Μόνο για σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που αφορούν τη συνταγματική προστασία της χωροταξίας-πολεοδομίας, της δημόσιας υγείας κ.λπ. μπορεί η πολιτεία να εμποδίσει την ίδρυση και τη λειτουργία ενός ναού ως χώρου λατρείας μιας γνωστής θρησκείας.
Με μια απόφαση-μπούσουλα για τη δυνατότητα ίδρυσης... ευκτηρίων οίκων στη χώρα μας, το Συμβούλιο της Επικρατείας λέει «ναι» στο προληπτικό σύστημα ελέγχου και στην υποχρεωτική αδειοδότηση, αλλά ταυτόχρονα βάζει «φρένο» σε διάφορες εκτιμήσεις και προϋποθέσεις που θέτει η πολιτεία θεωρώντας αντισυνταγματική την αξιολόγησή της για το αν π.χ. με τη λειτουργία του ναού πρόκειται να καλυφθούν πραγματικές θρησκευτικές ανάγκες.
Το ανώτατο δικαστήριο ξεκαθαρίζει ότι είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και ελεύθερη η λατρεία μιας «γνωστής θρησκείας» (κατά την έννοια του Συντάγματος), εφόσον δεν προσβάλλονται η δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη από συγκεκριμένες πράξεις λατρείας. Και δέχεται ότι η πολιτεία μπορεί να αρνηθεί την άδεια ίδρυσης ναού, μόνο όταν παραβιάζονται σκοποί δημόσιου συμφέροντος σε εκτέλεση συνταγματικών διατάξεων, όπως είναι οι νόμοι για τη φορολογία, τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, επιτάξεις, σχέδια πόλεων, τη ρυμοτομία, τη δημόσια υγεία.
Αντίθετα, αποτελεί συνταγματικά ανεπίτρεπτο περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας η ευχέρεια της πολιτείας να αρνείται τη λειτουργία ευκτηρίου οίκου, εάν εκτιμά ότι δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει πραγματικές ανάγκες πιστών που κατοικούν σε συγκεκριμένη περιοχή, με τους ισχυρισμούς ότι είναι περιορισμένος ο αριθμός τους, ότι θα μπορούσαν να ασκούν με άλλον τρόπο ή αλλού τα καθήκοντα της θρησκευτικής λατρείας.
ΑΛ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ
