Παρ’ όλα αυτά, η ανησυχία για την κατάληξη όλης αυτής της ιλαροτραγωδίας, δεν φαίνεται να αγγίζει παρά ελάχιστους.
Αν θεωρήσουμε βέβαιο ότι αγγίζει κάποιους...
Προ λίγων μηνών, ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Jean-Yves Le Drian, μετά από μακρόχρονες, επίμονες και επίπονες προσπάθειες, κατόρθωσε να οργανώσει μία συνάντηση μεταξύ των δύο σπουδαιότερων πολέμαρχων της Λιβύης. Η συνάντηση, εάν ήταν επιτυχημένη, θα μπορούσε να ειρηνεύσει την πολύπαθη χώρα της Βόρειας Αφρικής.
Αυτονόητο ότι η μυστικότητα γύρω από αυτήν, ήταν απόλυτα απαραίτητη.
Λίγες μέρες πριν την πραγματοποίησή της, ο Γάλλος ΥΠΕΞ θεώρησε πως έπρεπε να ενημερώσει και τον Βρετανό ομόλογό του Boris Johnson. Το Κε ντ’ Ορσέ θεώρησε σωστό να προχωρήσει σε αυτή την κίνηση αβροφροσύνης, λόγω της κοινής συμμετοχής των δύο συμμάχων στην πτώση Καντάφι και την καταστροφική συνέχεια.
Φυσικά, ο Γάλλος ΥΠΕΞ ενημέρωσε τον μουρλο-Μπόρις ότι δεν επιτρεπόταν κανενός είδους διαρροή, για κανένα λόγο.
Τρεις ημέρες μετά, στη Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο (εντελώς παλαβός) πρώην Δήμαρχος του Λονδίνου, έπλεξε το εγκώμιο του Γάλλου συναδέλφου του για τη δουλειά του στο θέμα της Λιβύης και αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη συνάντηση των πολέμαρχων, σε λίγες ημέρες! Η οποία συνάντηση βέβαια, δεν πραγματοποιήθηκε, καν... Τον σκοτώνεις ή δεν τον σκοτώνεις κύριε πρόεδρε;
Ευτυχώς για την ειρήνη στη Γηραιά Ήπειρο, ο κύριος Le Drian αποφάσισε απλά να μην απευθύνει τον λόγο στον Johnson ξανά, παρά μόνο όταν ήταν απολύτως απαραίτητο από τις επίσημες ανάγκες. Απόφαση που τήρησε πιστά, μέχρι την παραίτηση του "ξανθού βλάκα", όπως είναι γνωστός ο πρώην Βρετανός ΥΠΕΞ στους κύκλους των Συντηρητικών.
Να θυμίσουμε ότι ο Boris θεωρήθηκε πως θα ήταν "πολύ καλός πρωθυπουργός της Βρετανίας" από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump. Τον τύπο εκείνο ο οποίος έχει κατηγορηθεί δημόσια ότι εκλέχθηκε με τη βοήθεια ή, έστω, την παρέμβαση Ρώσων πρακτόρων και χάκερς! Ο οποίος τύπος όμως, ούτε λίγο, ούτε πολύ, δήλωσε δημόσια πως πιστεύει τον Ρώσο Πρόεδρο Vladimir Putin που αρνήθηκε την παρέμβαση. Ενώ δεν εμπιστεύεται το σύνολο των (πανίσχυρων και θεωρούμενων ως από τις καλύτερες στον κόσμο) Μυστικών Υπηρεσιών της χώρας που κυβερνά, για το ίδιο θέμα. Και ας έχουν παρουσιάσει αυτές οι Μυστικές Υπηρεσίες ατράνταχτα στοιχεία για το αδιαμφισβήτητο της εκτεταμένης ρωσικής παρέμβασης, και ας έχουν ήδη παραπεμφθεί 12 κατηγορούμενοι ως Ρώσοι πράκτορες και χάκερς...
Θα μου πείτε βέβαια πως τρελοί, ασυνάρτητοι και ασταθείς τύποι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν στη διεθνή πολιτική σκηνή, οπότε ποια είναι η έκπληξη; Γιατί θα έπρεπε ν’ ανησυχεί κανείς με τον ηλικιωμένο μεγιστάνα (θου Κύριε…) που αποφάσισε στα γεράματα να παίξει τον πλανητάρχη;
Ακριβώς επειδή, ο εκάστοτε Αμερικανός Πρόεδρος, θεωρείται ο "Ηγέτης του Ελευθέρου Κόσμου" ενώ είναι ο άνθρωπος που ελέγχει τη μεγαλύτερη πολεμική μηχανή των ημερών μας. Και διότι, όσο πίσω στον χρόνο και αν κοιτάξει κανείς μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν θα βρει πιο ασταθή και μεγαλύτερο ατζαμή Πρόεδρο των ΗΠΑ, από τον Gerald Ford. Μέχρι και σκάλα αεροπλάνου "έχει μετρήσει" με την... πλάτη του! Συγκρινόμενος όμως με τον "Donald τον πορτοκαλί", είναι πολλές φορές καλύτερος...
Ο άτυχος (και μάλλον ανεπαρκής) Φορντ, τουλάχιστον δεν αποκάλεσε εχθρούς τους δύο μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ, τοποθετώντας τους σε χειρότερο επίπεδο από την "προαιώνια" Ρωσία. Ούτε φυσικά, ξεκίνησε επιθετικό εμπορικό πόλεμο δασμών και κυρώσεων με τον μεγαλύτερο δανειστή του! Τόσο μυαλό, τουλάχιστον το είχε!
Αυτά τα περιστατικά και οι καταστάσεις, δεν αφορούν κάποια περιφερειακή δύναμη (π.χ. Τουρκία, στα κοντινά μας), κάποια χώρα που δεν επηρεάζει τις διεθνείς εξελίξεις σε σημαντικό βαθμό ή ένα κράτος μεσαίου μεγέθους και επιρροής για το μέλλον του πλανήτη.
Αντίθετα, αποτελούν την επίσημη συμπεριφορά της ανώτατης ηγεσίας της μοναδικής υπερδύναμης και της τρίτης μεγαλύτερης πυρηνικής (έκτης μεγαλύτερης στρατιωτικής) δύναμης στον κόσμο. Αφορούν δηλαδή ανθρώπους που, με το πάτημα ενός κουμπιού, έχουν τη δύναμη να διαλύσουν κυριολεκτικά ολόκληρη τη Γη!
Πρόκειται δε για συμβάντα που έλαβαν χώρα πρόσφατα. Μόλις τις τελευταίες λίγες εβδομάδες και μήνες. Νωρίτερα όμως, είχαν συμβεί πολύ περισσότερα. Ορισμένα μικρότερης και ορισμένα άλλα, μεγαλύτερης σημασίας γεγονότα.
Όλα όμως προς την ίδια κατεύθυνση.
Αυτήν της μείωσης των αξιών του Δυτικού κόσμου και της καταρράκωσης της λογικής και της Δημοκρατίας.
Το ζητούμενο πλέον πρέπει να είναι με ποιον, ΚΑΘΑΡΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ, τρόπο θα σταματήσει αυτή η κατηφόρα, θα ανατραπεί αυτή η πορεία προς τη διάλυση.
Πριν να είναι πολύ αργά. Πριν ξυπνήσουμε ένα πρωί, από τ’ απανωτά χτυπήματα στην πόρτα ή την άγρια πίεση της κάνης στο κεφάλι μας...
Του κ.Π.Λάζου
