Τα δύο τμήματα των Γλυπτών πρόκειται να παρουσιαστούν σε έκθεση αφιερωμένη στο Μουσείο Αρχαίας Γλυπτικής Liebieghaus Skulpturensammlung, για την έκθεση με τίτλο «Η γέννηση των θεών», που θα πραγματοποιηθεί από τις 18 Νοεμβρίου 2026 έως τις 25 Ιουλίου 2027, αναζωπυρώνοντας τη συζήτηση γύρω από την τύχη και το καθεστώς των μοναδικών αυτών αρχαιοτήτων.

Η έκθεση, με τίτλο «Athena, the Stage is Yours: The Parthenon Puzzle», θα ανοίξει τις πύλες της στις 18 Νοεμβρίου 2026 και, σύμφωνα με το γερμανικό μουσείο, θα συγκεντρώσει σημαντικά εκθέματα που θα παραχωρηθούν ως δάνεια από συλλογές του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και το Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Παράλληλα, θα παρουσιαστούν επιλεγμένα έργα από τη συλλογή του Liebieghaus, όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα του μουσείου. 

Στο επίκεντρό της έκθεσης βρίσκεται η προσπάθεια ανασύνθεσης του ανατολικού αετώματος του Παρθενώνα, με τη χρήση αρχαιολογικής έρευνας και σύγχρονων τεχνολογιών, ενώ και η παράσταση της γέννησης της Αθήνας και η σύνδεσή με την κοσμογονία του Ησιόδου. Το Βρετανικό Μουσείο συμμετέχει με δύο θραύσματα του γλυπτού διακόσμου και δέκα αντίγραφα. 

Πρόσκληση για συμμετοχή στη συγκεκριμένη έκθεση απευθύνθηκε από τη γερμανική πλευρά και σε τρία ελληνικά μουσεία: το Μουσείο Ακρόπολης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά. Ωστόσο, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) γνωμοδότησε αρνητικά ως προς τη συμμετοχή τους.

Η απόφαση δεν σχετίζεται με την επιστημονική αξία της έκθεσης, αλλά με την πάγια ελληνική θέση γύρω από τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Η Αθήνα υποστηρίζει ότι τα γλυπτά δεν αποτελούν αυτοτελή εκθέματα που μπορούν να μετακινούνται και να παρουσιάζονται αποσπασματικά σε διαφορετικά μουσεία, αλλά τμήματα ενός ενιαίου καλλιτεχνικού και μνημειακού συνόλου, το οποίο πρέπει να επανενωθεί στην Αθήνα.

Υπό αυτό το πρίσμα, η συμμετοχή της ελληνικής πλευράς σε μια έκθεση στην οποία θα παρουσιαστούν ως δάνεια Γλυπτά του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως έμμεση αποδοχή της κυριότητας του βρετανικού ιδρύματος επί των αρχαιοτήτων που αφαιρέθηκαν από τον Παρθενώνα από τον λόρδο Έλγιν στις αρχές του 19ου αιώνα.

Καθώς με την πάροδο του χρόνου θα αυξάνεται η εμπιστοσύνη στη συμφωνία, θα υπάρξει μια «σταδιακή μετακίνηση» περισσότερων γλυπτών προς την Ελλάδα. Ορισμένοι διαχειριστές του Βρετανικού Μουσείου οραματίζονται μια κατάσταση όπου τα μισά Γλυπτά του Παρθενώνα θα μπορούσαν να βρίσκονται στο Λονδίνο και τα άλλα μισά στην Αθήνα ανά πάσα στιγμή.

Σε εξέλιξη βρίσκονται επίσης συζητήσεις για μια νομική συμφωνία, σύμφωνα με την οποία η σύναψη σύμβασης μεταξύ της Ελλάδας και του Βρετανικού Μουσείου δεν θα ανάγκαζε την Αθήνα να αποδεχθεί κατ' αρχήν την κυριότητα μουσείου επί των μαρμάρων.

Προς το παρόν, γράφουν οι FT, ο Μητσοτάκης λέει σταθερά «no deal». Σε μια δεύτερη συνάντηση που είχαν οι δυο άνδρες στα τέλη του 2022, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε στον Όσμπορν ότι θέλει τη ζωφόρο πίσω μόνιμα, όχι ως δάνειο και όχι να παραδίδεται τμηματικά. Αλλά και οι δύο εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μια συμφωνία είναι δυνατή. Ο Μητσοτάκης δήλωσε τον Ιανουάριο ότι ελπίζει να επαναπατριστούν τα Μάρμαρα σύντομα: «Αν ο ελληνικός λαός μάς εμπιστευτεί ξανά, πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να πετύχουμε αυτόν τον στόχο μετά τις εκλογές».

Όπως επισημαίνουν οι FT, σήμερα, το πρόσωπο που παρέχει συμβουλές δημοσίων σχέσεων στον Έλληνα πρωθυπουργό είναι ο Εντ Γουίλιαμς, επικεφαλής της Edelman στην Ευρώπη. Μετά την εκλογή του το καλοκαίρι του 2019, ο Μητσοτάκης αποφάσισε να εξετάσει ξανά το ζήτημα των Μαρμάρων, το οποίο είχε παγώσει για χρόνια. Συνειδητοποιώντας ότι δεν υπήρχε προφανής νομική οδός για την ανάκτησή τους, άρχισε να εργάζεται για να επηρεάσει τη βρετανική κοινή γνώμη, προβάλλοντας την ελληνική υπόθεση στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης. Ο άνεμος φαίνεται να είναι υπέρ του: δημοσκόπηση της YouGov από το 2021 έδειξε ότι το 59% των Βρετανών πιστεύει ότι τα Μάρμαρα ανήκουν στην Ελλάδα, έναντι 18% για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Εάν υπάρξει συμφωνία για τα γλυπτά, αυτή δεν αναμένεται πριν από τις ελληνικές εκλογές, στις οποίες ο Μητσοτάκης θεωρείται φαβορί για να κερδίσει, σύμφωνα με τους FT. Ο ίδιος δεν πρόκειται να ενστερνιστεί κάτι που ουσιαστικά θα δει το Βρετανικό Μουσείο να δανείζει «κλεμμένα» αγαθά πίσω στη χώρα από την οποία υποτίθεται ότι λεηλατήθηκαν. Αλλά και οι δύο πλευρές αναμένουν ότι οι συνομιλίες θα συνεχιστούν και πιστεύουν ότι δεν υπήρξε ποτέ καλύτερη ευκαιρία για μια συμφωνία, παρά την πολιτική ρητορική γύρω από τη διαμάχη.

Ο Όσμπορν, γράφουν οι FT, δεν χρειάζεται τη βρετανική πολιτική υποστήριξη για να δανείσει τα Μάρμαρα στην Ελλάδα -αφού ανήκουν στο μουσείο- αλλά πιστεύει κατ' ιδίαν ότι η κυβέρνηση Σουνάκ θα υποστηρίξει την ιδέα ούτως ή άλλως. Ο Λόρδος Εντ Βέιζεϊ, πρώην υπουργός Πολιτισμού των Τόρις που είναι επικεφαλής εκστρατείας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ακρόπολη, συμφωνεί: «Δεν νομίζω ότι ο Τζορτζ (Όσμπορν) θα έκανε ένα δάνειο χωρίς να έχει προηγηθεί συντονισμός με τη βρετανική κυβέρνηση. Θα υπήρχαν φωνές για παρέμβαση της κυβέρνησης, αλλά δεν νομίζω ότι θα το έκανε».

Μιλώντας σε φίλους ο Όσμπορν είπε πως «υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην πετύχει αυτό», σημειώνουν οι FT. «Αλλά υπάρχει επίσης μεγάλη πιθανότητα να πετύχει. Υπάρχει λόγος για τον οποίο δεν έχει λυθεί αυτό το πρόβλημα - δεν είναι εύκολο».

Χθες, ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε την ενημέρωση της Βουλής για την υπόθεση της διεκδίκησης των Γλυπτών και έκανε λόγο για δημοσιεύματα που περιγράφουν με θολό τρόπο τα σημεία μιας συμφωνίας με «άκρως επικίνδυνες λύσεις για τα συμφέροντα της χώρας». Νωρίτερα, το υπουργείο Πολιτισμού σε δική του ανακοίνωση καλούσε την αξιωματική αντιπολίτευση να αφήσει στην άκρη τους «μικροκομματικούς υπολογισμούς». «Για κάποιους, πρώτος στόχος είναι η φθορά της κυβέρνησης, ακόμη και με ψέματα, αδιαφορώντας αν κάνουν ζημιά στη χώρα», σημείωνε το ΥΠΠΟΑ.

Στην ίδια ανακοίνωση το ΥΠΠΟΑ επαναλάμβανε την πάγια ελληνική θέση· ότι δεν αναγνωρίζει στο Βρετανικό Μουσείο τη νομή, κατοχή και κυριότητα των Γλυπτών, «καθώς αποτελούν προϊόν κλοπής». Η μη αναγνώριση των παραπάνω σημαίνει επίσης ότι δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με όρους «δανεισμού» των Μαρμάρων.

Μένει να φανεί εάν ο στόχος της βρετανικής πλευράς είναι η δημιουργία κλίματος ή εάν επίκειται κάποια (μονομερής) ανακοίνωση.

Σημείωνε όμως και κάτι άλλο· υπενθύμιζε τρία γεγονότα που κατά το υπουργείο αποδεικνύουν την προσήλωση της κυβέρνησης στον στόχο της επανένωσης των Μαρμάρων: την απόφαση της UNESCO τον Σεπτέμβριο του 2021, την οριστική (sine die) επανένωση του θραύσματος Fagan, τη μεταστροφή και τη στήριξη του ελληνικού αιτήματος από τη διεθνή κοινή γνώμη.

Μια ερμηνεία των παραπάνω θα σήμαινε ότι η όποια συμφωνία συναφθεί θα πρέπει στο τέλος της ημέρας να είναι διακρατική (όπως ζήτησε η UNESCO), να μην εμπεριέχει ορολογία περί δανεισμού (όπως συνέβη με το θραύσμα Fagan) και να ικανοποιεί το θυμικό της κοινής γνώμης ώστε να «αποσυμφορηθεί» η πίεση που ασκείται διεθνώς.

Εχει ενδιαφέρον πάντως ότι το Μουσείο Ακρόπολης έσπευσε να διαψεύσει την εμπλοκή του σε οποιαδήποτε συμφωνία με το Βρετανικό Μουσείο (Bloomberg), ενώ το ΥΠΠΟΑ προτίμησε να διαψεύσει μέσω διαρροών τα πρώτα δημοσιεύματα, τα οποία ούτε λίγο ούτε πολύ μιλούσαν για (διαφορετικές) συμφωνίες δανεισμού.

Πηγές της «Καθημερινής» στο υπουργείο Πολιτισμού επέμεναν ότι μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος μέσα στο ισχύον νομικό πλαίσιο του Βρετανικού Μουσείου και ότι η όποια συμφωνία θα γίνει με τη βρετανική κυβέρνηση. Γνώστες της υπόθεσης, ωστόσο, λένε πως ακόμη και το μπαράζ δημοσιευμάτων δείχνει την πίεση που νιώθει η βρετανική πλευρά τούς τελευταίους μήνες.

Η δημόσια παραδοχή, δε, του Βρετανικού Μουσείου ότι βρίσκεται σε «εποικοδομητικές συζητήσεις» με την Ελλάδα και ότι αναζητεί μια «νέα συνεργασία για τον Παρθενώνα» είναι ενδεικτική του κλίματος που έχει δημιουργηθεί.

Στο «σκάκι» των Γλυπτών η κίνηση γίνεται ακόμη από την πλευρά των Βρετανών και σύντομα θα φανεί εάν ο στόχος της είναι η δημιουργία κλίματος ή εάν επίκειται κάποια (μονομερής) ανακοίνωση, οπότε και το παιχνίδι θα αλλάξει «σκακιέρα».

Πάντως, πηγές του ΥΠΠΟΑ λένε ότι πριν απ’ όλα η Ελλάδα θα υποδεχθεί τα τρία θραύσματα του Παρθενώνα από το Βατικανό..

πηγή Καθημερινή 

«Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα εντείνει τις πιέσεις, ώστε οι αρχαιότητες του 5ου π.Χ. αιώνα να μπορούν να απολαμβάνονται στο σύνολό τους, με θέμα την Ακρόπολη, αφού έλαβε υποστήριξη από μια απροσδόκητη μερίδα του βρετανικού κατεστημένου», αναφέρει το δημοσίευμα.

Ο βουλευτής της ΝΔ Τάσος Χατζηβασιλείου επισημαίνει ότι «τα Γλυπτά είναι ο πιο σημαντικός σύνδεσμος μεταξύ των σύγχρονων Ελλήνων και των προγόνων τους». Στρατηγική της κυβέρνησης είναι να εντείνει την πίεση και να διατηρήσει το ζήτημα στη δημόσια σφαίρα, θίγοντάς το με κάθε ευκαιρία. Η συζήτηση επανήλθε μετά και τη στροφή της εφημερίδας Times, που υποστηρίζει ότι οι θησαυροί πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα, κάτι που όπως λέει, δείχνει ότι η εκστρατεία λειτούργησε.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν η Μελίνα Μερκούρη ζήτησε για πρώτη φορά την επαναφορά των Μαρμάρων στην Ελλάδα, ουδέποτε δεν ήταν τόσο ζωντανή η εκστρατεία για την ανάκτησή τους. Το Βρετανικό Μουσείο φιλοξενεί σχεδόν το μισό της μνημειώδους ζωφόρου, μήκους 160 μέτρων του ναού, που θεωρείται το κορυφαίο δείγμα της κλασικής τέχνης, εδώ και δύο αιώνες. Ο τρόπος με τον οποίο οι αρχαιότητες αποσπάστηκαν, προκαλεί συζητήσεις εδώ και καιρό.

Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά στην πάγια θέση διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, για την κλοπή των Μαρμάρων σε μία εποχή που το έθνος ήταν υπό τον ζυγό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η πολιτιστική διαμάχη είναι το μόνο μελανό σημείο στους κατά τα άλλα άριστους δεσμούς Βρετανίας – Ελλάδος. «Οι διμερείς σχέσεις πάνω αιώνες πίσω… αλλά πιστεύουμε ότι είναι ελλιπείς» λέει ο κ. Χατζηβασιλείου, που μετείχε στις συνομιλίες που έγιναν τον Νοέμβριο στην Ντάουνινγκ Στριτ, όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε επίσημα το ζήτημα στο τραπέζι. «Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά μαζί για να ανατρέψουμε μία αδικία που βαραίνει τις καρδιές των Ελλήνων».

Η Ελλάδα, αναφέρει ο Guardian, προσπάθησε να θέσει το ζήτημα στην κορυφή της διεθνούς πολιτιστικής της ατζέντας με τον κόσμο να έχει συσπειρωθεί υπέρ του σκοπού. Σε δημοσκόπηση του YouGov, που έγινε λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση του κ. Μητσοτάκη με τον Μπόρις Τζόνσον, το 59% των Βρετανών δήλωσε ότι οι αρχαιότητες ανήκουν στην Ελλάδα. Ολοένα και περισσότεροι ηθοποιοί, συγγραφείς, δικηγόροι και πολιτικοί ζητούν την επανένωση των γλυπτών, που αποσπάστηκαν βίαια όταν ο Λόρδος Έλγιν, τότε πρεσβευτής της Αγγλίας στην Οθωμανική αυτοκρατορία έδωσε εντολή να αφαιρέσουν «όσο το δυνατόν περισσότερα» το 1801.

Η συντάκτης του δημοσιεύματος υπενθυμίζει τα όσα έγιναν κατά τη συνάντηση Μητσοτάκη – Τζόνσον στην Ντάουνινγκ Στριτ. Μάλιστα αναφέρει ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός, παθιασμένος υπέρμαχος του επαναπατρισμού των αρχαιοτήτων ως φοιτητής, υποστηρίζει ότι τα έργα τέχνης αποκτήθηκαν νόμιμα, μετά τη λήψη άδειας από την Υψηλή Πύλη. Όπως κι οι προκάτοχοί του, ανέφερε ότι η διαφορά θα πρέπει να συζητηθεί με τους διαχειριστές του μουσείου, αν και η Unesco αποφάσισε πρόσφατα ότι το ζήτημα πρέπει να επιλυθεί μεταξύ των δύο κυβερνήσεων.

Το Βρετανικό Μουσείο, στον ιστότοπό του, υποστηρίζει ότι ο Λόρδος Έλγιν όχι μόνο «ενήργησε με την πλήρη γνώση και άδεια των νομικών αρχών της εποχής, τόσο στην Αθήνα όσο και στο Λονδίνο», αλλά και ότι «οι δραστηριότητές του ερευνήθηκαν ενδελεχώς από επίλεκτη κοινοβουλευτική επιτροπή το 1816 και κρίθηκαν απολύτως νόμιμες». Πτωχευμένος και σε απελπισία, ο Έλγιν πούλησε τη συλλογή στο μουσείο την ίδια χρονιά έναντι 35.000 λιρών. Πάντως ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, επισημαίνει ότι η συζήτηση «άγγιξε μία χορδή». Άλλωστε και στο παρελθόν έχει κάνει λόγο για χαμένη μάχη του Λονδίνου, καθώς ζούμε σε μια εποχή που τα αμφισβητούμενα πολιτιστικά αντικείμενα, επιστρέφουν όλο και περισσότερο στις χώρες προέλευσής τους.

«Η ελληνική αισιοδοξία τροφοδοτήθηκε ακόμη περισσότερο την περασμένη εβδομάδα όταν ένα θραύσμα της ζωφόρου του Παρθενώνα επιστράφηκε στην Αθήνα από την Ιταλία, κάτι που θεωρήθηκε ως ηθική νίκη για τη χώρα», επισημαίνει το δημοσίευμα. Κατά την αποκάλυψη του «θραύσματος Fagan», ο κ. Μητσοτάκης τόνισε ότι η σημαντική συμφωνία επιστροφής προσφέρει «ένα σχέδιο» και για άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Γλυπτά που κάποτε κοσμούσαν τον Παρθενώνα εκτίθενται σε πολιτιστικά ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη. Όμως η συντριπτική πλειοψηφία βρίσκεται στο Λονδίνο.

Οι Times, οι οποίοι υποστήριζαν για πάνω από 50 χρόνια ότι τα Γλυπτά έπρεπε να παραμείνουν στο Λονδίνο, ανέφεραν ότι η συμφωνία Ελλάδας – Ιταλίας υπογραμμίζει μια «επιτακτική υπόθεση» για την επανένωσή τους. Άλλωστε, το επιχείρημα περί έλλειψης κατάλληλου χώρου στην Ελλάδα έχει καταρριφθεί, καθώς υπάρχει «ένα υπέροχο μουσείο δίπλα στην Ακρόπολη» για να στεγάσει την πολιτιστική κληρονομιά.

Ο δικηγόρος Geoffrey Robertson QC, που ασχολείται με ανθρώπινα δικαιώματα εξιστόρησε τις τακτικές που χρησιμοποίησε ο Λόρδος Έλγιν για να δωροδοκήσει τους Τούρκους αξιωματούχους στο μπεστ σέλερ «Who Owns History» («Σε ποιον ανήκει η ιστορία), δήλωσε ότι το ρεύμα ξεκάθαρα αλλάζει.

«Το ψέμα του Βρετανικού Μουσείου που έλεγε και η βρετανική κυβέρνηση ότι τα Μάρμαρα αποκτήθηκαν νόμιμα δεν είναι πλέον βιώσιμο» επισήμανε, προσθέτοντας ότι τα Γλυπτά εκλάπησαν με μεθόδους δωροδοκίας και σε καθεστώς διαφθοράς, που μέχρι κι ένας πρωτοετής φοιτητής μπορεί να το διαπιστώσει. Όπως λέει, δεν υπήρχε άδεια από τον σουλτάνο για την αφαίρεση των αρχαιοτήτων, ενώ αντίθετα, υπήρξαν στρατιωτικοί διοικητές στην Ακρόπολη που δωροδοκήθηκαν με χρήματα και πλούσια δώρα. Ο δικηγόρος εκτιμά ότι και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Τζόνσον θα μπορούσε να βοηθήσει το ελληνικό αίτημα. «Οι πολίτες είναι κουρασμένοι από τους πολιτικούς που λένε ψέματα».

Ο Ρόμπερτσον υποστηρίζει ότι μετά από χρόνια αποτυχημένων διπλωματικών προσπαθειών, μόνο η απειλή νομικής δράσης θα μπορούσε να άρει το αδιέξοδο. Μέχρι στιγμής, αναφέρει το δημοσίευμα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει απορρίψει την ιδέα της νομικής δράσης, προτιμώντας αντ’ αυτού να ακολουθήσει τον δρόμο της προσφοράς στο Ηνωμένο Βασίλειο εμβληματικών έργων που δεν έχουν εγκαταλείψει ποτέ τη χώρα ως αντάλλαγμα.

«Είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε στο Ηνωμένο Βασίλειο εκ περιτροπής εκθέσεις αρχαιοτήτων, που δεν έχουν γίνει ποτέ στο εξωτερικό» αναφέρει ο κ. Χατζηβασιλείου, εξηγώντας ότι η Αθήνα έχει δεσμευτεί ότι τα δωμάτια του Βρετανικού Μουσείου δεν θα είναι ποτέ άδεια από ελληνικούς θησαυρούς. «Θέλουμε να λύσουμε το ζήτημα μια για πάντα».

Στο πλευρό της Ελλάδας τάσσονται οι Times του Λονδίνου στο μείζον ζήτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα.

Η βρετανική εφημερίδα μάλιστα αναφέρει ότι επί 50 χρόνια στήριζαν την κυβέρνηση και το βρετανικό μουσείο στη θέση κατά της επιστροφής και σήμερα ανακοινώνουν ότι αλλάζουν γνώμη.

«Τα γλυπτά ανήκουν στην Αθήνα. Τώρα πρέπει να επιστραφούν», αναφέρουν σε άρθρο τους με τίτλο: «Η άποψη των Times για τα Γλυπτά του Παρθενώνα: Ενώνοντας την Ελληνική Κληρονομιά».

Το άρθρο αναφέρεται και στη  συμφωνία της Ιταλίας να επιστρέψει  για οκτώ χρόνια με την προοπτική να παραμείνει στην Ελλάδα επ’ αόριστον ένα μαρμάρινο θραύσμα της θεάς Άρτεμης το οποίο είχε κλαπεί όπως τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

Οι Times αναφέρονται επίσης και σε άλλες χώρες, ιδίως τη Γαλλία, οι οποίες διεκδικούν την επιστροφή σημαντικών έργων τους από άλλες χώρες.

Η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι sui generis (μοναδική περίπτωση), καθώς στέκονται εμπόδιο σε μια «φιλική σχέση» με την Ελλάδα,  αναφέρεται στο άρθρο.

 Η επιστροφή τους θα ήταν μια γενναιόδωρη χειρονομία όταν η Βρετανία χρειάζεται να αναθερμάνει τις ευρωπαϊκές φιλίες, καταλήγει το άθρο.

Η ιδιαιτερότητα αυτής της επιστροφής, σύμφωνα με το ΥΠΠΟΑ, δεν έγκειται στην μακροχρόνια κατάθεση (‘deposito’) του θραύσματος στο μνημείο που ανήκει, τον Παρθενώνα, και στο Μουσείο Ακρόπολης, αλλά στην προοπτική που έχει ξεκινήσει από την περιφερειακή κυβέρνηση της Σικελίας προς το ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού, ώστε αυτό να παραμείνει σε μόνιμη βάση (‘sine die’) στο Μουσείο Ακρόπολης.

Πρόκειται για απόσπασμα του λίθου VI της ανατολικής ζωφόρου του Παρθενώνα, όπου απεικονίζονται οι θεοί του Ολύμπου καθιστοί, παρακολουθώντας την παράδοση του πέπλου στην Αθηνά, την Πολιούχο θεά της Αθήνας. Απεικονίζει τα κάτω άκρα της Θεάς Αρτέμιδας, μεταξύ άλλων Θεάς του κυνηγιού, η οποία ατενίζει προς την πομπή των Παναθηναίων, που προσέρχεται προς τον μεγάλο ναό.

Όπως δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη «Θέλω να εκφράσω τις βαθύτατες ευχαριστίες μου προς την Περιφερειακή Κυβέρνηση της Σικελίας και στον Πρόεδρό της Nello Musumeci, καθώς και προς τον Περιφερειακό Σύμβουλο για την Πολιτιστική Κληρονομιά και την Ταυτότητα της Σικελίας Alberto Samonà. Η συνεργασία μας, προκειμένου το θραύσμα από την ανατολική ζωφόρο του Παρθενώνα, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Περιφερειακό Αρχαιολογικό Μουσείο «A. Salinas» του Παλέρμο, να εκτεθεί για μακρό διάστημα στο Μουσείο της Ακρόπολης μαζί με τα συμφραζόμενά του, ήταν άψογη και επικοδομητική. Κυρίως όμως, εκφράζω συναισθήματα ευγνωμοσύνης για τις άοκνες και συστηματικές προσπάθειες της Κυβέρνησης της Σικελίας και του Συμβούλου Α. Samona για την νομική διευθέτηση βάσει του Κώδικα περί της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ιταλικής Δημοκρατίας, ώστε το απότμημα αυτό να επιστρέψει οριστικά στην Αθήνα. Από τον Νοέμβριο 2020, οπότε ξεκίνησαν οι μεταξύ μας συζητήσεις, ως σήμερα ο Assessore Samona δηλώνει με κάθε τρόπο την αγάπη του για την Ελλάδα και τον Πολιτισμό της. Συνολικά η πρόθεση και η επιδίωξη της Κυβέρνησης της Σικελίας να επαναπατριστεί οριστικά το απότμημα του Παλέρμο στην Αθήνα, επιβεβαιώνει τους μακρότατους δεσμούς πολιτιστικής συνάφειας και αδελφοσύνης των δύο περιοχών, καθώς και εμπράγματη αναγνώριση μιας κοινής μεσογειακής ταυτότητας. Στο πλαίσιο αυτό το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού με ιδιαίτερη χαρά ξεκινά την συνεργασία του με το Μουσείο «A. Salinas», όχι μόνον για την έκθεση σημαντικών αρχαιοτήτων από το Μουσείο της Ακρόπολης, αλλά και για γενικότερες δράσεις και πρωτοβουλίες. Με την χειρονομία της αυτή η Κυβέρνηση της Σικελίας υποδεικνύει τον δρόμο για την οριστική επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα, στην πόλη που τα δημιούργησε».

«Πρόκειται για μια πολιτιστική συμφωνία εξέχουσας διεθνούς σημασίας, που έχει υπογράψει η Σικελία με την Ελλάδα, και η οποία προβλέπει τη μεταφορά στην Αθήνα του θραύσματος μιας πλάκας που ανήκει στην ανατολική ζωφόρο του Παρθενώνα, που σήμερα φυλάσσεται στο Περιφερειακό Αρχαιολογικό Μουσείο A. Salinas στο Παλέρμο» σημειώνει από την πλευρά του ο Assessore της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Σικελικής Ταυτότητας, Dr. Alberto Samonà. «Αυτή είναι η λεγόμενη πλάκα «Fagan», ένα πεντελικό μαρμάρινο θραύσμα που απεικονίζει το πόδι της Θεάς Αρτέμιδας (Θεάς του Κυνηγιού), καθισμένης σε θρόνο. Μια κίνηση που θέλησε ο υπογράφων Περιφερειακός Σύμβουλος Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Σικελικής Ταυτότητας, Alberto Samonà, και μοιράστηκε με την Ελληνίδα Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη, κίνηση έντονης συμβολικής αξίας για τον ελληνικό πολιτισμό: η Σικελία, με αυτόν τον τρόπο, γίνεται, στην πραγματικότητα, πρόδρομος στο θέμα της επιστροφής στην Ελλάδα των Μαρμάρων του Παρθενώνα, συμβάλλοντας καθοριστικά στη συζήτηση που διεξάγεται εδώ και καιρό σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η συμφωνία, που προήλθε από τον γόνιμο διάλογο μεταξύ της Σικελικής κυβέρνησης Musumeci - με τον σύμβουλο Samonà - και της κυβέρνησης της Αθήνας - με την υπουργό Μενδώνη - υπεγράφη μεταξύ του Περιφερειακού Αρχαιολογικού Μουσείου A. Salinas του Παλέρμο και του Μουσείου Ακρόπολης Αθηνών, σύμφωνα με το άρθρο 67 του Κώδικά μας περί Πολιτιστικής Κληρονομιάς, που προβλέπει την πολυετή μεταφορά και ανταλλαγή αρχαιολογικών ευρημάτων μεταξύ των δύο έγκριτων μουσείων, τα οποία τελούν αντίστοιχα υπό τη διεύθυνση της Caterina Greco και του Νικολάου Σταμπολίδη.

Υπογεγραμμένη η συμφωνία προβλέπει σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ότι για μια περίοδο 4 ετών, με δυνατότητα ανανέωσης άλλων 4 ετών, το Salinas μεταφέρει στο Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα το θραύσμα του Παρθενώνα, που σήμερα φυλάσσεται στο Παλέρμο ως μέρος της αρχαιολογικής συλλογής του Άγγλου προξένου Robert Fagan, το οποίο αγοράστηκε από το Βασιλικό Πανεπιστήμιο του Παλέρμο το 1820.

Σε αντάλλαγμα, δύο πολύ σημαντικά αντικείμενα από τις συλλογές του Μουσείου της Ακρόπολης θα φτάσουν στο Παλέρμο, το καθένα για μια περίοδο τεσσάρων ετών: πρόκειται για ένα σημαντικό ακέφαλο άγαλμα της Αθηνάς που χρονολογείται περί τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. και έναν γεωμετρικού αμφορέα του πρώτου μισού του 8ου αιώνα π.Χ. Η συμφωνία προβλέπει, επίσης, τη διοργάνωση κοινών πρωτοβουλιών που θα υλοποιηθούν με σύμπραξη των δύο μουσείων σε θέματα πολιτιστικού ενδιαφέροντος διεθνούς εμβέλειας.

Η βούληση της Σικελίας, στην πραγματικότητα, είναι αυτή της επ′ αόριστον επιστροφής στην Ελλάδα του ευρήματος. Από την άποψη αυτή, η Περιφέρεια της Σικελίας, εκτός από την προώθηση της συμφωνίας αμοιβαίας ανάπτυξης μεταξύ των δύο μουσείων, ζήτησε από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλικής Δημοκρατίας μια διαδρομή που οδηγεί στην επιτυχή έκβαση της δυνατότητας αυτής (της επιστροφής): η διαδικασία έχει ξεκινήσει και αυτή τη στιγμή το θέμα βρίσκεται υπό συζήτηση στο πλαίσιο της «Επιτροπής Ανάκτησης και Αποκατάστασης Πολιτιστικής Κληρονομιάς» που έχει συσταθεί στο Υπουργείο.

Η επιστροφή στην Αθήνα του θραύσματος επιβεβαιώνει το αίσθημα πολιτιστικής αδελφότητας που συνδέει τη Σικελία και την Ελλάδα, στο πλαίσιο αναγνώρισης των κοινών μεσογειακών ριζών και των αρχαίων και βαθέων δεσμών μεταξύ των δύο χωρών. Η υπογεγραμμένη συμφωνία συνιστά, πράγματι, εξαιρετική επισφράγιση της μεσογειακής κοινότητας, η οποία, έχοντας τις καταβολές της στην εποχή της κλασικής Ελλάδας με τις αποικίες της στη νότια Ιταλία και τη Σικελία, υποδηλώνει ακόμη και σήμερα τους στενούς πολιτιστικούς δεσμούς μεταξύ Ιταλίας και Ελληνικής Δημοκρατίας. Μια συμφωνία, η οποία έρχεται μετά το τέλος του έτους κατά το οποίο εορτάστηκε η επέτειος της έναρξης του αγώνα για την ανεξαρτησία της Ελλάδας και λίγο περισσότερο από τρεις μήνες μετά την Απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2021, με την οποία η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO για την Προώθηση της Επιστροφής της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στις Χώρες προέλευσής τους (ICPRCP) κάλεσε «το Ηνωμένο Βασίλειο να επανεξετάσει τη θέση του και να προχωρήσει σε διάλογο καλή τη πίστη με την Ελλάδα» η οποία από το 1984 έχει ζητήσει την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα, τα οποία βρίσκονται ακόμη στην Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.

Η επιστροφή στην Αθήνα αυτού του σημαντικού αντικειμένου του Παρθενώνα κινείται στην κατεύθυνση της οικοδόμησης μιας Ευρώπης του Πολιτισμού που έχει τις ρίζες της στην ιστορία και στην ταυτότητά μας: μιας Ευρώπης των λαών που μας βρίσκει βαθιά ενωμένους με την Ελλάδα, αμφοτέρους φορείς αρχαίων και πανανθρώπινων αξιών. Επιπλέον, οι πολλαπλές μαρτυρίες του ελληνικού πολιτισμού που υπάρχουν στη Σικελία είναι η επιβεβαίωση ότι ο δεσμός μας είναι αχώριστος και βαθύς. Η συμφωνία συνεργασίας με το Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα θα μας επιτρέψει, επίσης, να δημιουργήσουμε κοινές πολιτιστικές πρωτοβουλίες μεγάλου βάθους και διεθνούς σημασίας που θα δώσουν τη δέουσα προβολή στην Περιφέρειά μας.

Νίκος Σταμπολίδης: Επέστη καιρός να συγκεντρωθούν τα σπαράγματα του μνημείου 

«Σκληρό υλικό το μάρμαρο να αντέχει και να κρατά την ομορφιά και το κοσμοόραμα των εκάστοτε δημιουργών και των κοινωνιών που αποτύπωσαν πάνω του ιδέες και πίστεις, μύθους και πραγματικότητες» δήλωσε ο γενικός διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης Καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης. 

«Από αυτή την ύλη, το πεντελικό μάρμαρο, δημιουργήθηκε πάνω στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, το σύμβολο της ευσέβειας προς τους θεούς, το αφιέρωμα των Αθηναίων προς τη θεά προστάτιδά τους, το σύμβολο της αθηναϊκής δημοκρατίας, ο Παρθενώνας, σήμερα μνημείο – σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού.

Αυτές οι πέτρες, που συναπετέλεσαν το αριστουργηματικό αρχιτεκτόνημα και το γλυπτό του διάκοσμο και για τις οποίες πολέμησαν οι Έλληνες, φέρουν πάνω τους την ιστορία ενός λαού, σε μια χρονική στιγμή κορύφωσης του πολιτισμού του, που έκτοτε χαρακτηρίζεται κλασσική καθώς πρόκειται για την μετουσίωση του πνεύματος πάνω στην ύλη με τρόπο αξεπέραστο.

Και η φθορά των αιώνων πάνω στους λίθους αυτούς κρατά τη διαχρονική τους αλήθεια, το άλφα στερητικό της λήθης.

Όμως καθώς ‘’σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει’’, επέστη καιρός να συγκεντρωθούν τα σπαράγματα του μνημείου μικρά ή μεγάλα για να αποδοθεί αυτό και πάλι, ολάκερο στα μάτια του κόσμου στο φυσικό του χώρο, να αποδοθούν τα μέλη του κάτω από το φως που τα γέννησε, τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο στην αλλοτινή μορφή τους.

Η αρχή ξεκίνησε πριν λίγες μέρες από εκεί που όφειλε να ξεκινήσει. Από την απόδοση στο Μουσείο της Ακρόπολης των δέκα παρθενώνειων θραυσμάτων που φυλάσσονταν στην κιβωτό του Πολιτισμού μας, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, που ταύτισε ο αείμνηστος δάσκαλός μου Γιώργος Δεσπίνης, εγνωσμένος γνώστης της αρχαιοελληνικής πλαστικής (γλυπτικής, scultura).

Αυτά τα 10 παρθενώνεια θραύσματα  από την ίδια τη χώρα μας στο Μουσείο Ακρόπολης αποτελούν παράδειγμα συνάρθρωσης και άλλων θραυσμάτων και λίθων, που έχουν κατά καιρούς διασπαρεί και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και μουσεία.

Σε αυτή τη σειρά επανένωσης των αρχιτεκτονικών γλυπτών του Παρθενώνα, το λεγόμενο «θραύσμα Fagan» στο Μουσείο A. Salinas του Palermo της Σικελίας είναι εξαιρετικά σημαντικό. Όχι γιατί είναι το πρώτο που θα έρθει τις επόμενες ημέρες στο Μουσείο της Ακρόπολης, ούτε γιατί προέρχεται από έναν από τους κεντρικούς λίθους της ζωφόρου στην ανατολική πλευρά του ναού, όπου απεικονίζονται καθιστοί οι θεοί του Ολύμπου. Θα έλεγα ακόμα ούτε γιατί είναι ένα από τα αρχαιότερα απομακρυσμένα κομμάτια των γλυπτών του Παρθενώνα, τόσο παλιά όσο σχεδόν και αυτά που έφερε στη γηραιά Αλβιόνα ο  Έλγιν στις αρχές του 19ου αι., αφού είναι γνωστό ότι το θραύσμα έφτασε στο βασιλικό Μουσείο του Πανεπιστημίου του Παλέρμο μεταξύ του 1818 και 1820 και υπήρχε στη συλλογή Fagan πολύ πιο πριν. Κατά τη γνώμη μου σημαντικός είναι ο τρόπος που οι αρχές της Σικελίας χειρίστηκαν την κατάθεση («deposito») του θραύσματος στο Μουσείο Ακρόπολης και την κίνηση της διαδικασίας με το Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας για την μόνιμη παραμονή του στην Αθήνα. Ο όλος χειρισμός, πέραν της καλής διάθεσης, της αναγνώρισης της συγγένειας του πολιτισμού μας, ουσιαστικά του ευρωπαϊκού πολιτισμού,  που ενώνει και δεν διαιρεί, που παραδέχεται τις κοινές μας ρίζες και αξίες, αξίες όλου του δυτικού τουλάχιστον κόσμου, που ξεκίνησαν από την αρχαία Ελλάδα και την Αθήνα , αποτελεί συγχρόνως και  εξαιρετικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο θα προχωρήσουν και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με κορύφωση αυτή του Λονδίνου και του Βρετανικού Μουσείου, στην επιστροφή και την επανένωση των αρχιτεκτονικών γλυπτών του κοινού μας παγκόσμιου μνημείου-συμβόλου, του Παρθενώνα, έτσι όπως άλλωστε αποτυπώνεται και στη βούληση της πλειονότητας του βρετανικού λαού αλλά και στην παγκόσμια βούληση, όπως αυτή εκφράστηκε με την Απόφαση της Unesco στις 29 Σεπτεμβρίου 2021».

Από την πλευρά της, η διευθύντρια του Μουσείου Antonino Salinas, Caterina Greco έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Θα ήθελα να εκφράσω τη μέγιστη ικανοποίησή μου για την επίτευξη ενός στόχου που είχα θέσει κατά την άφιξή μου στο Μουσείο Salinas πριν από δύο χρόνια. Η επιστροφή στην Αθήνα του θραύσματος της ζωφόρου του Παρθενώνα, του οποίου την αττική καταγωγή αναγνώρισε μόλις το 1893 ο Walter Amelung και το οποίο εσφαλμένα συγχεόταν μεταξύ των μαρμάρων που ανακάλυψε ο Fagan κατά τις ανασκαφές του στο Tindari το 1808, σημαίνει όχι μόνο επιστροφή στην Ελλάδα ενός κομματιού από τα πιο επιφανή της αρχαιολογικής της ιστορίας, αλλά και νέο φως στην περίπλοκη και συναρπαστική ιστορία του συλλεκτισμού του 19ου αιώνα που διακρίνει τα παλαιότερα των μουσείων μας και του οποίου η μαρτυρία της παρουσίας στο Παλέρμο της «πλάκας Fagan» αντιπροσωπεύει ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα επεισόδια».

Κατά τη συνέντευξή του στους Times ο Ντάουντεν προχώρησε σε μια απίστευτη δήλωση διερωτώμενος αν «θα είχαν επιβιώσει από τους μαινόμενους Ναζί στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Ο Ντάουντεν χρησιμοποιεί το αστείο επιχείρημα ότι η επιστροφή ενός πολιτιστικού θησαυρού στους διεκδικητές του θα απειλούσε τα μουσεία με απώλεια των εκθεμάτων τους, ουσιαστικά παραγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα των Γλυπτών που βρίσκονται στο Λονδίνο ως μέρος ενός ενιαίου έργου τέχνης που έχει κατακερματιστεί.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο Βρετανός Υπουργός Πολιτισμού έχει ζητήσει από τους υπεύθυνους της εθνικής κληρονομιάς και των μουσείων να υπερασπιστούν τον πολιτισμό και την ιστορία της χώρας από μία ...«θορυβώδη μειονότητα ακτιβιστών»!

«Όταν αρχίσεις να τραβάς αυτή την κλωστή, πραγματικά πού καταλήγεις; Θα επιμέναμε στην επιστροφή της Ταπισερί της Μπαγιέ; Αμερικανικά ιδρύματα είναι ασφυκτικά γεμάτα από βρετανικά αριστοτεχνήματα. Η Ιαπωνία έχει πληθώρα κινεζικών και κορεατικών αριστοτεχνημάτων. Είναι εξαιρετικά υψηλός ο πήχυς για αυτό… διότι απλά δε βλέπω πού σταματά. Μπαίνεις σε μια τρύπα και δένεις τα χέρια των ιδρυμάτων μας. Νομίζω ότι είναι απλά αδύνατο να πας πίσω και να ξεμπλέξεις όλα αυτά τα πράγματα», λέει ο κ. Ντάουντεν.

Στη συνέχεια χαρακτηρίζει το Βρετανικό Μουσείο ως ένα μεγαλοπρεπές πολιτιστικό ίδρυμα όπου ο επισκέπτης εμπλουτίζεται βλέποντας μαζί «θαυμάσια κομμάτια πολιτιστικής κληρονομιάς» από όλο τον κόσμο. «Και δεν είναι μόνο για τον βρετανικό λαό. Είναι ένα μουσείο του κόσμου για τον κόσμο και ξέρω ότι έχει πολλές σημαντικές συνεργασίες», προσθέτει ο Βρετανός υπουργός.

Ο ίδιος σχολιάζει ότι ενώ αγαπά τα Μπρούτζινα του Μπενίν που εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο, «ποτέ δεν είχε δεθεί τόσο πολύ με τα Γλυπτά του Παρθενώνα», μέχρι που τον ξενάγησε ο διευθυντής του μουσείου Χάρτβιχ Φίσερ και του εξιστόρησε σε βάθος περί τίνος πρόκειται, «αποκαλύπτοντας ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο καλλιτεχνίας το οποίο βρήκα πραγματικά πηγή έμπνευσης»...

«Ατυχείς, αν όχι απαράδεκτες» χαρακτήρισε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη τις δηλώσεις του διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, Χάρτγουινγκ Φίσερ.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του υπουργείου:

«Οι χθεσινές δηλώσεις του διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, Hartwig Fischer, είναι ατυχείς, αν όχι απαράδεκτες, για έναν ουμανιστή επιστήμονα. Μαρτυρούν εσκεμμένη, τουλάχιστον, άγνοια των αρχαιολογικών και των ιστορικών δεδομένων που αφορούν στον Παρθενώνα. Ο Η. Fischer προφανώς, παραγνωρίζοντας τη σημασία και τους κανόνες της ηθικής των μνημείων, αλλά και των μουσείων, προσβάλλει όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και τον θεσμό, τον οποίον ο ίδιος εκπροσωπεί».

Θυμίζουμε ότι ο διευθυντής του Μουσείου με επιστολή του στους Κυριακάτικους Τάιμς απάντησε στο άρθρο της Σάρα Μπάξτερ το οποία ζητά από τον Μπόρις Τζόνσον να στείλει πίσω τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Αθήνα ως εξής:

«Τα γλυπτά του Παρθενώνα είναι θραύσματα χαμένου συνόλου που δεν μπορούν να επανατοποθετηθούν. Μόνο το 50% περίπου των αρχικών γλυπτών επιβιώνουν από την αρχαιότητα. Ο Παρθενώνας έχει γίνει ένα ευρωπαϊκό μνημείο, ακριβώς επειδή τα γλυπτά του είναι ορατά όχι μόνο στην Αθήνα αλλά στο Λονδίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το δημόσιο όφελος από αυτή τη διανομή και το τι σημαίνει για την κοινή πολιτιστική μας κληρονομιά είναι αυτονόητο και κάτι για το οποίο πρέπει να πανηγυρίζουμε».

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας θα αποστείλει επιστολή στη βρετανική κυβέρνηση και στο βρετανικό μουσείο, με την οποία θα ζητείται η επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα. Ο δήμαρχος, Κώστας Μπακογιάννης, στη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που είναι σε εξέλιξη, αποδέχθηκε σχετική πρόταση του επικεφαλής της παράταξης "Αθήνα και πάλι Αθήνα", του Γιώργου Βουλγαράκη. Το κείμενο της σχετικής επιστολής θα εγκριθεί στην επόμενη συνεδρίαση.

Αναφερόμενος στην πλατεία Ομονοίας, ο κ. Μπακογιάννης έκανε λόγο για "ένα σπουδαίο έργο" που ολοκληρώνεται σε χρόνο-ρεκόρ και χωρίς κόστος για τον Δήμο, όπως υπογράμμισε. Ο δήμαρχος ευχαρίστησε τους δωρητές, υπογραμμίζοντας ότι η "φιλοσοφία" της δημοτικής αρχής είναι να κινητοποιήσει δυνάμεις που μπορούν να προσφέρουν τέτοια έργα στην πόλη των Αθηνών.

Επίσης, ο κ. Μπακογιάννης αποδέχθηκε το αίτημα της παράταξης "Ανοιχτή Πόλη", να διεξαχθεί συζήτηση για το Γηροκομείο Αθηνών, στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Για το Γηροκομείο Αθηνών η "Ανοιχτή Πόλη",πρότεινε μεταξύ άλλων, τον ορισμό μεταβατικής διοίκησης, με επικεφαλής τον δήμαρχο Αθηναίων και συμμετοχή αντιπροσωπείας δημοτικών συμβούλων, η οποία θα προχωρήσει στις αρχαιρεσίες εκλογής αιρετής διοίκησης.

Ο δήμαρχος Αθηναίων ανέφερε ακόμη, ότι προχωρά το master plan για την ενοποίηση του χώρου Αρχαιολογικού Μουσείου-Ακροπόλ-Πολυτεχνείου, στην Πατησίων, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του επικεφαλής της παράταξης " Αθήνα για την Ελλάδα", Γιώργου Καραμπελιά.

Για βανδαλισμό κάνει λόγο η συντάκτης των Sunday Times Σάρα Μπάξτερ – Θεωρεί την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενών στην Αθήνα «μια μεγάλη χειρονομία φιλίας και αλληλεγγύης»

Την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα ζητά η συντάκτης των Sunday Times, Σάρα Μπάξτερ, σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύει η εφημερίδα. Μάλιστα για τον σκοπό αυτό καλεί τον Βρετανό πρωθυπουργό, Μπόρις Τζόνσον, «να επιστρέψει τα γλυπτά στην Αθήνα γιατί εκεί ανήκουν», γεγονός που θα αποτελούσε «μια μεγάλη χειρονομία φιλίας και αλληλεγγύης».

Η συντάκτης χαρακτηρίζει το νέο μουσείο της Ακρόπολης «υπέροχο», και «πολύ πιο όμορφο από το χώρο χωρίς παράθυρα που αφιερώνεται στα γλυπτά στο Βρετανικό Μουσείο». Επίσης, εκφράζει θαυμασμό για το αποτέλεσμα των εργασιών αποκατάστασης των γλυπτών που το μουσείο της Ακρόπολης έχει στην κατοχή του.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν βανδαλισμός»

Στη συνέχεια αναφέρεται στην ιστορία των γλυπτών ως εξής:
 «Δεν υπάρχει αμφιβολία, κατά τη γνώμη μου, ότι ήταν βανδαλισμός.
Τα γλυπτά κατάφεραν σχεδόν να επιβιώσουν από τις καταστροφές του χρόνου, τους πολέμους και την έκρηξη μιας αποθήκης όπλων, όταν ο Έλγιν εμφανίστηκε στην Αθήνα στις αρχές του 19ου αιώνα ως πρεσβευτής στην Υψηλή Πύλη, στους Οθωμανούς κατακτητές.

 Μόλις εξασφάλισε την απαραίτητη "άδεια" για να αφαιρέσει αντικείμενα από τα ερείπια γύρω από τον Παρθενώνα (το αρχικό έγγραφο δεν βρέθηκε ποτέ, αν και υπάρχει μια "μετάφραση"), έστειλε εργάτες σε σκάλες να σπάσουν - με αμβλύ εργαλείο- τα μάρμαρα που βρίσκονται τώρα στο Βρετανικό Μουσείο.

»Ακόμη και τότε, η υποτιθέμενη πράξη διάσωσης θεωρήθηκε από κάποιους, όπως ο Λόρδος Βύρων, ως έγκλημα. Ο Έλγιν σχεδόν έχασε τα κιβώτια με τα μάρμαρα, όταν το πλοίο του βυθίστηκε στο ταξίδι προς τη Μάλτα και έπρεπε να διασωθούν από τον πυθμένα της Μεσογείου. Όχι μόνο αυτό, η επιθυμία του ήταν να κοσμήσουν το σπίτι των προγόνων του, το Broomhall House, για τη δική του δόξα, αναγκάστηκε όμως να τα πουλήσει στο κράτος όταν ξέμεινε από χρήματα (το σπίτι εξακολουθεί να έχει κομμάτια που το Βρετανικό Μουσείο δεν θέλησε να πάρει).»

Ο Έλγιν, αναφέρει το άρθρο, είχε σκεφτεί να αποσπάσει και την Πύλη των Λεόντων των Μυκηνών, αλλά ήταν πολύ βαριά για να τη μεταφέρει. Η συντάκτης του άρθρου πιστεύει ότι με την επιστροφή των Γλυπτών, η Μεγάλη Βρετανία θα επωφεληθεί με το δανεισμό σημαντικών αρχαιοτήτων από την Ελλάδα για περιοδικές εκθέσεις σε μια σταθερή βάση συνεργασίας και καλεί για άλλη μια φορά τον Βρετανό πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον να επιδείξει την αγάπη του για τον αρχαίο κόσμο κάνοντας το σωστό...

Με άρθρο της με τίτλο “Επιστρέψτε στη θεά Ίριδα το σώμα της”, η εφημερίδα Washington Post τάσσεται υπέρ της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα, στην Αθήνα, στην κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, τώρα που οι συνθήκες έχουν αλλάξει για την πάλαι ποτέ αυτοκρατορία της Αγγλίας.

Αναφερόμενη στις διαφορετικές απόψεις Ελλήνων και Βρετανών για τα γλυπτά, η συντάκτρια του άρθρου, τονίζει ότι το αίτημα επιστροφής έχει αποκτήσει μεγαλύτερο βάρος τώρα που το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαταλείπει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Όταν ο Τόμας Μπρους, έβδομος κόμης του Έλγκιν, και 11ος κόμης του Κινκαρντίν, ταξίδεψε στην Ακρόπολη στις αρχές της δεκαετίας του 1800, ως Βρετανός πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο Σουλτάνος λέγεται ότι του έδωσε την άδεια να “αφαιρέσει μερικά τμήματα λίθων με παλιές επιγραφές και μορφές”. Ο λόρδος το εξέλαβε ως άδεια να αφαιρέσει, περίπου, 17 αγάλματα από τα αετώματα, 15 μετώπες, και 247 πόδια (περίπου 75 μέτρα) της ζωφόρου από τον Παρθενώνα για να τα φέρει στην καλή μας Αγγλία» αναφέρει στο άρθρο της η Washington Post.

Και συνεχίζει λέγοντας ότι «οι καιροί όμως άλλαξαν και αυτό που θεωρούνταν πιο δικαιολογημένο τότε, σήμερα θεωρείται ευρέως ως μια ασυνείδητη πράξη».

Σε μία έμμεση αναφορά στο Brexit, και υπεραμυνόμενη της επιστροφής των γλυπτών στην Ελλάδα, η συντάκτρια του άρθρου της Washington Post, διερωτάται: «Γιατί να παραμείνουν τα μάρμαρα στη φύλαξη της χώρας που επιμένει ότι ανήκει μόνο στον εαυτό της;» και σημειώνει: «Η Ελλάδα τιμάται σήμερα ως λίκνο του δυτικού πολιτισμού, και ποιοί παρά οι Έλληνες θα μπορούσαν να στεγάσουν τον πολιτισμό αυτό;».

Σαφή θέση υπέρ της επιστροφής στην Ελλάδα των Γλυπτών του Παρθενώνα που βρίσκονται στο βρετανικό Μουσείο, παίρνει σε άρθρο γνώμης στον “Independent” o Ντένις ΜακΣέιν.

Υπό τον τίτλο “Ο Μπόρις Τζόνσον θα διορθώσει τις αδικίες της αποικιοκρατίας και θα επιστρέψει τα Ελγίνεια Μάρμαρα; Ας γελάσω” ο Βρετανός αρθρογράφος κάνει λόγο για “κλοπή” των Μαρμάρων από τον Έλγιν, από τη μόνη χώρα στην ιστορία του Παρθενώνα (σ.σ. Μεγάλη Βρετανία) που “επιτεθηκε” στο Μνημείο.

Ο αρθρογράφος του “Independent” παρουσιάζει ένα ιστορικό της υπόθεσης, από το πώς έγινε η αφαίρεση των Γλυπτών από τον Παρθενώνα, μέχρι και τις αρνήσεις των εκάστοτε βρετανικών κυβερνήσεων να επιστρέψουν στην Αθήνα τα Μάρμαρα.

“Raubkunst” είναι μια κατασκευασμένη γερμανική λέξη που κυριολεκτικά σημαίνει «κλεμμένη τέχνη». Χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς που λεηλάτησαν οι Ναζί από Γερμανοεβραίους έως το 1939 και στη συνέχεια απ’ όλη την αποικιοκρατούμενη από τη Γερμανία Ευρώπη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το μεγαλύτερο μέρος της Raubkunst του 20ου αιώνα έχει επιστραφεί στους ιδιοκτήτες της ή στα μουσεία και τους ιστορικούς τόπους από τους οποίους είχε λεηλατηθεί. Στη Γαλλία, ο πρόεδρος Μακρόν ηγείται της Ευρώπης επιστρέφοντας κλεμμένη τέχνη στο Μπενίν.

Όμως στο Λονδίνο υπάρχει το μεγαλύτερο στον κόσμο παράδειγμα Raubkunst που εξακολουθεί να παρακρατείται από τους νόμιμους ιδιοκτήτες της” αναφέρει ο Ντένις ΜακΣέιν στο άρθρο του.

“Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα ήταν το μεγαλειώδες τμήμα του ναού της Αθηνάς –ενός αρχαίου μνημείου που στέκει επί 2.500 χρόνια στην κορυφή της Ακρόπολης. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά κτίρια στην παγκόσμια ιστορία και ανεγέρθηκε το 447 π.Χ. αφού οι Έλληνες είχαν απωθήσει τις στρατιές των Περσών– μια εξαιρετική στιγμή στην ιστορία η οποία άνοιξε τον δρόμο για την άνθηση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της φιλοσοφίας, της ηθικής, του θεάτρου, της τέχνης και της αρχιτεκτονικής στον δυτικό πολιτισμό. Διάφοροι εισβολείς και κατακτητές ήρθαν και παρήλθαν, όμως όλοι κοίταζαν με δέος το κάλλος του Παρθενώνα και τον άφησαν άθικτο.

Ακόμη και οι Ναζί δεν επιδίωξαν να κλέψουν από τον Παρθενώνα τους θησαυρούς του. Αντί γι’ αυτό ύψωσαν μια γιγάντια σημαία με τη Σβάστικα πάνω από το κτίριο τον Απρίλιο του 1941, όταν άρχισε η γερμανική κατοχή της Ελλάδας. Τον επόμενο μήνα, δύο έφηβοι σκαρφάλωσαν στην Ακρόπολη και την κατέβασαν. Σε μια εποχή που η Γαλλία συνεργαζόταν με τους Ναζί και ο Στάλιν ήταν σύμμαχος του Χίτλερ, αυτή ήταν η πρώτη πράξη αντίστασης από δύο Έλληνες –εμπνευσμένη από την άρνηση του Τσώρτσιλ να υποκλιθεί στον Ναζισμό– που έδειξε στον κόσμο ότι θα υπάρξει αντίσταση στη βεβήλωση της κοιτίδας της δημοκρατίας” σημειώνει επίσης ο αρθρογράφος του “Independent”.

“Το 1801 η Βρετανία έγινε η μόνη χώρα στην Ιστορία που επιτέθηκε απ’ ευθείας στον Παρθενώνα, όταν ένας βρετανός αξιωματούχος έστειλε εργάτες με τσεκούρια, βαρειές και πριόνια για να κόψουν και να πάρουν τα ωραιότατα αγάλματα θεών, ανθρώπων και αλόγων από το πάνω μέρος των τοίχων του Παρθενώνα.

Τώρα εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο αφού τα λεύκαναν ανίδεοι έφοροι — παρόλο που ο Παρθενώνας, όπως όλοι οι ναοί της εποχής, ήταν βαμμένος με ζωηρά χρώματα.

Ο Τόμας Μπρους, ο έβδομος κόμης του Έλγιν, ήταν πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας στις αρχές του 19ου αιώνα. Σκωτσέζος στρατιωτικός και ακόλαστος, είχε κολλήσει σύφιλη εξαιτίας της οποίας είχε πέσει η μύτη του. Έστειλε έναν πράκτορα στην Αθήνα για να κλέψει τα μάρμαρα και δωροδόκησε τον οθωμανό κυβερνήτη της πόλης, ο οποίος υπέθεσε ότι ο Λόρδος Έλγιν είχε καλό όνομα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και ότι είχε τις ευλογίες της για την κλοπή.

Το Βρετανικό Μουσείο και διαδοχικοί βρετανοί υπουργοί προσποιήθηκαν πως υπήρχε επίσημο έγγραφο –ένα φιρμάνι– που είχε δοθεί από τους Οθωμανούς στον Έλγιν, αλλά ουδείς κατάφερε ποτέ να βρει κάποιο αντίγραφο είτε στα οθωμανικά αρχεία είτε στα χαρτιά του Έλγιν. Όταν προκλήθηκε από έρευνα του Κοινοβουλίου αφού επέστρεψε στο Λονδίνο, είχε κομπάσει για μια ιταλική μετάφραση του οθωμανικού εγγράφου, αλλά ουδέποτε την παρουσίασε” γράφει ο ΜακΣέιν.

“Τώρα, σ’ ένα νέο βιβλίο για ένα από τα χειρότερα στην Ιστορία παραδείγματα εγκεκριμένης από το κράτος κλοπής έργων τέχνης και πολιτιστικού βανδαλισμού, ο Τζέφρι Ρόμπινσον, δικηγόρος που ασχολείται διεθνώς με τα ανθρώπινα δικαιώματα, εξετάζει ενδελεχώς κάθε δήλωση και ψέμα που ειπώθηκαν από τον Έλγιν και κατά τους δύο αιώνες της δικαιολόγησης από το βρετανικό κράτος της λεηλασίας των Μαρμάρων του Παρθενώνα.

Αισθάνεσαι ντροπή όταν το διαβάζεις. Ο λόρδος Βύρων, ο οποίος πέθανε πολεμώντας για την ανεξαρτησία της Ελλάδας το 1824, καταδίκασε τον Έλγιν με τη φράση: «Χωρίς μύτη ο ίδιος, φέρνει εδώ μορφές χωρίς μύτη για να δείξει τι έχει κάνει ο χρόνος και τι η σύφιλη».

Η βρετανική κυβέρνηση επίσης αντιμετώπισε τον Έλγιν με περιφρόνηση για την κλοπή, πληρώνοντάς τον μόνο το μισό ποσό από τις 75.000 στερλίνες που κόστισε να αποκοπούν τα μάρμαρα με τα τσεκούρια και να σταλούν στο Φόρεϊν Όφις.

Έκτοτε διαδοχικές βρετανικές κυβερνήσεις κωφεύουν στις εκκλήσεις του ελληνικού λαού να του επιστραφεί η τέχνη του με τον ίδιο τρόπο που η λεία των Ναζί επιστράφηκε στους δικαιωματικούς ιδιοκτήτες της.

Η Μελίνα Μερκούρη, η ηθοποιός και πρωταγωνίστρια της ταινίας Ποτέ την Κυριακή, απηύθυνε έκκληση για την επιστροφή των Μαρμάρων όταν έγινε υπουργός Πολιτισμού της Ελλάδας στα χρόνια του ’80. Η Μάργκαρετ Θάτσερ, τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας, απάντησε «Ποτέ καμιά ημέρα». Τώρα έχουμε έναν αυτοανακηρυχθέντα κλασικιστή και Φιλέλληνα στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ. Όμως η ιδέα ότι ο Μπόρις Τζόνσον θα κάνει το σωστό για τους Έλληνες προκαλεί γέλια”.

Και ο βρετανός αρθρογράφος, κλείνοντας την αναφορά του στην ιστορία των Μαρμάρων του Παρθενώνα γράφει: “Στη Γερμανία, ο Χάρτμουτ Ντόργκερλιχ, διευθυντής του Humboldt Forum, επιμένει ότι «η λεηλατημένη τέχνη πρέπει πάντα να επιστρέφεται». Ωστόσο ο Χάρτβεγκ Φίσερ, ο γερμανός διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, έχει άλλες ιδέες και περιέγραψε τη λεηλασία του Παρθενώνα από τον Έλγιν ως «δημιουργική τέχνη».

Κάποια μέρα το αγγλικό κατεστημένο θα αναγνωρίσει το άδικο που έκανε στην Ελλάδα αποκόπτοντας κάποια από τα ωραιότερα έργα τέχνης από το σπουδαιότερο κτίριο του κόσμου, λευκαίνοντάς τα και αφήνοντάς τα σε μια ανήλιαγη αίθουσα στο Λονδίνο. Όχι όμως ακόμα”.

Μετά από έρευνα διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει το φιρμάνι του σουλτάνου Σελίμ Γ’ που επικαλέστηκε ο 7ος κόμης του Έλγιν -πρεσβευτής της Αγγλίας στην Υψηλή Πύλη στις αρχές του 1800- για να αποσπάσει τα γλυπτά.


Απρόσμενο σύμμαχο στα πρόσωπα Τούρκων επιστημόνων βρήκε η Ελλάδα όσον αφορά τη διεκδίκηση των γλυπτών του Παρθενώνα. Όπως αναφέρει στο πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα Hurriyet, η καθηγήτρια Ζεϊνέπ Αϊγκάν του Πανεπιστημίου Μιμάρ Σινάν και ο Ορχάν Σακίν, ειδικός στα οθωμανικά αρχεία μετά από έρευνα διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει το φιρμάνι του σουλτάνου Σελίμ Γ’ που επικαλέστηκε ο 7ος κόμης του Έλγιν -πρεσβευτής της χώρας του στην Υψηλή Πύλη στις αρχές του 1800- για να αποσπάσει τα γλυπτά.

Οι δύο Τούρκοι επιστήμονες


Απεναντίας, λένε πως ο Βρετανός φέρεται να δωροδόκησε τοπικούς αξιωματούχους που τον άφησαν να αρπάξει ό,τι μπορούσε.

Οι Τούρκοι επιστήμονες λένε πως αυτό που έχει στη διάθεσή του το Βρετανικό Μουσείο είναι μια μεταγενέστερη μετάφραση στα Ιταλικά, μιας επιστολής από τον Καϊμακάμ Πασά Σεγίντ Αμπντουλάχ, αντικαταστάτη του Μεγάλου Βεζίρη Γιουσούφ Γιζά Πασά στην Κωνσταντινούπολη, με την οποία έδινε άδεια στον Έλγιν να φτιάξει εκμαγεία από τα γλυπτά, αλλά όχι να τα καταστρέψει.

«Όλα τα φιρμάνια ήταν γραμμένα σ’ ένα ειδικό βιβλίο. Το περιεχόμενό τους ήταν επίσης γραμμένο σ’ αυτό», είπε ο Σακίν, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις των Βρετανών ότι η επιστολή αποτελούσε άδεια εξαγωγής των Μαρμάρων.« Πρώτα απ’ όλα, αυτό δεν ήταν φιρμάνι….Το φιρμάνι θα μπορούσε να υπογραφεί μόνο από τον Σουλτάνο, όχι από τον Πασά. Υπήρχε μόνο άδεια για επίσκεψη».

Το πόρισμα των τούρκων επιστημόνων θεωρείται ως πλεονέκτημα για την ελληνική πλευρά στην προσπάθεια διεκδίκησης των γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο.

Μια δική του ...«λύση» δίνει στο ζήτημα της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα αρθρογράφος του βρετανικού Guardian, προτείνοντας σε Λονδίνο και Αθήνα να… τα μοιράσουν και να τερματίσουν τη διαμάχη!

«Η Βρετανία και η Ελλάδα πρέπει να σταματήσουν να συζητούν για "τα μάρμαρα του Έλγιν" (σ.σ.δεν είναι "Μάρμαρα του Έλγιν" ανόητε,είναι τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα) και να τα μοιραστούν. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ένας πολιτιστικός πόλεμος θα τελειώσει σε μια ανακωχή» αναφέρει χαρακτηριστικά ο ...εντελώς βρετανός αρθρογράφος Florian Schmidt-Gabain.

Το άρθρο αναφέρεται αρχικά σε συνέντευξη που είχε δώσει τον περασμένο μήνα στην στα «Τα Νέα», ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, στην οποία εξηγούσε γιατί κατά την άποψη του δε θα πρέπει να επιστραφούν τα μάρμαρα στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τη μετατόπιση των Γλυπτών στο Λονδίνο ως μία «δημιουργική πράξη».

«Και οι δύο πλευρές, οι Βρετανοί καθώς και οι Έλληνες, έχουν έγκυρα επιχειρήματα» αναφέρει ο αρθρογράφος, σχολιάζοντας πως «ίσως ακόμη και οι έλληνες αρχαίοι θεοί θα δυσκολευόντουσαν να αποφασίσουν αν τα μάρμαρα θα πρέπει να φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο ή να επιστρέψουν στην Ελλάδα».

«Ίσως θα έφταναν στο ίδιο σημείο με αυτό στο έργο του Αισχύλου ‘’Ευμενίδες’’: σε ένα αδιέξοδο» αναφέρει ο βρετανικός Guardian και προσθέτει ότι «ωστόσο, και σε αντίθεση με τις Ευμενίδες, στην περίπτωση των μαρμάρων, κάτι τέτοιο θα είχε αποβεί καταστροφικό».

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο μάλιστα δε χρειάζεται να αποφασίσουν οι δύο πλευρές αν τα μάρμαρα θα πρέπει να μείνουν στο Λονδίνο ή να ταξιδέψουν στην Αθήνα, καθώς υπάρχει πιο εύκολη και προφανής λύση: να μοιράσουν τα μάρμαρα 50-50.

«Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί το ήμισυ των μαρμάρων και η Ελλάδα παίρνει το άλλο μισό. Φυσικά, θα υπήρχαν διαφωνίες σχετικά με το ποιος παίρνει τι. Αλλά αυτές δεν είναι διαφορές που δεν μπορούν να επιλυθούν» γράφει το άρθρο επιχειρηματολογώντας και συνεχίζει:

«Τα μάρμαρα δεν αποτελούνται από ένα μεγάλο κομμάτι και πολλά μικρά κομμάτια. Υπάρχουν σχεδόν μόνο μεγάλα κομμάτια. Πρόκειται για μια μοναδική κατάσταση – και μια ευκαιρία – δεδομένου ότι σε πολλές υποθέσεις σαν και αυτή, το ‘’μοίρασμα’’ δε λειτουργεί» αναφέρει ο αρθρογράφος τονίζοντας ότι η Βρετανία και η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτούν αυτή την κατάσταση και τελικά να τερματίσουν τη διαμάχη τους.

«Η πλήρης επιστροφή είναι η μόνη λύση. Πρέπει να συνενωθεί ό,τι είναι αναπόσπαστα δεμένο με το μνημείο»

Αυτό δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, σε συνέντευξή του στο δημόσιο γερμανικό ραδιόφωνο Deutshclandfunk με θέμα την αντιδικία για το θέμα της λεηλασίας της Ακρόπολης.

Μάλιστα, τα λόγια του αυτά έρχονται λίγες ημέρες μετά την ιδιαιτέρως προκλητική συνέντευξη του διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου Χάρτβιχ Φίσερ σε ελληνική εφημερίδα, ο οποίος επανέλαβε κατηγορηματικά πως τα Γλυπτά «ούτε επιστρέφονται ούτε δανείζονται» στην Ελλάδα.

Στην ίδια συνέντευξη, ο κ. Παντερμαλής ξεκαθάρισε πως «το Βρετανικό Μουσείο δεν είναι ο ιδιοκτήτης των Γλυπτών. Γι’ αυτό δεν τίθεται θέμα δανεισμού τους, αλλά επιστροφής τους. Το γεγονός ότι τα Γλυπτά αποχωρίστηκαν για να εκτεθεί ένα μέρος τους στο Λονδίνο δεν ήταν ο κατάλληλος τρόπος μεταχείρισης για το μνημείο, διότι είναι αναπόσπαστο μέρος του».

Ο διακεκριμένος καθηγητής Αρχαιολογίας τόνισε ακόμη πως το ελληνικό μουσείο «θα προσέφερε ευχαρίστως κάτι στους Λονδρέζους ως αντάλλαγμα».

Ερωτηθείς ακόμη για την καμπάνια επιστροφής των Γλυπτών με τίτλο «Επιστρέψτε τα» («Bring them back»), η οποία προσπαθεί να συγκεντρώσει τον απαραίτητο αριθμό του 1.000.000 υπογραφών για να υποβάλει το αίτημα επιστροφής τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ο κ. Παντερμαλής υποστήριξε πως «οι δύο πλευρές μπορούν με -πιθανώς δύσκολες, αλλά εποικοδομητικές- συζητήσεις να βρουν μια λύση. Δεν πρόκειται για το αν θα κερδίσει ή θα χάσει κάποιος».