδοποίητες επισκέψεις τους διαπίστωσαν σοβαρές ελλείψεις.

Αυτές αφορούσαν σε: παροχή υπηρεσιών προς τους λουόμενους και επισκέπτες, καθαριότητα, ορθή πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών και δράσεις προστασίας περιβάλλοντος ακτής και παράκτιου χώρου.

Οι 8 ακτές που χάνουν τη «Γαλάζια Σημαία» είναι οι εξής:

Ακτή Αγ. Πέτρος, Δήμος Άνδρου, Π.Ε. Άνδρου
Ακτή Χρυσή Άμμος, Δήμος Άνδρου, Π.Ε. Άνδρου
Ακτή Λεπτοκαρυά 1, Δήμος Δίου-Ολύμπου, Π.Ε. Πιερίας
Ακτή Πλάκα-Μύλος, Δήμος Δίου-Ολύμπου, Π.Ε. Πιερίας
Ακτή Πλαταμώνας 1, Δήμος Δίου-Ολύμπου, Π.Ε. Πιερίας
Ακτή Σκοτίνα, Δήμος Δίου-Ολύμπου, Π.Ε. Πιερίας
Ακτή Ανατολικά Ενυδρείου, Δήμος Ρόδου, Π.Ε. Ρόδου
Ακτή Καλαθάς, Δήμος Χανίων, Π.Ε. Χανίων

Οι μέλισσες αναπτύσσουν προτίμηση στα φυτά που περιέχουν φυτοφάρμακο, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα. 
Η συμπεριφορά των μελισσών χαρακτηρίζεται ως παρόμοια με τον εθισμό στη νικοτίνη από τα τσιγάρα!




Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι όσο περισσότερο φυτοφάρμακο περιείχε η γύρη που καταναλώνουν οι μέλισσες, τόσο περισσότερο την προτιμούσαν. Το μολυσμένο νέκταρ είναι δυνητικά επιβλαβές για τις μέλισσες και οι ερευνητές παρατηρούν ότι ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες εισέρχονται στις αποικίες μελισσών.

Η βρετανική ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Ιμπίριαλ στο Λονδίνο πραγματοποίησε μια σειρά μελετών για περιόδους δέκα ημερών, προσφέροντας σε δέκα διαφορετικές αποικίες μελισσών πρόσβαση σε δύο καθαρά διαλύματα ζάχαρης, καθώς και σε μια ένωση που περιείχε νεονικοτινοειδή φυτοφάρμακα. Μετά από εκτεταμένη έκθεση, οι μέλισσες προτιμούσαν όλο και περισσότερο τη ζάχαρη με φυτοφάρμακα από ό,τι την φυσική εναλλακτική λύση.

«Είναι ενδιαφέρον, τα νεονικοτινοειδή στοχεύουν νευρικούς υποδοχείς στα έντομα που είναι παρόμοιοι με τους υποδοχείς που στοχεύει η νικοτίνη στα θηλαστικά», εξήγησε στον Guardian ο Ρίτσαρντ Γκιλ, ερευνητής στο Τμήμα Επιστημών Ζωής του πανεπιστημίου. «Ενώ τα νεονικοτινοειδή είναι αμφιλεγόμενα, αν δεν είναι κατανοητές οι επιπτώσεις των υποκατάστατών τους σε έντομα που δεν είναι στόχοι τους, τότε πιστεύω ότι απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να υπάρξει καθοδήγηση για την υπεύθυνη χρήση τους, αντί για μία άμεση ολοκληρωτική απαγόρευση», πρόσθεσε.

Η έρευνα ίσως έχει σημαντικές επιπτώσεις για την γεωργική πολιτική στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη επιβάλει μερική απαγόρευση των νεονικοτινοειδών από το 2013, μετά από στοιχεία που αποκάλυψαν ότι μπορεί να έχουν δυσμενείς συνέπειες για τις μέλισσες. Η απαγόρευση επεκτάθηκε σε όλες τις καλλιέργειες εκτός θερμοκηπίων. Ο Καναδάς έχει ήδη κινηθεί για την απαγόρευση των φυτοφαρμάκων αυτό το έτος, με τις ΗΠΑ πιθανότατα να ακολουθούν στο εγγύς μέλλον.


*Περισσότερα: Guardian

Ο πλανήτης Γη διατρέχει κίνδυνο να εισέλθει σε μια φάση συνθηκών "θερμοκηπίου", με τον μέσο όρο των θερμοκρασιών παγκοσμίως να είναι 4 ως 5 βαθμούς Κελσίου υψηλότερος, ακόμη κι αν οι στόχοι για τη μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη οι οποίοι ορίστηκαν στη συμφωνία του Παρισιού επιτευχθούν, προειδοποίησαν επιστήμονες σε μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε εν μέσω κυμάτων καύσωνα -η θερμοκρασία ανέβηκε πάνω από τους 40 ° Κελσίου φέτος σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης- ξηρασίας και δασικών πυρκαγιών, ανάμεσά τους αυτές του Ιουλίου στην Ελλάδα, οι οποίες στοίχισαν τη ζωή σε 91 ανθρώπους.

Περίπου 200 χώρες συμφώνησαν στο Παρίσι να περιορίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας "πολύ κάτω" από τους 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από το επίπεδο της προβιομηχανικής εποχής- το όριο αυτό θεωρείται κρίσιμο για να αποφευχθεί μια δραματική κλιματική αλλαγή.

Όμως δεν είναι σαφές εάν το κλίμα της γης μπορεί να παραμείνει σταθερό και ασφαλές 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής, ή εάν αυτό το σενάριο θα πυροδοτήσει άλλες διεργασίες και τελικά την υπερθέρμανση του πλανήτη, ακόμη και σε περίπτωση που ο κόσμος φρενάρει ή σταματήσει τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, σύμφωνα με τη μελέτη.

Σήμερα, ο παγκόσμιος μέσος όρος της θερμοκρασίας υπολογίζεται ότι ξεπερνά κατά 1 βαθμό Κελσίου το επίπεδο της προβιομηχανικής εποχής κι ανεβαίνει με ρυθμό 0,17 ° Κελσίου ανά δεκαετία.

Επιστήμονες ινστιτούτων και πανεπιστημίων της Στοκχόλμης, της Κοπεγχάγης, του Πότσδαμ αλλά και του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας θεωρούν πως είναι πολύ πιθανό, αν ξεπεραστεί ένα κρίσιμο όριο, να υπάρξουν αλυσιδωτές αντιδράσεις και διεργασίες που θα οδηγήσουν σε βίαιες αλλαγές του κλίματος της Γης.

Τέτοιες διεργασίες είναι: η τήξη των στρωμάτων μόνιμου πάγου· η απώλεια των υδριτών μεθανίου από τους βυθούς των ωκεανών· η χαμηλότερη απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα από τη γη και τους ωκεανούς· η απώλεια μεγάλων στρωμάτων πάγου στην Αρκτική και στην Ανταρκτική.

Όλα αυτά μπορεί να αρχίσουν να ανατρέπονται σαν "σειρά από ντόμινο", προειδοποιεί ο Γιόχαν Ρόκστρεμ, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύεται στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) και εκτελεστικός διευθυντής του Κέντρου της Στοκχόλμης για την Ανθεκτικότητα.

"Μπορεί να είναι πολύ δύσκολο, ή αδύνατο, να σταματήσουμε όλα τα ντόμινο πριν ανατραπούν. Ολόκληρα τμήματα της Γης μπορεί να ερημοποιηθούν, να γίνουν μη κατοικήσιμα, εάν η "Γη-Θερμοκήπιο" γίνει πραγματικότητα", συμπλήρωσε.

Για να αποφευχθεί η μετατροπή του πλανήτη σε "θερμοκήπιο" δεν αρκεί η μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο, τονίζεται στη μελέτη. Προτείνεται η καλύτερη διαχείριση των δασών, των αγροτικών καλλιεργειών και των καλλιεργούμενων εδαφών· η προστασία της βιοποικιλότητας· και η ανάπτυξη τεχνολογιών για την αφαίρεση διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.

Ερωτηθέντες για την έρευνα, ειδικοί σημείωσαν ότι η ανεξέλεγκτη υπερθέρμανση του πλανήτη δεν είναι βέβαιη μεν, αλλά ούτε μπορεί να αποκλειστεί.

"Μιλώντας με το καλοκαίρι του 2018 στο φόντο, ασφαλώς δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πρόκειται για λαθεμένο συναγερμό: τους βλέπουμε τους λύκους πλέον", σχολίασε ο Φιλ Ουίλιαμσον, ερευνητής για το κλίμα στο University of East Anglia.

Παραχωρούνται 143 στρέμματα

Στα Πιέρια Ορη, στην περιοχή του Ολύμπου όπου... κατοικούσαν οι εννέα Μούσες (πάρκο Μουσών), θα τοποθετηθούν για 25 χρόνια 11 ανεμογεννήτριες. Δημοτικοί σύμβουλοι, φορείς, και κάτοικοι της Κατερίνης αντιδρούν στο «φαραωνικό» αιολικό πάρκο, που -όπως λένε- θα καταστρέψει ένα φυσικό μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Παρά το πράσινο φως που έλαβε η επενδύτρια εταιρία από τη διοίκηση του Δήμου Κατερίνης για να τοποθετήσει 11 ανεμογεννήτριες των 22 MW, οι κάτοικοι τριών χωριών αντιδρούν. «Η τοπική κοινωνία και σύσσωμη η αντιπολίτευση αντιδρά στην επένδυση, η οποία δεν θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας» λέει η Γνωσούλα Χαλαϊτζίδου, δημοτική σύμβουλος. Σύμφωνα με την ίδια, η έκταση 143 στρεμμάτων (που παραχωρήθηκε σε ιδιωτική εταιρία αντί 30.000 ευρώ τον χρόνο) βρίσκεται στους 5 Πύργους, σε ύψος 1.712 μέτρων.

Στο ΣτΕ

Οι κάτοικοι ήδη έχουν προσφύγει στο ΣτΕ ζητώντας την ακύρωση του έργου, παρά την έγκριση της περιβαλλοντικής μελέτης από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

«Απαιτούμε ανάπτυξη του τόπου μας, και όχι των ιδιωτών» λέει ο Γιώργος Κυριακίδης, δημοτικός σύμβουλος, και αντιπροτείνει τη δημιουργία του πάρκου σε άλλο σημείο, και όχι στο αρχέγονο δάσος.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο Σάββα Χιονίδη, ο Δήμος Κατερίνης θα βγει κερδισμένος από την επένδυση, αφού θα λαμβάνει το ετήσιο μίσθωμα αλλά και περίπου τo 3% της ετήσιας παραγωγής, δηλαδή 150.000 ευρώ. «Η άδεια και οι εγκρίσεις δόθηκαν από τα υπουργεία. Είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε σε επενδύσεις ΑΠΕ» υποστηρίζει ο κ. Χιονίδης./πηγή Δημοκρατία

Έρευνα για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος της Ρόδου και της ευρύτερης περιοχής της Δωδεκανήσου από τον Υδροβιολογικό Σταθμό της Ρόδου.


Η έρευνα που θεωρείται ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα αφού τα τελευταία χρόνια έχουν «εισβάλει» στην θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου πολλά ξενικά είδη ψαριών κυρίως από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώρυγας του Σουέζ υλοποιείται με τη χορηγία του Ιδρύματος Υποτροφιών «Εμμανουήλ και Μαίρης Σταματίου».

Η θάλασσα της Ρόδου θεωρείται μια από τις σημαντικότερες της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί είναι σταυροδρόμι για τα ξενικά είδη ψαριών που έχουν εισβάλει στη Μεσόγειο προερχόμενα κυρίως από την Ερυθρά Θάλασσα, μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και η αιτία είναι ότι έχει αρκετά ζεστή θάλασσα και αποτελεί ένα hot spot για τα ψάρια αυτά. Οι διαδικασίες ενσωμάτωσης των ξένων ειδών στις κοινότητες των ψαριών και στο τροφικό πλέγμα δεν γίνεται χωρίς κινδύνους. Επηρεάζουν τη βιοποικιλότητα και τα τοπικά αποθέματα σημαντικών, από οικονομική άποψη ειδών, με εμφανείς αρνητικές κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές επιπτώσεις.

Έχουν εμφανιστεί ξενικά είδη χωρο-κατακτητικά και άλλα εξαιρετικά τοξικά και επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία. Η παρακολούθηση της εγκατάστασης και της εξάπλωσης (χωρικής και χρονικής) των ξενικών ειδών ψαριών έχει ιδιαίτερη σημασία για την αποτίμηση της οικολογικής κατάστασης της περιοχής της Ρόδου.

Επειδή κανένας μη ειδικός δεν μπορεί να «αγγίξει» θέματα λεπτά και κυρίως ισορροπίας ενός οικοσυστήματος τόσο ζωντανού όσο η θάλασσα αλλά και ευτυχώς, αρκετά ανθεκτικού σε διαταράξεις, που μπορεί να συμβαίνουν καθημερινά, το Ίδρυμα Σταματίου αποφάσισε να δεχθεί σχετική εισήγηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος που λειτουργεί στους κόλπους του και να εμπιστευθεί τους ειδικούς επιστήμονες που εργάζονται στον Υδροβιολογικό Σταθμό Ρόδου (ΥΣΡ) γνωστό ως Ενυδρείο - ανήκει στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ)- και να αναλάβει τη χρηματοδότηση ενός ερευνητικού προγράμματος με τον τίτλο: «Επίδραση των ξενικών ιχθύων στην παράκτια αλιεία του νοτιοανατολικού Αιγαίου», για ένα χρόνο, από το καλοκαίρι του 2018 έως το καλοκαίρι του 2019.

Η προτεινόμενη έρευνα όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα Σταματίου εστιάζει το ενδιαφέρον της στη σύσταση της ιχθυοπανίδας, αυτόχθονης και ξενικής, που εμφανίζεται στις αλιευτικές δραστηριότητες στις ακτές της Ρόδου.

Το όλο πρόγραμμα που περιλαμβάνει πειραματική αλιεία με επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη, τα οποία αλιεύουν με βιντζότρατα και με δίκτυα στην περιοχή της Ρόδου, στον κόλπο των Τριαντών και στον λόλπο Φαληρακίου, την ταξινόμηση των ψαριών πάνω στο αλιευτικό σκάφος, και μεταφορά τους στα εργαστήρια του Υδροβιολογικού Σταθμού για περαιτέρω αναγνώριση και μελέτη από τους ειδικούς επιστήμονες του Σταθμού.

Βασικό χαρακτηριστικό του προγράμματος είναι η συμμετοχή και της μαθητικής κοινότητας της Ρόδου (των πρώτων τάξεων του Γυμνασίου) σε όλες τις φάσεις του, γεγονός που θα εμβαθύνει και θα εμπλουτίσει ποσοτικά και ποιοτικά το πρόγραμμα που θα υιοθετηθεί από το Ίδρυμα. Με τη συμμετοχή σε όλες τις φάσεις του προγράμματος των μαθητών Γυμνασίων της Ρόδου, θα αποκτήσει σημαντικό ειδικό βάρος η χορηγία του Ιδρύματος, γιατί θα εισχωρήσει με τον καλύτερο τρόπο και στην Εκπαίδευση. Θα δοθεί η ευκαιρία σε μικρούς μαθητές παράλληλα με την ουσιαστική ενημέρωση που θα έχουν, να αναπτύξουν και την ευαισθησία τους στα θέματα περιβάλλοντος και θα ανακαλύψουν τον μυστικό κόσμο της θάλασσας και των ψαριών, τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι τράτες, τη δουλειά που γίνεται στο εργαστήριο από τους ειδικούς επιστήμονες που θα τους ενημερώνουν για ό, τι συμβαίνει και ό,τι αντιμετωπίζουν στο ερευνητικό τους έργο. Παράλληλα, θα δοθεί ευκαιρία στους μαθητές να αναπτύξουν και τις καλλιτεχνικές τους ικανότητες και ενδιαφέροντα παίρνοντας φωτογραφίες σε όλες τις φάσεις του προγράμματος, σχεδιάζοντας ό,τι τους κινεί το ενδιαφέρον και ίσως τους δοθεί η ευκαιρία να ανακαλύψουν τα ταλέντα και τις κλίσεις τους σε επιστημονικούς τομείς που δεν θα γνώριζαν διαφορετικά.

Το Ίδρυμα Σταματίου από της συστάσεώς του, έχει εμφανίσει αξιόλογη δραστηριότητα στην κοινωνία της Ρόδου, με περιεχόμενο δράσεων σε διάφορους τομείς. Στον τομέα της Εκπαίδευσης, χορηγεί υποτροφίες για όλη τη διάρκεια των σπουδών σε οικονομικά αδύναμους Ροδίτες φοιτητές που σπουδάζουν στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Στον τομέα του Αθλητισμού, έχει προσφέρει πάρα πολλά με την κατασκευή σημαντικών για την πόλη αθλητικών εγκαταστάσεων και διοργανώνοντας αθλητικούς αγώνες για τη νεολαία. Στον τομέα των Καλών Τεχνών, λειτουργεί και χρηματοδοτεί διάφορα εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους.

Οι ανεμοστρόβιλοι στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΕΑΑ, «αποτελούν μια υποτιμημένη απειλή και δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένο σχέδιο έγκαιρης πρόβλεψης και προειδοποίησης».


Εντύπωση προκαλεί στους επιστήμονες ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια στις ΗΠΑ από τον τελευταίο ανεμοστρόβιλο της μεγαλύτερης δυνατής ισχύος (κατηγορίας EF5), ο οποίος είχε πλήξει το Μουρ της Οκλαχόμα στις 20 Μαΐου 2013. Από το 1950 έχουν καταγραφεί στις ΗΠΑ 59 βίαιοι και καταστροφικοί ανεμοστρόβιλοι κατηγορίας EF5, δηλαδή σχεδόν ένας το χρόνο.

Η ισχύς των ανεμοστροβίλων υπολογίζεται με την κλίμακα Enhanced Fujita (EF) που κυμαίνεται από το 0 έως το 5. Μετά από μελέτες, έχει συσχετισθεί η ταχύτητα του ανέμου του ανεμοστρόβιλου με τις προκαλούμενες καταστροφές και με την κλίμακα EF.

Έτσι, ανεμοστρόβιλοι ισχύος EF2 έχουν ανέμους ταχύτητας 178 έως 217 χιλιομέτρων την ώρα και προκαλούν σημαντικές ζημιές, ενώ όταν είναι ισχύος EF3, οι άνεμοι κινούνται με ταχύτητα 218 έως 266 χιλιομέτρων την ώρα και οι ζημιές θεωρούνται «σοβαρές». Όταν η ισχύς του ανεμοστρόβιλου φθάνει την ανώτατη κατηγορία EF5, οι άνεμοι ξεπερνούν τα 322 χιλιόμετρα την ώρα και οι ζημιές χαρακτηρίζονται ‘απίστευτες’.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την μετεωρολογική υπηρεσία meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), από το 1843 μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περίπου 30 ανεμοστρόβιλοι που μπορούν να καταταχθούν στις κατηγορίες EF2 και EF3 και οι οποίοι εμφανίζονται κυρίως στη Δυτική Ελλάδα. Δεν έχει καταγραφεί ανεμοστρόβιλος κατηγορίας EF 4 και 5.

Πιο ισχυρός θεωρείται ένας υδροσίφωνας που εξελίχθηκε σε ανεμοστρόβιλο στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας στις 18 Οκτωβρίου 1934, ο οποίος σκότωσε τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε 39. Συνολικά οκτώ άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και 154 έχουν τραυματισθεί στη χώρα μας από ανεμοστρόβιλους τα τελευταία 150 χρόνια.

Ο τελευταίος ισχυρός ανεμοστρόβιλος στην Ελλάδα είχε προ τριετίας πλήξει τη Σκάλα Λακωνίας, τραυματίζοντας τέσσερις κατοίκους και προκαλώντας μεγάλες καταστροφές. Οι ανεμοστρόβιλοι στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΕΑΑ, «αποτελούν μια υποτιμημένη απειλή και δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένο σχέδιο έγκαιρης πρόβλεψης και προειδοποίησης, κάτι που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη πραγματοποιήσει».

Στην Ευρώπη ο αριθμός των καταγεγραμμένων ανεμοστροβίλων είναι αρκετά μικρότερος από τις ΗΠΑ. Μεταξύ 1950-2015 καταγράφηκαν 5.478 ανεμοστρόβιλοι σε 42 ευρωπαϊκές χώρες, έναντι 60.114 στις ΗΠΑ, χωρίς να συνυπολογισθούν οι παράκτιοι υδροσίφωνες.

Οι ισχυροί ανεμοστρόβιλοι, κατηγορίας EF2 και άνω είναι πιο σπάνιοι στην Ευρώπη από ό,τι στις ΗΠΑ. Συμβαίνουν κατά μέσο όρο 12 φορές ετησίως, κυρίως στην Κεντρική και στη Δυτική Ευρώπη.

Μεταξύ 1950-2015 έχουν υπάρξει στην Ευρώπη μόνο 13 καταγεγραμμένα περιστατικά των πιο βίαιων ανεμοστροβίλων κατηγορίας EF4 - EF5. Το πιο πρόσφατο ήταν στη Βενετία της Ιταλίας στις 8 Ιουλίου 2015, όταν ανεμοστρόβιλος προκάλεσε τον θάνατο ενός ανθρώπου και τραυμάτισε 72.

Έχει υπολογισθεί ότι οι ανεμοστρόβιλοι στην Ευρώπη κοστίζουν περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος στις ασφαλιστικές εταιρείες, έναντι ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων στις ΗΠΑ.

Ο Νότιος Ωκεανός συνταράσσεται από καταιγίδες και ισχυρά κύματα, αλλά πρόσφατα ένα κύμα που χτύπησε την ακτή της Νέας Ζηλανδίας δεν είχε προηγούμενο.


Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, σημαντήρας που τροφοδοτείται με ηλιακή ενέργεια για τη συλλογή δεδομένων μέτρησε κοντά στη νήσο Κάμπελ κύμα ύψους 23,8 μέτρων στις 9 Μαΐου, το υψηλότερο που καταγράφηκε ποτέ στο Νότιο Ημισφαίριο.

Ο πλωτήρας τοποθετήθηκε κοντά στο νησί Κάμπελ, το νοτιότερο της Νέας Ζηλανδίας στα υποανταρκτικά νησιά, τον Μάρτιο. Με δεδομένο ότι καταγράφει μόνο 20 λεπτά κάθε τρεις ώρες, ο Τομ Ντούραντ, ωκεανογράφος της MetOcean Solutions στη Νέα Ζηλανδία, δήλωσε ότι είναι πιθανό να υπήρξαν ακόμη υψηλότερα κύματα κατά τη διάρκεια της καταιγίδας και ότι μπορεί το ύψος τους να ήταν πάνω από 25 μέτρα.

Βέβαια τα 78,1 πόδια (23,8 μέτρα) είναι ένα εντυπωσιακό ύψος - το κύμα ήταν ελαφρώς ψηλότερο από πέντε διώροφα λεωφορεία στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, σύμφωνα με το BBC. Το προηγούμενο ρεκόρ κύματος στο Νότιο Ημισφαίριο ήταν 19,3 μέτρα (63,6) πόδια , το οποίο επίσης καταγράφηκε από την MetOcean Solutions στον Νότιο Ωκεανό.

Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν στις 9 Μαΐου είναι σημαντικά για τους ερευνητές, καθώς λόγω του εχθρικού περιβάλλοντος του, ο Νότιος Ωκεανός είναι η λιγότερο μελετημένη ωκεάνια λεκάνη στον κόσμο.

«Αυτό είναι ένα πολύ συναρπαστικό γεγονός» δήλωσε ο Ντουράντ για το κύμα-ρεκόρ. «Θα προσθέσει πολλά στην κατανόηση της φυσικής των κυμάτων υπό ακραίες συνθήκες στον Νότιο Ωκεανό» σημείωσε.

Σε αυτό το απομακρυσμένο σώμα νερού, δημιουργούνται τεράστιοι κυματισμοί και στη συνέχεια εξαπλώνονται στον πλανήτη. Πράγματι, οι surfers στην Καλιφόρνια, σημειώνει ο Ντουράντ, αισθάνθηκαν τα αποτελέσματα της καταιγίδας της 9ης Μαΐου μετά από μία εβδομάδα.

Οι ωκεανογράφοι υπολογίζουν το ύψος κύματος χρησιμοποιώντας μια μέτρηση που ονομάζεται «σημαντικό ύψος κύματος». Το σημαντικό ύψος κύματος σε μια περιοχή είναι η μέση τιμή ύψους (από κορυφή σε κοιλία) του ενός τρίτου των υψηλότερων κυμάτων.

Το «σημαντικό ύψος κύματος» στην καταιγίδα στις 9 Μαΐου ήταν 48,9 πόδια (14,9 μέτρα), επίσης ένα ρεκόρ για τον Νότιο Ωκεανό. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ ανήκει στο «σημαντικό ύψος κύματος» 18,9 μέτρων (62,3 ποδιών) που μετρήθηκε στο Βόρειο Ατλαντικό το 2013.

Με γραπτή έκκληση προς στους πολίτες της Λέσβου, Τούρκοι οικολόγοι της συλλογικότητας «Περιβαλλοντική Πλατφόρμα» του Αδραμυτινού κόλπου ζητούν την, από κοινού με τους πολίτες της Λέσβου, αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών απειλών για το Αιγαίο, που προέρχονται από τα τουρκικά παράλια.



Ζητούν την ενεργοποίηση της ελληνικής πλευράς αφού στον Αδραμυτινό κόλπο -ο οποίος, όπως τονίζεται, αποτελεί μια ευαίσθητη και κλειστή θαλάσσια περιοχή- υπάρχει μία σημαντική απειλή: «Στο άμεσο μέλλον οι ανοικτοί χώροι εξόρυξης μεταλλευμάτων χρυσού στις ακτές του κόλπου θα χρησιμοποιήσουν κυάνιο. Θα εφαρμόσουν τη μέθοδο «έκπλυσης σωρού» (heap leaching). Τα βαρέα μέταλλα, όπως το αρσενικό, ο μόλυβδος, το κάδμιο, ο ψευδάργυρος, το αντιμόνιο και κυρίως τα κυανιούχα θα μολύνουν τον κόλπο. Αυτά τα μέταλλα θα αναμιχθούν με το έδαφος και τα υπόγεια ύδατα, λόγω της έκπλυσης, των όξινων αποστραγγίσεων των μεταλλείων και της υπερχείλισης των υπολειμμάτων. Πιστεύουμε ότι λόγω αυτής της πολύ χονδροειδούς μεθόδου που χρησιμοποιείται στα μεταλλεία χρυσού, οι παράγοντες μόλυνσης δε θα επηρεάσουν μόνο τη γη, τον αέρα και τα ύδατα, αλλά επιπλέον θα καταστρέψουν το οικοσύστημα όλης της περιοχής συμπεριλαμβανομένης και της Λέσβου που έχει ακτή στον κόλπο» αναφέρουν.

Με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση

Οι Τούρκοι οικολόγοι καταγγέλλουν ότι οι μεταλλευτικές εταιρίες είναι έτοιμες να λειτουργήσουν τα μεταλλεία αξιοποιώντας χρηματοδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα (EBRD). «Διαμαρτυρόμαστε» λένε «που η Τράπεζα υποστηρίζει τέτοιες πρωτόγονες μεθόδους που μολύνουν την περιοχή μας. Ζητάμε την στήριξή σας στη διαμαρτυρία μας και τη βοήθειά σας στο να κάνουμε την Τράπεζα να αντιληφθεί το πρόβλημα».

Ο Αδραμυτινός κόλπος είναι ο μεγάλος κόλπος των μικρασιατικών ακτών που αγκαλιάζει τη Λέσβο, από τη βορειοδυτική της άκρη μέχρι τη νοτιοανατολική της πλευρά. «Θα θέλαμε» λένε στην έκκληση τους οι Τούρκοι οικολόγοι «να δώσουμε επίσης μερικές πληροφορίες και να μοιραστούμε μερικά ακόμα ζητήματα που μπορούν προοπτικά να αποτελούν κοινά προβλήματα και κοινές απειλές».

Και συνεχίζουν αναφερόμενοι στα προβλήματα από τα οικιακά απόβλητα, προβλήματα που θα ενταθούν από τη σχεδιαζόμενη απόρριψη επιπλέον και των αποβλήτων από τις βιομηχανίες λαδιού και σαπουνιού, καθώς και τις κτηνοτροφικές μονάδες. Ο σχεδιασμός αυτός προβλέπει τη απόρριψη στον κόλπο αποβλήτων με τη μέθοδο της εκβολής μεγάλου βάθους. Μια μέθοδο που χαρακτηρίζεται, όπως τονίζουν, «παρωχημένη, χωρίς επαρκείς και σύγχρονες μεθόδους επεξεργασίας των λημμάτων».

Με ένα συγκλονιστικό εξώφυλλο που κάνει από προχθες πάταγο διεθνώς,κυκλοφορεί το τεύχος Ιουνίου του περιοδικού Νational Geographic. 



Η πρώτη ματιά στην εικόνα δίνει την εντύπωση πως πρόκειται για την κορυφή ενός παγόβουνου. Στη συνέχεια όμως, ο θεατής καταλαβαίνει ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αναποδογυρισμένη σακούλα που επιπλέει στη θάλασσα.

«Πλανήτης ή πλαστικό;» είναι το ερώτημα που θέτει το περιοδικό στον τίτλο, ενώ στη λεζάντα επισημαίνει ότι τα δισεκατομμύρια κιλά πλαστικού που καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς είναι απλά «η κορυφή του παγόβουνου».



Το εξώφυλλο φιλοτέχνησε ο Μεξικανός καλλιτέχνης Χόρχε Γκαμπόα.

«Καμπανάκι» για την περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλεί στο οικοσύστημα της Καλντέρας στη Σαντορίνη το ναυάγιο του Sea Diamond από το ινστιτούτο θαλάσσιας προστασίας «Αρχιπέλαγος». 

Έντεκα χρόνια μετά το ναυάγιο, από το κουφάρι του πλοίου που παραμένει στον βυθό της Καλντέρας εξακολουθούν να εκλύονται επικίνδυνες τοξικές ουσίες - με την διάβρωση να επιταχύνει την καταστροφική διαδικασία.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το «Αρχιπέλαγος», «την προηγούμενη εβδομάδα ολοκληρώθηκε στη Σαντορίνη ένας νέος κύκλος δειγματοληψιών από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας ‘’Αρχιπέλαγος’’ στην περιοχή του ναυαγίου του Sea Diamond. Στόχος είναι η εκτίμηση του βαθμού συσσώρευσης τοξικών ρύπων στα οικοσυστήματα της περιοχής. Η δειγματοληψία έγινε σε συνεργασία με τη ‘’Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond’’ και με το Πολυτεχνείο Κρήτης (Σχολή Μηχανικών Περιβάλλοντος, Εργαστήριο Διαχείρισης Τοξικών και Επικίνδυνων Αποβλήτων).»

«Έχουν περάσει 11 χρόνια από τη βύθιση και εγκατάλειψη του ναυαγίου στο βυθό της Καλντέρας και εκτός από τα πετρελαιοειδή, εξακολουθείται η διαρροή τοξικών και επικίνδυνων ουσιών στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Καθώς το κουφάρι του πλοίου διαβρώνεται, ο ρυθμός ρύπανσης αναμένεται να είναι ολοένα αυξανόμενος. Η ανέλκυση του ναυαγίου, που αποτελεί καθιερωμένη προεκλογική υπόσχεση κάθε νέας κυβέρνησης προς τους κατοίκους του νησιού, γρήγορα ξεχνιέται, παρ’ όλο που αυτό έχει χαρακτηριστεί ως εγκαταλελειμμένο απόβλητοκαι παρά την καταδίκη των φυσικών προσώπων και της εταιρείας που προξένησε το ναυάγιο.»

«Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος που βρέθηκε στην περιοχή αμέσως μετά τη βύθιση και έκτοτε παρακολουθεί στενά το ζήτημα, έχει εξ’ αρχής επισημάνει τον κίνδυνο της αναπόφευκτης τοξικής ρύπανσης σε περίπτωση μη-ανέλκυσης, ενώ εκπρόσωποι του Ινστιτούτου έχουν κληθεί να καταθέσουν ως μάρτυρες σε πολυάριθμες δίκες για το ζήτημα αυτό.

»Το παράδοξο με την υπόθεση του Sea Diamond είναι ότι επί 11 χρόνια η πολιτεία δεν πράττει το αυτονόητο. Δεν εφαρμόζει το νόμο περί ανέλκυσης ναυαγίων που ορίζει την υποχρέωση της ασφαλούς απομάκρυνσης με έξοδα του πλοιοκτήτη και του ασφαλιστικού του οργανισμού. Επίσης παράδοξο είναι ότι χρειάστηκαν 9 χρόνια για να ολοκληρωθεί η δίκη για τις ποινικές ευθύνες του ναυαγίου του Sea Diamond, όπου και αποφασίστηκε τελεσίδικά η ενοχή του Πλοιάρχου και των πλοιοκτητών.

Ως μέτρο σύγκρισης για τη διαχείριση του ναυαγίου σε ένα ευνομούμενο κράτος, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του κρουαζιερόπλοιου Costa Concordia το 2012 στην Ιταλία. Στην περίπτωση αυτή, οι ιταλικές αρχές τηρώντας απαράκλητα όλους τους κανόνες αποφυγής πρόκλησης ρύπανσης, υποχρέωσαν την πλοιοκτήτρια εταιρεία να ανελκύσει το ναυάγιο μέσα σε 14 μήνες και να πληρώσει περισσότερο από 1 δις ευρώ έως και την ανακύκλωσή του σε ναυπηγείo της Γένοβα.

»Η υπόθεση του Sea Diamond αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι η προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος διαχρονικά δεν αποτελεί προτεραιότητα για την εκάστοτε πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα. Άλλοτε προτεραιότητα παραμένει η προάσπιση συγκεκριμένων συμφερόντων, ενώ άλλοτε διαπιστώνουμε ότι οι αρμόδιοι, ανεξάρτητα πολιτικής απόχρωσης, δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν, άρα ούτε και να διαχειριστούν, τα σοβαρά ζητήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία», καταλήγει το «Αρχιπέλαγος».