Μια από τις πιο ευάλωτες πλευρές της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής των τελευταίων ετών έρχεται πλέον στην επιφάνεια με τον πιο εμφατικό τρόπο. Κλειστά πρατήρια καυσίμων αναφέρθηκαν ήδη σε διάφορες περιοχές Ευρωπαϊκών χωρών
Οι ελλείψεις καυσίμων που εμφανίζονται σε ευρωπαϊκές αγορές, η εκτόξευση της τιμής του diesel και η αγωνιώδης αναζήτηση φορτίων από ευρωπαϊκές εταιρείες αποκαλύπτουν ότι το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι πλέον μόνο εάν μπορεί να εξασφαλίσει αρκετό αργό πετρέλαιο. Είναι και εάν διαθέτει επαρκή διυλιστική βάση ώστε να μετατρέψει το αργό σε diesel, βενζίνη, jet fuel και τα υπόλοιπα προϊόντα που εξακολουθεί να χρειάζεται η οικονομία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αισθητά διαφορετική και σαφώς πιο προστατευμένη θέση. Η χώρα διαθέτει τέσσερα μεγάλα και σύγχρονα διυλιστήρια, με συνολική πρωτογενή δυναμικότητα περίπου 24,9 εκατ. τόνων ετησίως, ιδιαίτερα μεγάλη σε σχέση με το μέγεθος της εγχώριας αγοράς. Πρόκειται για τις τρεις μονάδες της HELLENiQ ENERGY σε Ασπρόπυργο, Ελευσίνα και Θεσσαλονίκη και το διυλιστήριο της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, παρά τη διεθνή αναστάτωση, δεν τίθεται σήμερα ζήτημα επάρκειας καυσίμων στην ελληνική αγορά. Η εγχώρια διυλιστική δυναμικότητα υπερκαλύπτει τις ανάγκες της αγοράς, ενώ οι ελληνικοί όμιλοι διαθέτουν ευρεία γεωγραφική διαφοροποίηση στις προμήθειες αργού.
Η σημασία αυτής της διαφοροποίησης φαίνεται ακόμη περισσότερο μετά τα προβλήματα στο Ορμούζ και την αναστάτωση στις σαουδαραβικές ροές. Αυτή τη στιγμή η έκθεση των ελληνικών διυλιστηρίων στο σαουδαραβικό αργό είναι περιορισμένη, ενώ με τις πηγές προμήθειας να έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά πέραν της Σαουδικής Αραβίας και να περιλαμβάνουν το Καζακστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Νορβηγία, την Αίγυπτο και τις ΗΠΑ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ελληνικά διυλιστήρια είχαν εγκαίρως κινηθεί προς την κατεύθυνση περιορισμού της έκθεσής τους σε φορτία που εξαρτώνται από τις προβληματικές διαδρομές του Κόλπου, ενισχύοντας εναλλακτικές πηγές τροφοδοσίας. Έτσι, η Ελλάδα διαθέτει σήμερα ένα πλεονέκτημα που σε κανονικές συνθήκες μπορεί να περνά απαρατήρητο, αλλά σε περιόδους κρίσης αποκτά στρατηγική αξία: παράγει η ίδια πολύ περισσότερα καύσιμα από όσα καταναλώνει.
Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της εγχώριας παραγωγής κατευθύνεται στις διεθνείς αγορές. Ελληνικά διυλιστήρια εξάγουν βενζίνη, diesel, αεροπορικά και άλλα καύσιμα σε αγορές της Μεσογείου και της ευρύτερης περιοχής, ακόμη και σε χώρες που είναι οι ίδιες σημαντικοί παραγωγοί αργού πετρελαίου, όπως η Λιβύη και η Αίγυπτος.
Έτσι στην τρέχουσα κρίση, τα τέσσερα ελληνικά διυλιστήρια αποδεικνύονται κάτι περισσότερο από μια ισχυρή εξαγωγική βιομηχανία. Αποτελούν στρατηγική υποδομή ενεργειακής ασφάλειας, η αξία της οποίας γίνεται περισσότερο ορατή ακριβώς τη στιγμή που άλλες ευρωπαϊκές χώρες ανακαλύπτουν το κόστος της αυξημένης εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα.
