Επιμένει στη συνταγή της λιτότητας που οδήγησε τη χώρα στο σπιράλ του θανάτου, στην ανεργία 1,3 εκατ. εργαζομένους και ευρέα στρώματα του πληθυσμού στην εξαθλίωση.
Οταν ο Κομφούκιος έλεγε πως «ένα ταξίδι χιλιάδων μιλίων ξεκινά με ένα και μόνο βήμα» δεν φανταζόταν ασφαλώς ότι η ρήση του θα περιέγραφε ακριβώς τη θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα η.. ελληνική οικονομία, που τώρα ετοιμάζεται να επιχειρήσει, έστω και δειλά, το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής στην ανάπτυξη.
Ολα τα στοιχεία δείχνουν πως η έναρξη του ταξιδιού που καθυστέρησε έξι χρόνια, είναι εφικτή.
Ομως, υπάρχει φόβος το βήμα να παραμείνει μετέωρο, εξαιτίας της άκαμπτης, της ανιστόρητης ακόμα και αντιεπιστημονικής στάσης της τρόικας.
Ολα ή σχεδόν όλα συνηγορούν πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για το πρώτο βήμα, που σιγά σιγά και προσεκτικά θα οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από το τούνελ. Ηδη όχι ένα, αλλά πολλά φώτα φαίνονται στην άκρη του:
Φέτος, για πρώτη φορά ο προϋπολογισμός θα εμφανίσει πρωτογενές πλεόνασμα 813 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό, ενώ του χρόνου θα ανέλθει σε 2,95 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως πριν από την καταβολή τόκων το Δημόσιο θα έχει πλεονασματικό ισοζύγιο, πράγμα που σε πρακτικό επίπεδο σημαίνει πως η κυβέρνηση -όπως δεσμεύτηκε η ίδια- θα μπορέσει να διορθώσει ορισμένες από τις αδικίες και περικοπές που έγιναν στα άμεσο παρελθόν.
Σημαίνει επίσης πως δεν υπάρχει η ανάγκη δανεισμού για να πληρωθούν μισθοί, συντάξεις και γενικότερα η λειτουργία του κράτους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο διαπραγμάτευσης με την τρόικα.
-Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών το εννεάμηνο ήταν πλεονασματικό κατά 3,84 δισ. ευρώ, ενώ το 2010 το ίδιο διάστημα παρουσίαζε έλλειμμα 13,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν όχι μόνο την πρόοδο που έχει συντελεστεί, αλλά και ότι το 2013 θα κλείσει με πλεόνασμα και δεν θα υπάρχει η ανάγκη πρόσθετου δανεισμού για να καλυφθεί η παραδοσιακή «τρύπα».
-Η ύφεση γίνεται σταδιακά πιο ρηχή και τώρα όλοι σχεδόν συγκλίνουν στην εκτίμηση πως φέτος θα είναι μικρότερη από 4%. Το πιο σημαντικό ασφαλώς είναι η εκτίμηση που έχουν κάνει η Eurobank, ο ΟΟΣΑ και η κυβέρνηση πως από το 2014 από τρίμηνο σε τρίμηνο θα επιστρέψουμε στην ανάπτυξη, δηλαδή η οικονομία θα παράξει περισσότερο πλούτο.Στο σκέλος της ανάπτυξης υπάρχουν και διαφορετικές εκτιμήσεις. Ο μεν ΟΟΣΑ βλέπει ότι συνολικά το 2014 η ύφεση θα είναι 0,4%, η κυβέρνηση αντιθέτως υπολογίζει πως θα υπάρξει ανάπτυξη έστω και 0,6%.
Ανεξαρτήτως ποια πρόβλεψη θα επαληθευθεί τελικά η ουσία είναι πως από τον επόμενο χρόνο και ύστερα από 6 χρόνια η οικονομία θα φανερώσει αναπτυξιακές τάσεις και ότι το τελευταίο ή τα τελευταία τρίμηνα θα έχει βγάλει το κεφάλι έξω από το νερό.
Κι αυτό θα συμβεί χάρη στον τουρισμό, ο οποίος αναμένεται (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) να κινηθεί με ρυθμούς ρεκόρ τόσο στο σκέλος των αφίξεων ξένων τουριστών όσο και στο σκέλος των εσόδων.
Εξαγωγές
Επίσης, οι εξαγωγές θα συνεισφέρουν σημαντικά, ενώ για πρώτη φορά ύστερα από αρκετά χρόνια οι επενδύσεις θα κινηθούν με θετικό ρυθμό.
Στον αντίποδα θα βρίσκονται η ιδιωτική και η δημόσια κατανάλωση που πάλι θα υποχωρήσουν εξαιτίας ορισμένων περικοπών στις αμοιβές και της επιβολής εξοντωτικής φορολογίας.
-Στα θετικά θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την εκτίμηση της Morgan Stanley πως το πρώτο τρίμηνο του 2014 οι ελληνικές τράπεζες θα μπορέσουν να βγουν στις αγορές και να δανειστούν. Αν συμβεί και αυτό, τότε δεν αποκλείεται να δούμε ακόμα καλύτερες επιδόσεις, αφού θα δοθεί η δυνατότητα να αυξηθεί η ρευστότητα προς τις επιχειρήσεις και την οικονομία, συμβάλλοντας έτσι αποφασιστικά όχι μόνο στην αποτροπή λουκέτων, αλλά και στη βελτίωση του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης των επιχειρήσεων και επομένως της οικονομίας. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται η τρόικα που με την λογιστική λογική που τη διακρίνει βλέπει μόνο το δημοσιονομικό κενό και όχι τη συνολική λειτουργία της οικονομίας.
Και παρότι η σκληρή πολιτική της λιτότητας και των συνεχόμενων περικοπών μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, παροχών και κοινωνικών δαπανών οδήγησαν την οικονομία στο σπιράλ του θανάτου, με αποτέλεσμα την εξαετή ύφεση που εξαθλίωσε τμήματα του πληθυσμού και προκάλεσε 1,3 εκατομμύριο ανέργους, επιμένει στην ίδια θανατηφόρα συνταγή, η οποία αν εφαρμοστεί θα ακυρώσει το πρώτο κομφουκιανού τύπου βήμα.
Θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε την επιμονή και την εμμονή της τρόικαw αν επικεντρωνόταν στη λειτουργία του κράτους, στις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που το κάνουν παραγωγικό και όχι στις περικοπές που βαφτίστηκαν μεταρρυθμίσεις για προφανείς προπαγανδιστικούς λόγους.
Θα ήταν κατανοητή και επωφελής η εμμονή των τροϊκανών αν αφορούσε στην πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, στην εισαγωγή τεχνολογίας στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα ώστε να γίνουν ανταγωνιστικοί προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω, στη σύνδεση της παιδείας με την οικονομία και την αγορά, στην εξαφάνιση των 4.000 ρυθμιστικών διατάξεων που εμποδίζουν την επιχειρηματικότητα, στη δημιουργία σταθερού φορολογικού καθεστώτος, στην δημιουργία ΚΕΠ παντού, ώστε να μην έρχεται ο πολίτης σε επαφή με τον υπάλληλο που χειρίζεται την υπόθεσή του και γενικότερα στις μεταρρυθμίσεις που δημιουργούν τις βάσεις για ένα σύγχρονο δυτικού τύπου κράτος.
Γιατί μόνο έτσι η οικονομία θα γίνει ανταγωνιστική και η ανάπτυξη θα είναι δυναμική και αυτοτροφοδοτούμενη.
Του Θανάση Λυρτσογιάννη
