Το 64% δήλωσε απογοήτευση για τη διακοπή λειτουργίας "ενός σοβαρού και πρωτοπόρου καναλιού ενημέρωσης"
O καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κ. Γιάννης Κωνσταντινίδης αναλύει τα ευρήματα της έρευνας της Prorata για το Newsbomb
("κλικ" στις εικόνες για μεγέθυνση)
Ανάλυση
«Το Μεγάλο Κανάλι στις μικρότητες του κομματικού ανταγωνισμού»
Στα αμφιθέατρα και στα επιστημονικά συνέδρια αναλύουμε συχνά την επίδραση της ημερήσιας θεματολογίας των μέσων ενημέρωσης και της ερμηνευτικής πλαισίωσης των ειδήσεων από τους δημοσιογράφους στη δημόσια ατζέντα.
Στα καφενεία και στα γραφεία συζητούμε απλούστερα για το ίδιο θέμα, κάνοντας λόγο για μέσα που δεν είναι αμερόληπτα και για δημοσιογράφους που ορίζουν το τι θα σκεφτούμε –αν όχι και το πώς– προβάλλοντας γεγονότα και πρόσωπα και αποσιωπώντας κάποια και κάποιους άλλους.
Η τεκμηρίωση αυτής της ευρύτατα διαδεδομένης άποψης για τον υψηλό βαθμό επίδρασης των μίντια στη διαμόρφωση πολιτικών προτιμήσεων είναι τεχνικά μια μάλλον δύσκολη υπόθεση. Ωστόσο, στην πράξη, για την αποτίμηση του ρόλου των μίντια μεγαλύτερη αξία έχει η προσλαμβανόμενη εικόνα τους από την κοινή γνώμη.
Η περιπέτεια του Mega, του άλλοτε κραταιού τηλεοπτικού καναλιού με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση, δίνει μια ευκαιρία καταγραφής της προσλαμβανόμενης από την κοινή γνώμη πραγματικότητας για τον ρόλο των μίντια.
Η Ερώτηση επιχείρησε να καταγράψει τα συναισθήματα του κοινού για το οριστικό «μαύρο» στο Mega.
Στην έρευνα απάντησαν 6.715 άτομα εκ των οποίων το 64% δήλωσε απογοήτευση για τη διακοπή λειτουργίας ενός σοβαρού και πρωτοπόρου καναλιού ενημέρωσης και το 21% δήλωσε ικανοποίηση για το κλείσιμο ενός μεροληπτικού και διαπλεκόμενου καναλιού ενημέρωσης.
Περίπου τα δύο τρίτα του δείγματος δείχνουν να αρνούνται τον ρόλο του μεροληπτικού διαμορφωτή του ακροατηρίου για ένα τηλεοπτικό κανάλι που έχει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα συζητηθεί ως το κατ’ εξοχήν αρνητικό παράδειγμα μέσου.
Σημειώνεται πάντως ότι τα ποσοστά ικανοποίησης από το κλείσιμο του Mega ήταν συγκριτικά υψηλότερα στους άνδρες και στους ερωτώμενους υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου και χαμηλότερα στις γυναίκες και στους ερωτώμενους χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, ένδειξη ότι πιθανότατα η απογοήτευση της πλειονότητας για το κλείσιμο προέρχεται από τους τακτικούς τηλεθεατές της ψυχαγωγικής ζώνης του Mega (δηλαδή τις γυναίκες και τα χαμηλότερα στρώματα με μειωμένο πολιτικό ενδιαφέρον) και κατά συνέπεια οι απαντήσεις στο ερώτημα που τέθηκε δεν αφορούσαν ευθέως τον ρόλο του Mega ως ενημερωτικού καναλιού.
Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι οι απαντήσεις εμφανίζουν μια σημαντική συσχέτιση με το πολιτικό προφίλ των ερωτηθέντων:
μεταξύ εκείνων που επιλέγουν τον υψηλό βαθμό συμπάθειας με την κυβέρνηση Τσίπρα, το ποσοστό ικανοποίησης φτάνει στο 34% (με το ποσοστό απογοήτευσης να περιορίζεται στο 47%, ενώ μεταξύ εκείνων που επιλέγουν χαμηλό βαθμό συμπάθειας για την κυβέρνηση Τσίπρα, το ποσοστό ικανοποίησης περιορίζεται στο 17% (με το ποσοστό απογοήτευσης να φτάνει στο 70%).
Παρομοίως, εικόνα ικανοποίησης καταγράφεται μεταξύ εκείνων που τοποθετούνται στο αριστερό άκρο του άξονα «αριστερά-δεξιά», ενώ, από την άλλη, καταγράφεται εικόνα απογοήτευσης μεταξύ εκείνων που τοποθετούνται στο δεξιό άκρο.
Γίνεται εμφανές ότι η προσλαμβανόμενη πραγματικότητα για τον ρόλο του συγκεκριμένου μέσου ενημέρωσης είναι προϊόν της κομματικής αντιπαράθεσης μεταξύ εκείνων που αισθάνονταν ευνοημένοι και εκείνων που αισθάνονταν αδικημένοι από το δημοσιογραφικό λόγο του Mega.
Το Μεγάλο Κανάλι υπήρξε τελικά ένα ακόμα πεδίο του στυγνού ανταγωνισμού των (εκάστοτε) δύο μεταξύ των οποίων δε χωρούν τρίτες σκέψεις.
*Του Γιάννη Κωνσταντινίδη,
Επίκουρου Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας
& Επιστημονικού Διευθυντή Prorata
