Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κάνει δεκτή αίτηση που είχαν καταθέσει η ομοσπονδία εργαζομένων και φυσικά πρόσωπα των δύο κρατικών μονοπωλίων νερού κατά της μεταφοράς τους στο ΤΑΙΠΕΔ.- Όσο και να κατανοεί κάποιος την ανάγκη των ιδιωτικοποιήσεων τη δεδομένη χρονική στιγμή, είναι σχεδόν αδύνατον να κατανοήσει- όσο καλή διάθεση κι αν έχει- την ανάγκη πώλησης μια κερδοφόρας μονοπωλιακής δημόσιας επιχείρησης που διαχειρίζεται μάλιστα το σημαντικότερο αγαθό,το νερό,όπως είναι η ΕΥΑΘ..
Δυναμίτη στα θεμέλια της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΔΑΠ, που προγραμματιζόταν εντός του 2014, και της ΕΥΑΘ, για την οποία έχουν ήδη επιλεγεί για την επόμενη φάση του... διαγωνισμού δύο επενδυτικά σχήματα -η γαλλική Suez με τον όμιλο Ελλάκτωρ και ο όμιλος Αποστολόπουλου με την ισραηλινή Mekorot και τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ-, βάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας κάνοντας δεκτή την αίτηση ακυρώσεως που είχαν καταθέσει η ομοσπονδία εργαζομένων και φυσικά πρόσωπα των δύο κρατικών μονοπωλίων νερού.
Οι εργαζόμενοι με ξεχωριστές προσφυγές είχαν στραφεί κατά της μεταφοράς των δύο εταιρειών στο ΤΑΙΠΕΔ και η υπόθεση είχε συνεκδικαστεί από την ολομέλεια του ΣτΕ τον περασμένο Ιούνιο μαζί με όλες εκείνες που είχαν υποβληθεί κατά της μεταβίβασης περιουσιακών στοιχειών του Δημοσίου στον «κουμπαρά» των δανειστών.
Ανατροπή
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, σε διάσκεψη που έγινε προ ολίγων ημερών στην ολομέλεια του ΣτΕ αποφασίστηκε η ακύρωση της μεταβίβασης των δύο εταιρειών στο ΤΑΙΠΕΔ με το σκεπτικό ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί.
Πρόκειται για μια μεγάλη ανατροπή που δίνει νέα διάσταση στις αποκρατικοποιήσεις και έρχεται να προστεθεί στις εκκρεμότητες που έχουν προκαλέσει οι καθυστερήσεις συνολικά στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, με την κυβέρνηση να αντιμετωπίζει την έντονη δυσφορία της τρόικας για την αποτυχία του ΤΑΙΠΕΔ στην άντληση εσόδων.
Φαίνεται ότι ελάχιστα πράγματα μπορούν να γίνουν, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, για να μην εγκλωβίσουν τους δύο διαγωνισμούς που έχουν υποστεί μεγάλο εκτροχιασμό χρονοδιαγραμμάτων. Αρμόδιες κυβερνητικές πηγές εκτιμούν ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα φρενάρουν τουλάχιστον για έναν χρόνο καθώς δεν αποκλείουν οι διαδικασίες να πρέπει να τεθούν από την αρχή, αμφισβητώντας ανοιχτά το σκεπτικό της απόφασης.
Νομικοί κύκλοι, ωστόσο, σημειώνουν ότι εάν η απόφαση αυτή είναι οριστική, πράγμα που θεωρούν πολύ πιθανό για συνταγματικούς λόγους, η υπόθεση της ιδιωτικοποίησης είναι αδύνατο να προχωρήσει και αναφέρουν ως παράδειγμα το θέμα με τα παρκόμετρα, την ιδιωτικοποίηση των οποίων εμπόδισε το ΣτΕ στο παρελθόν, με το σκεπτικό ότι δεν μπορεί να γίνει ανάθεση σε ιδιώτη αστυνομικών καθηκόντων υπηρεσιών καθώς η αρμοδιότητα αυτή ανήκει μόνο στο κράτος και στους ΟΤΑ.
Κλειδί η διαχείριση
Αν και στην κυβέρνηση επικρατεί η άποψη ότι δεν ιδιωτικοποιείται το νερό αλλά η εταιρεία και οι υπηρεσίες ύδρευσης (επεξεργασία, μεταφορά και διάθεση), με το Δημόσιο να διατηρεί την κυριότητα στο φυσικό αγαθό όσο και στις υποδομές του, νομικοί σημειώνουν ότι το σημαντικότερο όλων είναι ποιος θα έχει τη διαχείριση του νερού, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι ιδιώτες.
Το θέμα είναι, αν τελικά ναυαγήσει η ιδιωτικοποίηση των δύο εταιρειών, με τι ισοδύναμα μέτρα θα καλύψει το ΤΑΙΠΕΔ την τρύπα που θα προκληθεί από τα έσοδα που δεν θα εισπραχθούν. Σύμφωνα με το μνημόνιο, κάθε υστέρηση στα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις αυξάνει την ανάγκη χρηματοδότησης και τον λόγο χρέους...
