"Θέλω επίσημα να επιβεβαιώσω: Η Ρωσία δεν έχει αλλάξει τη θέση της σε σχέση με την κατανόηση που υπήρξε κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής στην Αλάσκα. Η κατανόηση αυτή βασίζεται στην επιτευχθείσα τότε συμφωνία, την οποία ο πρόεδρος Τραμπ διατύπωσε πολύ συνοπτικά, όταν είπε ότι χρειάζεται μια μακροπρόθεσμη σταθερή ειρήνη και όχι μια άμεση κατάπαυση του πυρός, η οποία δεν θα οδηγήσει πουθενά" δήλωσε ο Λαβρόφ στους δημοσιογράφους, προσθέτοντας ότι αυτό είπε ακριβώς στον Ρούμπιο κατά τη διάρκεια της χθεσινής τηλεφωνικής τους συνομιλίας.

Ο Λαβρόφ έδωσε την απάντηση με αφορμή δημοσίευμα του CNN το οποίο χαρακτήρισε "ανήθικο", το οποίο ανάφερε ότι η αναμενόμενη συνάντηση Ρούμπιο-Λαβρόφ έχει αναβληθεί προς το παρόν και ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι που τήρησαν την ανωνυμία τους θεώρησαν ότι η Ρωσία εξακολουθεί να τηρεί "μαξιμαλιστική στάση".

Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει διαρκής ειρήνη όπως αυτή που επιδιώκει ο Τραμπ, αν δεν αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα αίτια του πολέμου. Είπε επίσης ότι ο τόπος και ο χρόνος της επόμενης συνόδου κορυφής Τραμπ-Πούτιν είναι λιγότερο σημαντικοί από την ουσία της εφαρμογής των συμφωνιών που επιτεύχθηκαν στο Άνκορατζ της Αλάσκας.

Η Μόσχα έχει δηλώσει ότι θέλει η Ουκρανία να παραχωρήσει περισσότερα εδάφη ως έναν από τους διάφορους όρους που έχει θέσει για μια εκεχειρία.

Το Κρεμλίνο, μέσω του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι δεν υπάρχει σαφής ημερομηνία για τη συνάντηση των δύο προέδρων "Ακούστε, έχουμε μια συμφωνία με τους προέδρους, αλλά δεν μπορούμε να αναβάλουμε ό,τι δεν έχει οριστικοποιηθεί", δήλωσε ο Πεσκόφ. "Ούτε ο Πρόεδρος Τραμπ ούτε ο Πρόεδρος Πούτιν έδωσαν ακριβείς ημερομηνίες".

Το Κραματόρσκ είναι η τελευταία μεγάλη πόλη του Ντονμπάς υπό τον έλεγχο του Κιέβου και απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα από τη γραμμή του μετώπου, ενώ πλήττεται τακτικά από ρωσικές επιθέσεις.

Το Κραματόρσκ και τα περίχωρά του αποτελούν στόχο «τακτικών επιθέσεων, κυρίως με την υποστήριξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών» μικρής εμβέλειας, κάτι που οδηγεί σε «καταστροφές κτιρίων κατοικιών και μη στρατιωτικών υποδομών» και «καθιστά αδύνατη τη λειτουργία των κοινωνικών και ιατρικών υπηρεσιών» σύμφωνα με τις τοπικές αρχές.

Την ίδια ώρα, ο δήμαρχος της Σλοβιάνσκ, πόλης κοντά στο μέτωπο, επίσης στην ανατολική Ουκρανία, κάλεσε τους κατοίκους να απομακρυνθούν γρήγορα, λόγω των ρωσικών πληγμάτων στις ενεργειακές υποδομές, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας.

Η πόλη Κραματόρσκ αριθμούσε περίπου 150.000 κατοίκους πριν από τη ρωσική εισβολή που άρχισε τον Φεβρουάριο του 2022. Σύμφωνα με τον κυβερνήτη της περιφέρειας, ο πληθυσμός ήταν 53.000 κάτοικοι τον περασμένο Ιούλιο.

Η πόλη είχε καταληφθεί από φιλορώσους αυτονομιστές που υποστηρίζονταν από τη Μόσχα για αρκετούς μήνες το 2014, προτού ανακαταληφθεί από τις δυνάμεις του Κιέβου.

Οι περιοχές που αφορούν, σύμφωνα με το BBC, είναι οι: Κριμαία, Λουχάνσκ, Ντονέτσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα, οι οποίες έχουν βρεθεί στο επίκεντρο του πολέμου και των ρωσικών βλέψεων ήδη από το 2014.

Η Κριμαία προσαρτήθηκε από τη Ρωσία την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, ενώ οι άλλες τέσσερις περιοχές προσαρτήθηκαν το 2022, μετά από δημοψηφίσματα που απορρίφθηκαν από τη διεθνή κοινότητα ως προσχηματικά.

Όπως μεταφέρεται από διεθνή ΜΜΕ, η Ρωσία προσφέρθηκε να κάνει κάποιες παραχωρήσεις σε θέματα εδαφικής επικράτειας, σύμφωνα με τον απεσταλμένο του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε συνέχεια της χθεσινής είδησης ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν προσφέρθηκε να σταματήσει την επίθεσή του και να παγώσει την πρώτη γραμμή στην Ουκρανία, εάν ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι συμφωνήσει να παραδώσει τον έλεγχο της ανατολικής περιοχής του Ντόνετσκ στη Ρωσία.

Πολλά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν επίσης ότι ο Πούτιν ζήτησε από την Ουκρανία να αποσυρθεί από το Ντονμπάς, το οποίο αποτελείται από το Ντόνετσκ και το Λουγκάνσκ, σε ευρύτερη κλίμακα.

Τώρα ο Γούιτκοφ υποδηλώνει ότι όταν ο Τραμπ και ο Πούτιν συναντήθηκαν, οι εδαφικές παραχωρήσεις σχετικά με τις πέντε ανατολικές περιοχές όπου υπάρχει διαμάχη για τον έλεγχο τέθηκαν "στο τραπέζι".

Η περιοχή αποτελεί πηγή εδαφικών συγκρούσεων μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας από το 2014.

Το Ντονμπάς είναι κατά κύριο λόγο ρωσόφωνο και, μετά την κατάληψη της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014, οι δυνάμεις που ενεργούν για λογαριασμό της Ρωσίας απέκτησαν πρόσβαση στην περιοχή σε έναν πόλεμο που δεν έληξε ποτέ.

Λίγο πριν ξεκινήσει την εισβολή του το 2022, ο Πούτιν αναγνώρισε ολόκληρο το Λουγκάνσκ και το Ντονέτσκ ως ανεξάρτητα από την Ουκρανία, και όχι μόνο τα περιορισμένα κρατίδια που δημιουργήθηκαν από τις δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Μόσχα.

Πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης, ανέφεραν ότι ο Πούτιν είπε στον Τραμπ ότι θα τερμάτιζε τις μάχες στην υπόλοιπη πρώτη γραμμή στην Ουκρανία, αν ο Ζελένσκι παραδώσει τον πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς.

Αυτό θα απαιτούσε από τον Ζελένσκι να παραδώσει μέρος του Ντονμπάς που η Ρωσία δεν έχει ακόμη καταλάβει. Θα περιλάμβανε επίσης το μεγαλύτερο μέρος της Ζαπορίζια και της Χερσόνα στο νότο, που έχει καταλάβει η Ρωσία.

Τώρα, ο Γουίκτοφ λέει ότι "και οι πέντε" αυτές περιοχές ήταν υπό συζήτηση μεταξύ Τραμπ και Πούτιν και ήταν πάντα "στο επίκεντρο της συμφωνίας".

Στις πρόσφατες δηλώσεις του ανέφερε ότι η Ρωσία έχει κάνει "κάποιες παραχωρήσεις" σχετικά με πέντε ουκρανικές περιοχές. Είπε ότι ο Πούτιν συμφώνησε επίσης να "νομοθετήσει" η Ρωσία ότι δεν θα εισβάλει σε κανένα άλλο έδαφος, στην Ουκρανία ή αλλού στην Ευρώπη, ως μέρος μιας πιθανής ειρηνευτικής συμφωνίας.

"Οι Ρώσοι έκαναν κάποιες παραχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όσον αφορά και τις πέντε αυτές περιοχές", δήλωσε ο Γουίτκοφ στο CNN, αναφερόμενος προφανώς στο Ντόνετσκ, το Λουγκάνσκ, το Χερσόν, το Ζαπορίζια και την Κριμαία.

Υπενθυμίζεται ότι ο Πούτιν παρουσίασε τις απαιτήσεις του για "ανταλλαγές εδαφών" με την Ουκρανία κατά τη διάρκεια της σχεδόν τρίωρης συνόδου κορυφής με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ την Παρασκευή, σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους που γνωρίζουν πώς μετέφερε ο Τραμπ τη συνάντηση στους Ευρωπαίους ομολόγους του αργότερα.

Παρά το γεγονός ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν φέρεται να έχει προσφέρει την παύση των εχθροπραξιών σε αντάλλαγμα για τον έλεγχο της περιοχής Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, ο Ζελένσκι εμφανίζεται κατηγορηματικός απέναντι στην πρόταση αυτή.

Ο Ουκρανός πρόεδρος απέρριψε οποιαδήποτε εδαφική παραχώρηση, λέγοντας ότι δεσμεύεται από το Σύνταγμα της Ουκρανίας. Ωστόσο, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να συζητήσει το θέμα σε τριμερή συνάντηση.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αρνήθηκε να παραχωρήσει τον έλεγχο της περιοχής στη Ρωσία σε αντάλλαγμα για κατάπαυση του πυρός.

"Αν αποσυρθούμε σήμερα από το Ντονμπάς – τα οχυρά μας, το έδαφος μας, τα υψώματα που ελέγχουμε – θα ανοίξουμε σαφώς μια γέφυρα για τους Ρώσους να προετοιμάσουν μια επίθεση", είπε.

Η πρόταση θα έρχονταν επίσης σε αντίθεση με τις προειδοποιήσεις των ηγετών της ΕΕ ότι σε οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία πρέπει να γίνεται σεβαστή η "εδαφική ακεραιότητα" της Ουκρανίας και "τα διεθνή σύνορα δεν πρέπει να αλλάξουν με τη βία".

Παρότι οι ελπίδες τους για ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν εξασθενήσει και η αποδοχή της ηγεσίας των ΗΠΑ έχει κατακρημνιστεί, οι Ουκρανοί εξακολουθούν να θεωρούν την ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ ως κλειδιά για τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, οι περισσότεροι αμφιβάλλουν ότι αυτό θα συμβεί σύντομα.

Περισσότερα από τρία χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, η υποστήριξη των Ουκρανών για συνέχιση της μάχης μέχρι τη νίκη έχει υποχωρήσει σε νέο χαμηλό. Στην πιο πρόσφατη δημοσκόπηση της Gallup για την Ουκρανία — που πραγματοποιήθηκε στις αρχές Ιουλίου — το 69% δηλώνει ότι προτιμά έναν τερματισμό του πολέμου με διαπραγμάτευση το συντομότερο δυνατό, έναντι 24% που υποστηρίζει τη συνέχιση της μάχης μέχρι τη νίκη.

Αυτό σηματοδοτεί σχεδόν πλήρη αντιστροφή της κοινής γνώμης σε σχέση με το 2022, όταν το 73% υποστήριζε τη συνέχιση της μάχης μέχρι τη νίκη και το 22% προτιμούσε η Ουκρανία να επιδιώξει διαπραγμάτευση για τερματισμό το συντομότερο δυνατό.

Η υποστήριξη για την πολεμική προσπάθεια έχει μειωθεί σταθερά σε όλα τα τμήματα του ουκρανικού πληθυσμού, ανεξαρτήτως περιοχής ή δημογραφικής ομάδας. Αυτή η στροφή έρχεται καθώς οι διπλωματικές προσπάθειες αποκτούν νέα δυναμική. Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει εκφράσει ετοιμότητα για απευθείας συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, προτείνοντας την ανανέωση των διαπραγματεύσεων, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να πιέσει το Κρεμλίνο με την απειλή κυρώσεων.

Παρόλο που μια σαφής πλειοψηφία των Ουκρανών πλέον προτιμά τη διαπραγμάτευση το συντομότερο δυνατό, οι περισσότεροι παραμένουν δύσπιστοι ως προς το ότι μπορεί οι εχθροπραξίες θα σταματήσουν σύντομα. Ένας στους τέσσερις (25%) θεωρεί πιθανό να σταματήσουν οι ενεργές μάχες μέσα στους επόμενους 12 μήνες, αν και μόλις το 5% το βλέπει ως «πολύ πιθανό». Πάνω από τα δύο τρίτα (68%) πιστεύουν ότι είναι απίθανο να τερματιστούν οι μάχες τον επόμενο χρόνο.

Η εικόνα των Ουκρανών για τον πιο εξέχοντα σύμμαχό τους έχει αλλάξει δραστικά από τους πρώτους μήνες του πολέμου. Το 2025, μόλις το 16% των Ουκρανών εγκρίνει την ηγεσία των ΗΠΑ, ενώ το 73% εκφράζει δυσαρέσκεια — ποσοστό ρεκόρ. Όλη η θετική εικόνα που είχε κερδίσει η Ουάσιγκτον το 2022, όταν το 66% ενέκρινε την ηγεσία της, έχει εξαφανιστεί.

Αντίθετα, η εικόνα για τη Γερμανία έχει βελτιωθεί σημαντικά φέτος. Η αποδοχή της ηγεσίας του Βερολίνου έφτασε σε ιστορικό υψηλό 63%, παρά τη διστακτική στάση της Γερμανίας στους πρώτους μήνες του πολέμου. 

Η Ουκρανία εδώ και καιρό εκφράζει την επιθυμία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, κάτι που θεωρείται από πολλούς κρίσιμο για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια της χώρας. Τα πρώτα δύο χρόνια του πολέμου, οι ελπίδες για γρήγορη ένταξη ήταν υψηλές, με σαφείς πλειοψηφίες (64% το 2022 και 69% το 2023) να αναμένουν αποδοχή εντός της επόμενης δεκαετίας.

Οι ελπίδες για ταχεία ένταξη στο ΝΑΤΟ μειώθηκαν στο 51% πέρυσι και συνέχισαν πτωτική πορεία, φτάνοντας στο 32% το 2025 — στο μισό σε σχέση με το 2022. Παράλληλα, το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι η Ουκρανία δεν θα γίνει ποτέ δεκτή στο ΝΑΤΟ έχει αυξηθεί στο 33%, όσο και το ποσοστό που προσδοκά ένταξη μέσα στα επόμενα 10 χρόνια.

Οι ελπίδες για μελλοντική ένταξη στην ΕΕ δεν έχουν μειωθεί τόσο όσο για το ΝΑΤΟ, αλλά παραμένουν χαμηλότερες σε σχέση με τα πρώτα χρόνια του πολέμου. Μια οριακή πλειοψηφία των Ουκρανών ενηλίκων (52%) αναμένει αποδοχή στην ΕΕ εντός της επόμενης δεκαετίας, έναντι 61% πέρυσι και 73% το 2022 και το 2023.

Αν και οι περισσότεροι Ουκρανοί θέλουν να δουν τον πόλεμο να τελειώνει, λίγοι πιστεύουν ότι αυτό θα συμβεί σύντομα. Οι Ουκρανοί αναγνωρίζουν τον καθοριστικό ρόλο που μπορούν να παίξουν η ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ στον τερματισμό της σύγκρουσης, παρότι η δημόσια έγκριση της Ουάσιγκτον έχει καταρρεύσει.

Το 2025 καταγράφεται επίσης μια ακόμη καθοριστική αλλαγή στις ελπίδες για ταχεία ένταξη στο ΝΑΤΟ, με μόλις το 32% να αναμένει αποδοχή την επόμενη δεκαετία. Καθώς οι διπλωματικές προσπάθειες παρατείνονται, το μέλλον της ουκρανικής πολεμικής προσπάθειας και των σχέσεών της με τη διεθνή κοινότητα παραμένει εξαιρετικά αβέβαιο.

Σε δηλώσεις του στο Ινστιτούτο Ειρήνης των ΗΠΑ, ο Αντρέι Γερμάκ τόνισε ότι θα είναι δύσκολο για τα ουκρανικά στρατεύματα να κρατήσουν τις θέσεις τους και για τον λαό να επιβιώσει χωρίς άμεση οικονομική βοήθεια από τις ΗΠΑ. 

«Για αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό η στήριξη αυτή να ψηφιστεί και να ψηφιστεί το γρηγορότερο δυνατόν» πρόσθεσε σύμφωνα με το Reuters. 

Τη Δευτέρα ο Λευκός Οίκος εξέδωσε ισχυρή προειδοποίηση ότι οι ΗΠΑ θα στερέψουν από πόρους για την ποροχή βοήθειας στην Ουκρανία έως το τέλος του έτους, λέγοντας ότι μια αδυναμία του Κογκρέσου να εγκρίνει νέα χρηματοδότηση θα «τσάκιζε» το Κίεβο.

Το αίτημα του προέδρου Τζο Μπάιντεν για έκτακτη χρηματοδότηση 106 δισ. δολαρίων για παροχή βοήθειας στην Ουκρανία, στο Ισραήλ και στην Ταϊβάν δεν έχει κατορθώσει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη στο Κογκρέσο.

Ακόμα και αν το αίτημα έχει κάποιες ελπίδες να περάσει από τη Γερουσία, είναι πιο δύσκολο να λάβει την έγκριση της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπου οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν την πλειοψηφία.

«Η διακοπή των ροών όπλων και εξοπλισμού θα τσακίσει την Ουκρανία στο πεδίο της μάχης, βάζοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τα κέρδη που έχει σημειώσει η Ουκρανία, αλλά αυξάνοντας την πιθανότητα ρωσικών στρατιωτικών νικών» προειδοποίησε τη Δευτέρα ο Λευκός Οίκος.

Πρόκειται για «αρκετό χρόνο ακόμη», δήλωσε ο στρατηγός Μίλι κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο BBC που δημοσιεύτηκε χθες Κυριακή.

Ο ουκρανικός στρατός σημειώνει σταθερή πρόοδο και διατήρησε αξιόλογες μάχιμες δυνάμεις, σύμφωνα με τον Αμερικανό ανώτατο αξιωματικό. Η μάχη δεν έχει τελειώσει, πρόσθεσε ο στρατηγός Μίλι.

Ο Αμερικανός Α/ΓΕΕΘΑ εξήγησε πως σε περίπου έναν μήνα ο καιρός θα επιδεινωθεί. «Θα αρχίσουν οι βροχές» και το έδαφος θα γίνει «πολύ λασπώδες. Θα είναι πολύ δύσκολο τότε να κάνεις ελιγμούς, και κατόπιν θα αρχίσει ο βαρύς χειμώνας».

Σύμφωνα με τον στρατηγό Μίλι, είναι ακόμη πρόωρο να ειπωθεί αν η ουκρανική αντεπίθεση απέτυχε ή όχι.

Το Κίεβο απορρίπτει επικρίσεις δυτικών αξιωματούχων για τους οποίους η αντεπίθεση των δυνάμεών του εκτυλίσσεται με υπερβολικά βραδύ ρυθμό και δεν επικεντρώθηκε εξαρχής στον νότο.

Αν και η συμμαχική απόβαση στις αρχές Ιουνίου 1944 θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή ως μια μεγάλη νίκη, η ώθηση από τη Νορμανδία ήταν μια σκληρή, δίμηνη προσπάθεια, γεμάτη απογοητεύσεις και προκλήσεις. Αυτό το γεγονός περνά απαρατήρητο από πολλούς, οι οποίοι πιστεύουν ότι ο συμμαχικός αγώνας στη Νορμανδία περιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην παραλία και ότι ενώ τα καλά εξοπλισμένα αμερικανικά, βρετανικά και καναδικά στρατεύματα υπέστησαν κάποιες βαριές απώλειες, χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες για να διαπεράσουν τις γερμανικές οχυρώσεις στην παραλία και να ξεκινήσουν την πορεία προς τη Γερμανία.

Μακάρι η Επιχείρηση Overlord να ήταν τόσο απλή.

Το αιματηρό δίμηνο αδιέξοδο που ακολούθησε τον ενθουσιασμό της αρχικής απόβασης έχει ξεχαστεί. Καθώς οι Γερμανοί, οι οποίοι εξαπατήθηκαν από τους Συμμάχους, συνειδητοποιούσαν σιγά-σιγά ότι η εισβολή στη Νορμανδία ήταν η βασική πολεμική προσπάθεια και σταδιακά τροφοδοτούσαν όλο και περισσότερες εφεδρείες στη μάχη, οι Σύμμαχοι έμειναν πίσω στο χρονοδιάγραμμα. Αντιμετωπίζοντας σθεναρή αντίσταση, οι συμμαχικές δυνάμεις αγωνίστηκαν -και επανειλημμένα απέτυχαν- να ξεφύγουν από τις περιοχές της παραλίας και να απομακρυνθούν από τη Νορμανδία.

Το σκληρό αδιέξοδο έσπασε μόνο στα τέλη Ιουλίου, καθώς οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την επιχείρηση Cobra. Σε αυτούς τους δύο μήνες, καθώς οι συμμαχικοί στρατοί δεν ανταποκρίνονταν στις διογκωμένες προσδοκίες, οι στρατοί υπέστησαν απαγορευτικές απώλειες για μικρά κέρδη. Η πρόοδος αυτή υποδαύλισε τη δυσαρέσκεια της συμμαχικής διοίκησης και πυροδότησε πολιτικές αμφιβολίες που απειλούσαν να περιπλέξουν την τελικά επιτυχή επίθεση κατά της Γερμανίας.

Η Ουκρανία, βασιζόμενη σε ένα χαλαρό δυναμικό ομοϊδεατών αλλά απομακρυσμένων, σχετικά μη δεσμευμένων συμμάχων, είναι πολύ πιο ευάλωτη σε πολιτικές παλινωδίες. Ιδανικά, οι άμυνες της Ρωσίας θα καταρρεύσουν τόσο γρήγορα όσο και οι παραθαλάσσιες οχυρώσεις του "Ατλαντικού Τείχους" της Γερμανίας, αλλά, ακόμη και αν η Ουκρανία αντιμετωπίσει ένα σκληρό, αιματηρό και αργό ξεκίνημα στην επερχόμενη επίθεσή της, μπορεί να επισημάνει ότι οι δυνάμεις της εξακολουθούν να μαθαίνουν και ότι τα μαθήματα που πήραν οι σύμμαχοι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο αδιέξοδο της Νορμανδίας ήταν δυσάρεστα αλλά άξιζαν το κόστος.

Η σφυρηλάτηση αυτών των δύο σκληρών μηνών στη Νορμανδία βοήθησε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επιτυχή απελευθέρωση της Γαλλίας από τους Συμμάχους και την επακόλουθη εισβολή στη Γερμανία.

Οι ομοιότητες με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πολλές:

Σήμερα, το πεδίο μάχης στην Ουκρανία έχει μια ανατριχιαστική ομοιότητα με την κατάσταση των Συμμάχων στα μέσα του 1944. Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια μάζα ρωσικών οχυρώσεων, που στελεχώνονται σε μεγάλο βαθμό από ανεπαρκώς εξοπλισμένα, χαμηλής ποιότητας στρατεύματα και ενισχύονται, σε ορισμένα σημεία, από την υπόσχεση της ρωσικής κυβέρνησης να πυροβολήσει όποιον υποχωρήσει.

Τα στρατεύματα της Ουκρανίας, όπως και οι Σύμμαχοι στη Νορμανδία, μόλις τώρα ξεκλειδώνουν τα μυστικά της συνδυαστικής χρήσης όπλων, πασχίζοντας να συνδυάσουν πεζικό, άρματα μάχης, πυροβολικό και ό,τι άλλο υπάρχει στο πεδίο της μάχης σε μια συντονισμένη επίθεση.

Για τις φρέσκες συμμαχικές μονάδες στη Νορμανδία, οι ελλείψεις στην εκπαίδευση πριν από τη μάχη και στον συντονισμό στο πεδίο της μάχης ήταν μοιραίες. Η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει παρόμοιες προκλήσεις καθώς θα μεταφέρει τις γνώσεις του δυτικού σχολείου στο πεδίο της μάχης, ενώ ταυτόχρονα θα προσπαθήσει να διατηρήσει το αυτοσχεδιαστικό ταλέντο και τη δογματική ευελιξία που έσωσε το Κίεβο στις αρχές του 2022.

Οι πιο άπειρες ουκρανικές μονάδες θα κάνουν λάθη. Μετά την απόβαση της D-Day, οι ελλιπώς προετοιμασμένες και άπειρες μεραρχίες αντιμετώπισαν την πρόκληση των πολύπλοκων τακτικών που απαιτούνταν για να κινηθούν πέρα από τη ζώνη της παραλίας. Στις αρχές Ιουλίου, ένα μήνα μετά την απόβαση της D-Day, μια ανέτοιμη αμερικανική μονάδα υπέστη 2.100 απώλειες για να προχωρήσει περίπου 1.600 μέτρα.

Οι συμμαχικοί ηγέτες στη Νορμανδία πάσχιζαν να κατανοήσουν πώς οι πανομοιότυπες μονάδες είχαν διαφορετικές επιδόσεις. Η ποιότητα των μονάδων πάντα ποικίλλει και η Ουκρανία, μόλις ανακαλύψει ποιες από τις νεοσυσταθείσες μονάδες εφόδου της είναι υψηλής ποιότητας, θα στηριχθεί δυσανάλογα στις μονάδες με τις καλύτερες επιδόσεις ξανά και ξανά, πιέζοντας τις μέχρι τα άκρα. Κάποιες μονάδες χαμηλής ποιότητας θα καταρρεύσουν απλά και, αντί να στέλνουν πολύτιμους αντικαταστάτες σε μια αποτυχημένη μονάδα, οι Ουκρανοί ηγέτες θα πρέπει να είναι αποφασιστικοί στην ανασυγκρότηση των προβληματικών μονάδων.

Στη Νορμανδία, η εμπειρία μάχης των συμμάχων διέφερε σε μεγάλο βαθμό. Το ίδιο ισχύει και σήμερα. Ορισμένες ουκρανικές μονάδες στην επερχόμενη επίθεση θα έχουν πολεμήσει μαζί για περισσότερο από ένα χρόνο. Άλλες είναι νεοσύστατες και δεν έχουν πολεμήσει. Η επερχόμενη επίθεση θα είναι η πρώτη τους εμπειρία σε πραγματική μάχη και κανείς δεν ξέρει πραγματικά πώς θα αποδώσουν.

Αυτή η ποικιλία επιπέδων εμπειρίας μπορεί να οδηγήσει σε πολύπλοκες προκλήσεις. Ενώ οι περισσότεροι παρατηρητές αντιλαμβάνονται ότι οι άπειροι στρατιώτες πρέπει να μάθουν πώς να επιβιώνουν μέσα από τις δικές τους εμπειρίες ή παρατηρώντας τις ατυχίες των άλλων, λίγοι συνειδητοποιούν ότι στους άπειρους και αναίμακτους στρατιώτες δεν αρέσει να κινούνται υπό πυρά.

Ομοίως, οι πιο δοκιμασμένες στη μάχη μονάδες στην Ουκρανία μπορεί να αντιμετωπίσουν τις δικές τους προκλήσεις. Αφού αντιμετώπισαν σοβαρές απώλειες κατά τη διάρκεια της θητείας τους, τα έμπειρα στρατεύματα της Ουκρανίας μπορεί να μην είναι ευχαριστημένα με τους λιγότερο έμπειρους συμπολεμιστές τους και λιγότερο πρόθυμα να πιέσουν τις επιθέσεις τους.

Αυτήν την πρόκληση την είδαμε στη Νορμανδία. Οι "Αρουραίοι της Ερήμου" της βρετανικής 7ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, αφού πολέμησαν ηρωικά στην εκστρατεία στην έρημο της Βόρειας Αφρικής και αποβιβάστηκαν στη Σικελία, οι "βετεράνοι τους αισθάνονταν έντονα ότι είχαν κάνει το μερίδιό τους στη μάχη" και είχαν "γίνει επιφυλακτικοί και καχύποπτοι στη μείωση του κινδύνου". Η εστίαση των δοκιμασμένων στη μάχη μονάδων μπορεί να μετατοπιστεί αναπόφευκτα προς την επιβίωση, αντί της νίκης.

Οι Ουκρανοί ηγέτες, επίσης, έχουν έντονη επίγνωση των πληθυσμιακών προκλήσεων της Ουκρανίας. Οι παράγοντες πίεσης της σοβιετικής εποχής αραίωσαν την δεξαμενή της Ουκρανίας για άτομα σε ηλικία μάχης και υπό στρατηγική έννοια, κάθε απώλεια στο πεδίο της μάχης είναι απλώς ένα ακόμη σημείο αναφοράς σε αυτό που θα είναι μια τεράστια δημογραφική πρόκληση στο μέλλον.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε μια υπερβολικά προσεκτική προσέγγιση και μια συνολική έλλειψη επιθετικότητας στο πεδίο της μάχης. Στην αρχή, η επιφυλακτικότητα μεταφέρει το βάρος στο πυροβολικό. Αφήνοντας το πυροβολικό να κάνει τη δουλειά δημιουργεί πρόσθετη πίεση στην ήδη εύθραυστη αλυσίδα εφοδιασμού πυρομαχικών της Δύσης. Η επιφυλακτικότητα μπορεί επίσης να παρατείνει τις μάχες, δίνοντας στη Ρωσία την ευκαιρία να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Η πρόκληση της παρακίνησης των στρατευμάτων να αναμετρηθούν με έναν επίμονο αντίπαλο σε έδαφος που -τουλάχιστον στην αρχή- ευνοεί τον αμυνόμενο, εναπόκειται στους ηγέτες της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης. Και πάλι, όπως οι μαχητές που πολέμησαν και νίκησαν στη Νορμανδία, πρέπει να βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ της ώθησης των στρατευμάτων τους προς καλύτερες επιδόσεις στο πεδίο της μάχης και της διατήρησης των στρατευμάτων.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση, και η Ουκρανία καλό θα ήταν να υπενθυμίσει στους εξωτερικούς παρατηρητές, καθώς αναπολούν τη μάχη που έρχεται, ότι η Δύση αντιμετώπισε πολύ παρόμοιες προκλήσεις στον απελπισμένο αγώνα της να ανακόψει την επιθετικότητα του Άξονα και να κερδίσει τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μια καταστροφική πυραυλική επίθεση την Πέμπτη, όμως, στην οποία η Μόσχα χρησιμοποίησε αρκετούς από τους τρομερούς υπερηχητικούς πυραύλους Kinzhal, έστειλε μια επώδυνη υπενθύμιση ότι η απειλή δεν έχει τελειώσει.

Η Ρωσία εκτόξευσε 81 πυραύλους, συμπεριλαμβανομένων έξι Kh-47 Kinzhals σε στόχους σε ολόκληρη την Ουκρανία. Ήταν η πρώτη μαζική επίθεση πίσω από τις πρώτες γραμμές του μετώπου εδώ και πάνω από τρεις εβδομάδες. Τρεις θερμοηλεκτρικοί σταθμοί χτυπήθηκαν και το πυρηνικό εργοστάσιο της Zaporizhzhia έχασε προσωρινά την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας που χρειαζόταν για την ψύξη των αντιδραστήρων του.

Τους τελευταίους λίγους μήνες η ενισχυμένη ουκρανική αεράμυνα κατέρριπτε το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών πυραύλων και drones. Αλλά την Πέμπτη, μόνο 38 από τους 81 πυραύλους αναχαιτίστηκαν, ενώ άλλοι οκτώ εκτράπηκαν από τον στόχο με αντίμετρα. Αυτό είναι σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό αναχαίτισης από το 80% που πετύχαιναν οι δυνάμεις αεράμυνας της Ουκρανίας νωρίτερα φέτος.

Οι πύραυλοι που καταστράφηκαν, μάλιστα, ήταν κυρίως υποηχητικοί πύραυλοι κρουζ και επιθετικά drones που πετούν με χαμηλή ταχύτητα. Κανένας από τους 25 υψηλής ταχύτητας ή βαλλιστικούς πυραύλους διαφόρων τύπων, συμπεριλαμβανομένων των Kinzhals, δεν καταρρίφθηκε. Η πολεμική αεροπορία της Ουκρανίας είπε ότι δεν έχει την ικανότητα να το κάνει.

Η Μόσχα πιστεύεται ότι έχει χρησιμοποιήσει τους πυραύλους Kinzhal που εκτοξεύτηκαν από αεροσκάφη, κατά της Ουκρανίας στο παρελθόν, αλλά ποτέ σε τέτοιους αριθμούς, σημειώνουν οι Financial Τimes.

Ήταν ασυνήθιστο, είπε ο Justin Bronk, ανώτερος ερευνητής στο Royal United Services Institute στο Λονδίνο, επειδή ο Kinzhal είναι ένας σπάνιος και εξαιρετικά εξελιγμένος βαλλιστικός πύραυλος που έχει σχεδιαστεί για να ξεπερνά τα πιο προηγμένα συστήματα αεράμυνας. Μπορεί να πετάξει με 10 φορές την ταχύτητα του ήχου.

Ένας ουκρανικός στρατιωτικός αξιωματούχος πληροφοριών είπε ότι η Ρωσία ξεκίνησε την εισβολή της τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους με περίπου 50 Kinzhal σε απόθεμα και είχε χρησιμοποιήσει περίπου 15 κατά της Ουκρανίας πριν από τα πλήγματα της Πέμπτης.

Η χρήση των πολύτιμων πυραύλων Kinzhal προκαλεί ερωτήματα. Υπήρχαν τρεις πιθανές εξηγήσεις. Πρώτον, η Ρωσία μπορεί να προσπαθούσε να υπερβεί την αεράμυνα σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία στην Ουκρανία, αν και ο βαλλιστικός πύραυλος Iskander M, που χρησιμοποιήθηκε σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες, είχε ήδη αποδειχθεί δύσκολο να αναχαιτιστεί.

Η δεύτερη είναι ότι τα αποθέματα άλλων βαλλιστικών πυραύλων είναι πολύ χαμηλά. Ουκρανός αξιωματούχος ισχυρίστηκε στη Μόσχα έχουν απομείνει μόνο 90 πύραυλοι Iskander M, 45 Iskander K και 36 Kh-22. Ουκρανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι οι δυτικές κυρώσεις περιορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα παραγωγής πυραύλων της Ρωσίας, αν και άλλοι υποστηρίζουν ότι μπορεί ακόμα να να κατασκευάζει έξι πυραύλους Iskander M το μήνα.

Μια τρίτη ερμηνεία είναι ότι γίνονται λάθη την κατανομή των όπλων σε κάθε στόχο. Χρησιμοποιούνται πολύτιμοι πύραυλοι για να χτυπηθούν θέσεις ή υποδομές που θα μπορούσε να πλήξει ένα φθηνότερο όπλο.