Τον Ιούλιο το πρακτορείο Reuters αποκάλυψε ότι η OpenAI, η εταιρεία που δημιούργησε το πρόγραμμα γενετικής νοημοσύνης ChatGPT και έγινε σημείο αναφοράς στη βιομηχανία της τεχνολογίας, είχε υπό εξέλιξη στα εργαστήρια της ένα απόρρητο πρότζεκτ.

Το πρότζεκτ αυτό είχε σύμφωνα με το ρεπορτάζ ονομαστεί «Φράουλα» επρόκειτο για μια τεχνολογία που θα δίνει στα προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης αυξημένα επίπεδα «λογικής» και «συλλογισμού» με βασικό στόχο τα προγράμματα ΑΙ να εισέρχονται μόνα τους χωρίς εντολή κάποιου χρήστη στο Διαδίκτυο προκειμένου να… αυτοβελτιωθούν. Πιο συγκεκριμένα τα προγράμματα αυτά θα αναζητούν στο Διαδίκτυο τρόπο να αναβαθμίζονται ώστε να εκτελούν κάθε φορά ολοένα και πιο σύνθετες εργασίες σε περίπτωση που αυτές του ζητηθούν.

Η OpenAI με ανάρτηση της είχε επιβεβαιώσει τότε την ύπαρξη του προγράμματος αναφέροντας ότι η λέξη «φράουλα» χρησιμοποιήθηκε για εσωτερική χρήση στην εταιρεία κατά την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Η εταιρεία παρουσίασε δύο μοντέλα αυτής της τεχνολογίας με τα ονόματα o1 και o1-mini τα οποία όπως ανέφεραν τα στελέχη της OpenAI είχαν ικανότητα «αληθινού γενικού συλλογισμού».

Στη συνέχεια η OpenAI δημιούργησε τη δεύτερη έκδοση του μοντέλου την οποία δεν ονόμασε o2 αλλά o3 πιθανώς για να μην παραπέμπει στην βρετανική εταιρεία τηλεπικοινωνιών Ο2. Το ο3 είναι σχεδιασμένο για να προάγει τις ικανότητες συλλογιστικής σε μια σειρά σύνθετων εργασιών και μαζί του έρχεται το μικρότερο αδελφάκι του το o3 mini που εστιάζει στην αντιμετώπιση προκλήσεων στην κωδικοποίηση, τα μαθηματικά και τη γενική νοημοσύνη.

Ο συνιδρυτής και επικεφαλής της OpenAI με ανάρτηση του στο Χ (πρώην Twitter) ότι ολοκληρώθηκε η ανάπτυξη του o3 mini και σε 2-3 εβδομάδες η εταιρεία θα το δώσει στην κυκλοφορία.

Οι πρόοδοι στην ιατρική τεχνολογία και τη γενετική έρευνα, αλλά και ο αριθμός ανθρώπων που φτάνει στην ηλικία των 100 ετών, έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο τα προηγούμενα χρόνια. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι ερευνητές διαπίστωσαν συρρικνωμένες αυξήσεις της μακροζωίας στις χώρες με τους μακροβιότερους πληθυσμούς.

«Πρέπει να δεχτούμε ότι υπάρχει ένα όριο και ίσως να επανεξετάσουμε το πότε οι άνθρωποι θα πρέπει να βγαίνουν στη σύνταξη και πόσα χρήματα θα χρειαστούν για να ζήσουν τη ζωή τους», δήλωσε ο Σ. Τζέι Oλσάνσκι, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Ιλινόις-Σικάγο, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα στο περιοδικό Nature Aging.

Ο Μαρκ Χέιγουορντ, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Τέξας που δεν συμμετείχε στη μελέτη, τη χαρακτήρισε «πολύτιμη προσθήκη στη βιβλιογραφία για τη θνησιμότητα».

«Φτάνουμε στο ανώτατο σημείο όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής», είπε. «Θα μπορούσε εννοείται κάποια ανακάλυψη να ωθήσει το προσδόκιμο ζωής να φτάσει ακόμα πιο ψηλά, αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχουμε κάτι τέτοιο», δήλωσε ο Χέιγουορντ.

Το προσδόκιμο ζωής είναι μια εκτίμηση του μέσου όρου των ετών που αναμένεται να ζήσει ένας άνθρωπος από τη στιγμή που γεννιέται, υποθέτοντας ότι τα ποσοστά θανάτου εκείνη τη στιγμή παραμένουν σταθερά. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτρα υγείας παγκοσμίως, αλλά είναι επίσης ατελές: Είναι μια εκτίμηση που δεν μπορεί να λάβει υπόψη της διάφορες απρόβλεπτες εξελίξεις που θα μπορούσαν να σκοτώσουν ή να σώσουν εκατομμύρια ανθρώπους, όπως θανατηφόρες πανδημίες ή θαυματουργές θεραπείες.

Σε μια νέα έρευνα, ο Oλσάνσκι και οι ερευνητές συνεργάτες του παρακολούθησαν εκτιμήσεις για το προσδόκιμο ζωής για τα έτη 1990 έως 2019, οι οποίες αντλήθηκαν από μια βάση δεδομένων που διαχειρίζεται το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών, Max Planck. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε οκτώ περιοχές από όλο τον κόσμο όπου οι άνθρωποι ζουν περισσότερο (Αυστραλία, Γαλλία, Χονγκ Κονγκ, Ιταλία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ισπανία και Ελβετία) και τις ΗΠΑ, σύμφωνα με το apnews.com.

«Οι ΗΠΑ κανονικά δεν κατατάσσονται καν στις 40 πρώτες θέσεις. Ο λόγος που συμπεριλήφθηκαν όμως, είναι επειδή ζούμε εδώ, αλλά και λόγω παλαιότερων εκτιμήσεων ότι το προσδόκιμο ζωής στις ΗΠΑ θα μπορούσε να αυξηθεί δραματικά μέσα στον αιώνα», δήλωσε ο Oλσάνσκι.

«Οι γυναίκες συνεχίζουν να ζουν περισσότερο από τους άνδρες και το προσδόκιμο ζωής εξακολουθεί να αυξάνεται – αλλά με επιβραδυνόμενο ρυθμό», διαπίστωσαν οι ερευνητές. Το 1990, ο μέσος όρος βελτίωσης ήταν περίπου δυόμιση χρόνια ανά δεκαετία. Στη δεκαετία του 2010, ήταν ενάμιση έτος – και σχεδόν μηδενικός στις ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ δεν σημειώνουν αύξηση στο προσδόκιμο ζωής των πολιτών, επειδή πλήττονται περισσότερο από διάφορα θέματα που σκοτώνουν ανθρώπους ακόμη και πριν φτάσουν στην τρίτη ηλικία, όπως υπερβολικές δόσεις ναρκωτικών, πυροβολισμοί, παχυσαρκία και ανισότητες που δυσκολεύουν ορισμένους ανθρώπους να λάβουν επαρκή ιατρική περίθαλψη.

«Οι ερευνητές έκαναν μια εκτίμηση για το τι θα συνέβαινε και στα εννέα μέρη αν εξαλείφονταν όλοι οι θάνατοι πριν από την ηλικία των 50 ετών: Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής -στην καλύτερη περίπτωση- θα εξακολουθούσε να είναι μόνο ενάμιση έτος», δήλωσε ο Oλσάνσκι.

Η Εϊλίν Κρίμινς, ειδικός γεροντολογίας του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, δήλωσε σε ηλεκτρονικό μήνυμα ότι συμφωνεί με τα ευρήματα της μελέτης. Και πρόσθεσε: «Για μένα προσωπικά, το πιο σημαντικό ζήτημα είναι η θλιβερή κατάσταση που δεν φαίνεται να βελτιώνεται στις ΗΠΑ».

«Η μελέτη υποδηλώνει ότι υπάρχει ένα όριο στο πόσο θα ζήσουν οι περισσότεροι άνθρωποι και μάλιστα, το έχουμε σχεδόν φτάσει», δήλωσε ο Oλσάνσκι.

«Μπορεί να φαίνεται συνηθισμένο να ακούει κανείς ότι κάποιος ζει μέχρι τα 100 – ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμι Κάρτερ, έφτασε αυτή την ηλικία την περασμένη εβδομάδα. Το 2019, λίγο πάνω από το 2% των Αμερικανών έφτασε τα 100 χρόνια, σε σύγκριση με περίπου 5% στην Ιαπωνία και 9% στο Χονγκ Κονγκ», δήλωσε ο Oλσάνσκι.

«Είναι πιθανό ο αριθμός των εκατοντάχρονων να αυξηθεί τις επόμενες δεκαετίες», λένε οι ειδικοί, «αλλά αυτό θα οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού». Το ποσοστό των ανθρώπων που θα φτάσουν τα 100 θα παραμείνει μικρό. «Πιθανότατα, λιγότερο από το 15% των γυναικών και 5% των ανδρών θα μπορούν να φτάσουν την ηλικία των 100 ετών στις περισσότερες χώρες», δήλωσε ο Oλσάνσκι.

Μπορεί τα πρώτα κρύα για το 2023 να ήρθαν λίγο πριν το τέλος της χρονιάς, ωστόσο φέτος ο χειμώνας εμφανίστηκε αρκετά πολύ απότομα.

Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι περιοχές της χώρας όπου την περασμένη εβδομάδα χιόνισε και το κρύο ήταν… τσουχτερό.

Εύλογα, με αφορμή την πτώση της θερμοκρασίας θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί «ποια να είναι άραγε η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στον πλανήτη Γη;».

Σε αυτό το ερώτημα απάντηση μπορεί να μας δώσει το διαδίκτυο, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν αποκλίσεις στις θερμοκρασίες ή κάποιες που δεν έχουν καταγραφεί, αφού το πιθανότερο είναι πως οι μετεωρολόγοι γνωρίζουν περισσότερα.

Σύμφωνα με το USAToday αλλά και με βάση μια ανάρτηση της σελίδας «World of Statistics» στο Twitter, το ρεκόρ με την χαμηλότερη θερμοκρασία το κατέχει η Ανταρκτική με -89. 2 βαθμούς Κελσίου.

Συγκεκριμένα, αυτή η θερμοκρασία καταγράφηκε στις 21 Ιουλίου 1983 στον σταθμό Βοστόκ της Ανταρκτικής.

Στις επόμενες θέσεις είναι η Ρωσία με -67.8 °C, ο Καναδάς με -63 βαθμούς και οι ΗΠΑ με -62.2.

Στην συγκεκριμένη κατάταξη η Ελλάδα βρίσκεται στην 24η θέση με την χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει σημειωθεί να είναι -27,8 βαθμούς Κελσίου.

Η εν λόγω θερμοκρασία είχε καταγραφεί στην Πτολεμαΐδα στις 27 Ιανουαρίου του 1963.

Ο υδράργυρος έφτασε στους -27,8 βαθμούς και σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής το κρύο ήταν πρωτόγνωρο και η περιοχή είχε μπει στην… κατάψυξη.

Επτά άνθρωποι είχαν χάσει την ζωή τους εκείνη την περίοδο από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. 

Οι επιστημονες κινηματογράφησαν ένα ψάρι να κολυμπάει σε εξαιρετικά μεγάλο βάθος στον ωκεανό, καθιστώντας την ως την πιο βαθιά παρατήρηση αυτής της φύσης που έχει γίνει ποτέ, όπως γνωστοποιεί το BBC.

  Ειδικότερα, το είδος- ένα είδος σαλιγκαρόψαρου του γένους Pseudoliparis – κινηματογραφήθηκε να κολυμπά σε βάθος 8.336 μέτρων. Βιντεοσκοπήθηκε από ένα αυτόνομο «σκάφος προσγείωσης» που έπεσε στο Izu-Ogasawara, νότια της Ιαπωνίας.

Ο επικεφαλής επιστήμονας δήλωσε ότι το σαλιγκαρόψαρο θα μπορούσε να βρίσκεται στο μέγιστο βάθος που μπορεί να επιβιώσει οποιοδήποτε ψάρι ή πολύ κοντά σε αυτό. Η προηγούμενη παρατήρηση του βαθύτερου ψαριού είχε γίνει στα 8.178 μέτρα, νοτιότερα στον Ειρηνικό, στην τάφρο των Μαριάνα. Επομένως, η ανακάλυψη αυτή ξεπερνά το ρεκόρ βάθους κατά 158 μέτρα.

«Αν αυτό το ρεκόρ καταρριφθεί, θα είναι μόνο για ελάχιστα λεπτά, ενδεχομένως για λίγα μέτρα», δήλωσε ο καθηγητής Alan Jamieson στο BBC News. Ο επιστήμονας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας που ασχολείται με τα βάθη της θάλασσας έκανε μια πρόβλεψη πριν από 10 χρόνια ότι τα ψάρια πιθανότατα θα βρεθούν σε βάθος 8.200 έως 8.400 μέτρων. Μια δεκαετία ερευνών σε όλο τον κόσμο το επιβεβαίωσε.

Το νεαρό Pseudoliparis βιντεοσκοπήθηκε από ένα σύστημα κάμερας προσαρτημένο σε ένα σταθμισμένο πλαίσιο που απελευθερώθηκε πάνω από την πλευρά ενός πλοίου, του DSSV Pressure Drop. Στο πλαίσιο προστέθηκε δόλωμα για την προσέλκυση της θαλάσσιας ζωής.

Παρόλο που δεν αλιεύθηκε ένα δείγμα για να προσδιοριστεί πλήρως ο τύπος του είδους του, αρκετά ψάρια παγιδεύτηκαν λίγο ψηλότερα στη στήλη του νερού στην κοντινή τάφρο της Ιαπωνίας σε βάθος 8.022 μέτρων.

Αυτά, και πάλι, ήταν σαλιγκαρόψαρα, Pseudoliparis belyaevi, και δημιούργησαν ένα ρεκόρ για το βαθύτερο ψάρι που έχει αλιευθεί ποτέ. Τα σαλιγκαρόψαρα είναι πραγματικά αξιοσημείωτα. Υπάρχουν πάνω από 300 είδη, τα περισσότερα από τα οποία είναι στην πραγματικότητα πλάσματα ρηχών υδάτων και μπορούν να βρεθούν στις εκβολές των ποταμών.

Αλλά η ομάδα των σαλιγκαρόψαρων έχει επίσης προσαρμοστεί στη ζωή στα κρύα νερά της Αρκτικής και της Ανταρκτικής, καθώς και στις συνθήκες ακραίας πίεσης που επικρατούν στις βαθύτερες τάφρους του κόσμου. Σε βάθος 8 χιλιομέτρων, βιώνουν πάνω από 80 μεγαπασκάλ, δηλαδή 800 φορές την πίεση στην επιφάνεια του ωκεανού. Το ζελατινώδες σώμα τους τα βοηθά να επιβιώσουν.

Ο καθηγητής Jamieson λέει ότι η ανακάλυψη ενός ψαριού βαθύτερα από εκείνα που βρέθηκαν στην τάφρο των Μαριάνα οφείλεται πιθανώς στα ελαφρώς θερμότερα νερά του Izu-Ogasawara. «Είχαμε προβλέψει ότι το βαθύτερο ψάρι θα βρισκόταν εκεί και είχαμε προβλέψει ότι θα ήταν ένα σαλιγκαρόψαρο», δήλωσε. «Απογοητεύομαι όταν οι άνθρωποι μου λένε ότι δεν ξέρουμε τίποτα για τη βαθιά θάλασσα. Εμείς ξέρουμε. Τα πράγματα αλλάζουν πολύ γρήγορα». Ο καθηγητής Jamieson είναι ο ιδρυτής του ερευνητικού κέντρου βαθιάς θάλασσας Minderoo-UWA. Σε αυτή την αποστολή, η οποία διερεύνησε επίσης την τάφρο Ryukyu, συνεργάστηκε με μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Θαλάσσιων Επιστημών και Τεχνολογίας του Τόκιο.