Greece-Salonika| Ενημέρωση και Άποψη : ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

NEWSROOM

Post Top Ad

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2024

Τι μπορεί να σημαίνει η προεδρία Τραμπ για την Ελλάδα

Κυριακή, Νοεμβρίου 10, 2024

Οι εκτιμήσεις ενέχουν πάντοτε ρίσκο. Πολύ περισσότερο όταν δεν είναι σαφές τι ακριβώς θέλει να κάνει ο πρόεδρος Τραμπ ή καλύτερα τι μπορεί να κάνει.

Στο χθεσινό άρθρο αναφερθήκαμε στην απάντηση που έδωσε ο Jamie Dimon, CEO της JPMorgan, σε ερώτηση που του υποβλήθηκε πρόσφατα στην Ουάσιγκτον σχετικά με την επιβολή δασμών από την νέα διακυβέρνηση Τραμπ.  

Ο Dimon απάντησε ότι στενοί συνεργάτες του Τραμπ ήταν καθησυχαστικοί όταν τους είχε ρωτήσει, προσθέτοντας ότι οι διαπραγματεύσεις είναι χαρακτηριστικό του Ντόναλντ Τραμπ.

Αργά χθες το βράδυ πληροφορηθήκαμε κάτι που συμβαδίζει με τα ανωτέρω. Ο πρόεδρος Τραμπ είχε επικοινωνήσει προεκλογικά με μέλος του ΔΣ του ΔΝΤ στο οποίο φέρεται να αρνήθηκε ότι έχει δεσμευθεί ότι θα βάλει δασμούς οριζόντια, π.χ. 20% σε ευρωπαϊκά προϊόντα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών αντιπροσωπεύουν σχετικά μικρό ποσοστό του ΑΕΠ των ΗΠΑ, κάπου 10%-11%, αν και κάποιοι κλάδοι εξαρτώνται περισσότερο από άλλους. Άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και η Κίνα, εξαρτώνται πολύ περισσότερο με ποσοστά 50% και 20% αντίστοιχα.   

Είναι γνωστό ότι ο Τραμπ θεωρεί ότι το καθεστώς του ελεύθερου εμπορίου που υπάρχει από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο έως σήμερα δεν ευνοεί τις ΗΠΑ. Αρκετοί τον ψήφισαν γι’ αυτό τον λόγο. Η χρησιμοποίηση οικονομικών εργαλείων για την διαμόρφωση νέων σχέσεων με την Κίνα κ.τλ. αντικαθιστά επίσης σε κάποιο βαθμό τις  στρατιωτικές δαπάνες. Αυτό επιδεινώνει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τις συμμάχους τους  αλλά ο πρόεδρος Τραμπ δείχνει να μην ενδιαφέρεται.

Επομένως, είναι πιο πιθανό να επιβάλει μεγαλύτερους δασμούς σε κινεζικά προϊόντα. Αν είναι μεγάλης κλίμακας, η κινεζική οικονομία θα επηρεασθεί αρνητικά και αυτό θα μεταφρασθεί σε μικρότερες εξαγωγές αγαθών π.χ. αυτοκινήτων από χώρες όπως η Γερμανία. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι ευρωπαϊκές οικονομίες που εξάγουν στην Κίνα θα τραυματισθούν.

Με δεδομένο ότι οι μισές περίπου εξαγωγές της Ελλάδας πάνε σε τέτοιες ευρωπαϊκές χώρες, τυχόν μείωσή τους θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ελληνική οικονομία.  Η επίπτωση θα είναι πιο σημαντική αν συμπεριλάβουμε την πιθανή μείωση των τουριστών που έρχονται στην χώρα μας από Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία κ.τ.λ. Γιατί να πάει κάποιος διακοπές στο εξωτερικό αν δεν έχει δουλειά; Ακόμη κι αν πάει θα ξοδεύει λιγότερα.

Κι όλα αυτά χωρίς να υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ θα επιβάλλουν δασμούς σε ευρωπαϊκά προϊόντα. Σ’ αυτό το δυσμενές σενάριο, η οικονομία της ευρωζώνης θα δεχθεί μεγαλύτερο πλήγμα που η ελληνική θα αισθανθεί περισσότερο έμμεσα καθότι το ύψος του εμπορίου Ελλάδος-ΗΠΑ είναι σχετικά μικρό και δεν ξεπερνά τα 6 δισ. δολάρια.  

Μια άλλη πιθανή επίπτωση των οικονομικών πολιτικών που εμφανίζεται να ενστερνίζεται δημοσίως ο πρόεδρος Τραμπ, δηλ. ελλείμματα, απελάσεις παράνομων μεταναστών και επομένως στενότερης αγορά εργασίας με άνοδο των μισθών,  είναι ο πληθωρισμός. Οι δασμοί συνεισφέρουν σ’ αυτό. Αν το σενάριο επιβεβαιωθεί, οι αγορές θα απαιτήσουν υψηλότερα επιτόκια δανεισμού.

Το τελευταίο θα πληγώσει τόσο τις ΗΠΑ που ήδη δαπανούν κοντά στο 1 τρισ. δολάρια ετησίως για τους τόκους του δημοσίου χρέους όσο και τις αναπτυσσόμενες χώρες που έχουν δανεισθεί σε δολάρια ή με ρήτρα δολαρίου. Επομένως, η αμερικανική οικονομική πολιτική έχει επίσης παγκόσμιο αντίκτυπο μέσω των υψηλότερων επιτοκίων του δολαρίου.

Αν μάλιστα, τα υψηλότερα επιτόκια οδηγήσουν σε ισχυρότερο δολάριο, οι ανωτέρω αναπτυσσόμενες χώρες θα πληγούν ακόμη περισσότερο. Οι ευρωπαϊκές χώρες θα επηρεασθούν στο μέτρο που έχουν εμπορικές συναλλαγές μαζί τους.

Πάντως, ενδεχόμενη ισχυροποίηση του δολαρίου θα γινόταν μάλλον ευμενώς δεκτή στην ευρωζώνη. Κι αυτό γιατί το αδύναμο ευρώ θα συνέβαλε στην ανάκαμψη της οικονομίας της στο μέτρο που δεν αύξανε τις πληθωριστικές πιέσεις. 

Από την πλευρά της, η Ελλάδα δεν εξάγει πολλά αγαθά στις ΗΠΑ αλλά εισάγει πετρέλαιο που τιμολογείται σε δολάρια. Επομένως, η άμεση επίπτωση ενός αποδυναμωμένου ευρώ στην ελληνική οικονομία δεν θα ήταν το ίδιο θετική με άλλων χωρών.

Κοντολογίς, η επίπτωση των πολιτικών Τραμπ όπως οι νέοι δασμοί- στην ελληνική οικονομία θα είναι από ουδέτερες έως αρνητικές κατά την ταπεινή μας  άποψη.

Ο χρόνος θα δείξει αν ο Τραμπ θα εφαρμόσει τις πολυδιαφημισθείσες πολιτικές καθ’ ότι υπάρχουν σημάδια π.χ. για τους δασμούς, ότι ίσως δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα.




του Dr Money
Πηγή Euro2day
Διαβάστε περισσότερα..

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2024

FT: Οι ΗΠΑ δεν αντέχουν δυο πολέμους ταυτόχρονα - Η Ευρώπη πρέπει να μάθει να μάχεται μόνη..

Παρασκευή, Ιουνίου 21, 2024
-Πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του Πενταγώνου καλεί την Αμερική να δει σωστά τις προτεραιότητες. 
-Γιατί η Ευρώπη πρέπει να μάθει να μάχεται όνη. 
'Η επικίνδυνη ψευδαίσθηση που πρέπει να τελειώνει.

Άρθρο ανάλυση του Elbridge Colby*
στους Financial Times:
 
Είναι όλο και πιο συνηθισμένο να ακούμε από Αμερικανούς ότι πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο στην Κίνα και την Ασία και λιγότερο στην Ευρώπη. Όπως είναι φυσικό, αυτή η προοπτική δεν είναι πάντα ευπρόσδεκτη. Οι σχολιαστές συχνά υποστηρίζουν ότι τέτοιες συμβουλές έχουν τις ρίζες τους στον «απομονωτισμό», στην «αδυναμία» ή στις προσωπικές ατζέντες συγκεκριμένων ηγετών.

Δεν είναι έτσι. Εχουν τις ρίζες τους σε βαθιές διαρθρωτικές πραγματικότητες. Γεγονός είναι ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στην Κίνα και την Ασία έναντι της Ευρώπης τα επόμενα χρόνια, ανεξάρτητα από το ποιος είναι επικεφαλής - η πρωτοκαθεδρία της Ασίας και η άνοδος της Κίνας ως υπερδύναμης το επιβάλλουν.

Πολλοί αντίπαλοι της στροφής της εστίασης στην Ασία, αρέσκονται να επαναπαύονται στην κληρονομιά του Ψυχρού Πολέμου. Αλλά ενώ η λογική της ψυχροπολεμικής στρατηγικής -δηλαδή να αποτραπεί κάθε δυνητικά εχθρική δύναμη από το να κυριαρχήσει στην πιο σημαντική βιομηχανική περιοχή του κόσμου- οδηγούσε κάποτε την Αμερική στην Ευρώπη, σήμερα δείχνει ότι η Αμερική πρέπει να επικεντρωθεί στην Ασία.

Επιπλέον, ο σημαντικότερος αμερικανικός αντίπαλος βρίσκεται στην Ασία: Η Κίνα. Ενώ η κινεζική οικονομία είναι μικρότερη από την αμερικανική σε όρους δολαρίου, είναι συγκρίσιμη, αν όχι μεγαλύτερη, σε πιο σημαντικούς γεωπολιτικά όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης. Ο στρατός της Κίνας έχει αναπτυχθεί με εκπληκτικούς ρυθμούς, ενώ η χώρα ανταγωνίζεται στην πρώτη γραμμή των βασικών στρατιωτικών τεχνολογιών και των τεχνολογιών διπλής χρήσης.

Κανείς δεν ξέρει τι θα αποφασίσει το Πεκίνο, αλλά η Κίνα φαίνεται πως σχεδόν ό,τι κάνει, συνάδει με την προετοιμασία για έναν πόλεμο με την Αμερική. Προσπαθεί να προστατεύσει την οικονομία της από κυρώσεις και προετοιμάζει τον πληθυσμό της ώστε να είναι έτοιμος για «φουρτούνες».

Επομένως, κάθε υπεύθυνη αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να προετοιμάζεται για την πιθανότητα ενός πολέμου με την Κίνα. Η αμερικανική πολιτική θα πρέπει ιδανικά να επιδιώκει την αποτροπή της σύγκρουσης με την έκδηλη ικανότητα να αρνηθεί στην Κίνα μια επιτυχή εισβολή στην Ταϊβάν (ή σε οποιονδήποτε άλλο σύμμαχο στην Ασία). Δυστυχώς αυτή η ικανότητα δεν είναι κάτι που μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Πράγματι, αξιόπιστες πηγές δείχνουν ότι η Αμερική είναι σε τροχιά να χάσει έναν τέτοιον πόλεμο.

Πολλοί θα το παραδεχτούν αυτό, αλλά θα πουν ότι η Αμερική θα πρέπει να εξακολουθεί να είναι σε θέση να παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της άμυνας για τους συμμάχους της τόσο στην Ασία, όσο και στην Ευρώπη. Αλλά αυτό απλά δεν είναι ρεαλιστικό.

Είναι γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν στρατό αρκετά μεγάλο ή κατάλληλα σχεδιασμένο για να πολεμήσουν δύο μεγάλους πολέμους, ειδικά αν ξεσπάσουν ταυτόχρονα μάχες με την Κίνα και τη Ρωσία. Και υπάρχει πολύ σημαντική αλληλοεπικάλυψη μεταξύ των αναγκών μιας μάχης για την Ταϊβάν και μιας στην Ευρώπη. Δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι για όλους, και υπάρχει επείγουσα απαίτηση για τις ΗΠΑ να καλύψουν το χαμένο έδαφος στην Ασία.

Δυστυχώς, αυτά τα ελλείμματα δεν μπορούν να διορθωθούν γρήγορα ή εύκολα. Ποια είναι λοιπόν η σωστή στρατηγική απάντηση;

Παρά την έντονη ρητορική των ηγετών του Κογκρέσου και του Τύπου, μια εξωτερική πολιτική αμερικανικής υπεροχής (primacy) απλά δεν είναι δυνατή. Δεν διαθέτουμε τον στρατό γι' αυτό, και ακόμη και αν υπήρχε ο προϋπολογισμός, δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε έναν στον χρόνο που χρειάζεται. Εν τω μεταξύ, υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία για το μέγεθος των αμερικανικών ελλειμμάτων και πολλοί προειδοποιούν για την αύξηση του ήδη υψηλού χρέους μας. Επομένως, η πρωτοκαθεδρία δεν αποτελεί σοβαρή επιλογή.

Ούτε όμως και ο απομονωτισμός. Το να αποτραβηχτούμε στις δικές μας ακτές και να αφήσουμε τα πράγματα να πάρουν το δρόμο τους, θα οδηγούσε σχεδόν σίγουρα σε μια Ασία που θα κυριαρχείται από την Κίνα, με σοβαρές συνέπειες για την αμερικανική οικονομία. Τα συμφέροντά μας στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή δεν θα είχαν καλύτερη τύχη.

Η απάντηση βρίσκεται ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα, στη στρατηγική ιεράρχηση: αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα της ανεπάρκειας και την ανάγκη για σκληρές επιλογές, εστιάζοντας τους πόρους και τη θέληση εκεί όπου κινδυνεύουν τα σημαντικότερα συμφέροντα της Αμερικής - στην Ασία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε την Ευρώπη. Αντίθετα, περιλαμβάνει την παρακίνηση των Ευρωπαίων συμμάχων μας να αναλάβουν την πρωταρχική ευθύνη για τη δική τους άμυνα. Το 1988, μόνο η Δυτική Γερμανία διέθετε ένα στρατό 12 ενεργών και τριών έτοιμων εφεδρικών μεραρχιών. Αν θέλουμε σοβαρά να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του ψυχρού πολέμου, τότε ο ευρωπαϊκός επανεξοπλισμός είναι ο δρόμος.

Ο καλύτερος για να συνεχίσουμε είναι να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, να αναγνωρίσουμε ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει την ηγεσία της δικής της άμυνας και να κάνουμε μαζί τη μετάβαση ως μέρος ενός μεταρρυθμισμένου, αλλά πιο βιώσιμου ΝΑΤΟ. Δυστυχώς, αυτό θα συνεπάγεται τρωτά σημεία - οι ΗΠΑ πρέπει να παρακρατήσουν δυνάμεις από την Ευρώπη που μπορεί να χρειαστούν για την Ασία, ακόμη και στην περίπτωση που η Ρωσία επιτεθεί πρώτη. Αυτό συμβαίνει διότι αν οι ΗΠΑ δεσμεύσουν ή χάσουν βασικές δυνάμεις για την άμυνα της Ταϊβάν σε μια λιγότερο σημαντική ευρωπαϊκή μάχη, θα είναι σαν να πηγαίνει γυρεύοντας να επιτεθεί η Κίνα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε την Ευρώπη- σημαίνει ότι πρέπει να συνεργαστούμε σε ένα σχέδιο για να διαχειριστούμε αυτά τα τρωτά σημεία όσο το δυνατόν καλύτερα.

Είναι αυτή μια τέλεια λύση; Όχι. Αλλά δεν βρισκόμαστε σε έναν κόσμο τέλειων λύσεων. Αυτοί που προσποιούνται ότι είμαστε, ίσως είναι οι πιο επικίνδυνοι από όλους. Καλύτερα να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να εφαρμόσουμε στρατηγικές για αυτήν.
Αυτή είναι η μόνη υπεύθυνη πορεία.

 
* Ο αρθρογράφος είναι επικεφαλής της Marathon Initiative και διετέλεσε επικεφαλής του Πενταγώνου για την Εθνική Αμυντική Στρατηγική του 2018. 
Διαβάστε περισσότερα..

Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2024

Forbes:Γιατί οι ΗΠΑ έδωσαν ταυτόχρονα F-35 στην Ελλάδα και F-16 στην Τουρκία

Τρίτη, Φεβρουαρίου 06, 2024
Σε μια κίνηση με σημαντικό αντίκτυπο για το μέλλον της αεροπορικής ισχύος στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ενέκρινε ταυτόχρονα την πώληση των πέμπτης γενιάς μαχητικών F-35 Lightning II στην Ελλάδα και των αναβαθμισμένων F-16 Viper στην Τουρκία.
Άρθρο-ανάλυση του Paul Iddon
στο Forbes:

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε το "πράσινο φως" με δύο διαδοχικά δελτία Τύπου στις 26 Ιανουαρίου. Δηλαδή, λίγες ημέρες αφότου το κοινοβούλιο της Τουρκίας ενέκρινε το αίτημα ένταξης της Σουηδίας στη Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία, μετά από καθυστέρηση περίπου δύο ετών. Προηγούμενως το Κογκρέσο είχε αντιταχθεί στην πώληση των F-16 στην Τουρκία, όσο η Άγκυρα έβαζε εμπόδια στο αίτημα της Στοκχόλμης.

Τον Οκτώβριο του 2021, η Τουρκία ζήτησε 40 καίνουργια F-16 Block 70 και 79 κιτ εξοπλισμού για αναβάθμιση μαχητικών που ήδη διέθετε. 
Η Ελλάδα έστειλε επίσημο αίτημα για την αγορά 20 F-35 τον Ιούνιο του 2022.

Εκ των υστέρων είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ δεν ήθελαν να εγκρίνουν την εμβληματική απόκτηση των F-35 από την Ελλάδα μέχρι να μπορέσουν πρώτα να άρουν τα εμπόδια στην πώληση των F-16 στην Τουρκία. Η Ουάσινγκτον πιθανότατα ήθελε να αποφύγει να κατηγορηθεί ότι ευνοεί ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ σε βάρος άλλου και επιπλέον δεν ήθελε να διαταράξει την ισορροπία της αεροπορικής ισχύος πάνω από το Αιγαίο υπέρ της Ελλάδας.

Ερωτηθείς αν έτσι έχουν τα πράγματα, αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μού ανέφερε: "Το σκεπτικό μας ήταν ξεκάθαρο: θέλαμε να ενισχύσουμε τις επιχειρησιακές δυνατότητες των συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ και τη διαλειτουργικότητα με τις αμερικανικές δυνάμεις".

Στην περίπτωση της Τουρκίας, σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο, η ΄Άγκυρα διατηρεί τον δεύτερο μεγαλύτερο στόλο F-16 μεταξύ των συμμάχων, γεγονός που ενισχύει την "αποτροπή και άμυνα" του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Επιπλέον, η απόκτηση των 79 κιτ εξοπλισμού θα επιτρέψει στην Άγκυρα να αναβαθμίσει τα παλαιότερα F-16 σε υπερσύγχρονα Block 70.

"Τα νέα και τα αναβαθμισμένα αεροσκάφη θα επιτρέψουν στην Τουρκία να διαμορφώσει έναν στόλο σύγχρονων μαχητικών, με πολλαπλούς ρόλους, ώστε να θωρακίσει την άμυνα του εναέριου χώρου της", τόνισε ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

"Στο μεταξύ, η πώληση των F-35 στην Ελλάδα θα ενισχύσει σημαντικά τις δυνατότητες της Αθήνας καθώς και τη διαλειτουργικότητά της με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ", πρόσθεσε ο αξιωματούχος. "Αυτή η πώληση ενισχύει την ικανότητα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας να υπερασπίζεται τον εναέριο χώρο της, να συμμετέχει στις αποστολές του ΝΑΤΟ για τη διατήρηση της περιφερειακής ασφάλειας και την υποστήριξη των συμμάχων, ενώ ενισχύει τη διαλειτουργικότητά της με τις δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ".

Ο Suleyman Ozeren, λέκτορας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο και συνεργάτης στο Orion Policy Institute, πιστεύει ότι η απόφαση να εγκριθούν ταυτόχρονα οι πωλήσεις αεροσκαφών σε Ελλάδα και Τουρκία αποτυπώνει "δύο κρίσιμης σημασίας προοπτικές".

"Πρώτον, η κυβέρνηση Μπάιντεν επιδιώκει να δημιουργήσει μια ισορροπία στην περιοχή, παρέχοντας F-35 στην Ελλάδα, ενώ προμηθεύει F-16 στην Τουρκία", σχολίασε ο Ozeren. "Προφανώς, η Ελλάδα έχει το πάνω χέρι σε αυτήν τη συμφωνία".

"Δεύτερον, η απόφαση αυτή αντικατοπτρίζει τον σκεπτικισμό που υπάρχει στη σχέση Ουάσιγκτον - Άγκυρας, μια σταθερά προβληματική παράμετρος από τότε που η Τουρκία αποφάσισε να αγοράσει τους ρωσικούς S-400", τόνισε ο ίδιος.

Η αμφιλεγόμενη αγορά των εν λόγω συστημάτων αεράμυνας από την Τουρκία είχε ως αποτέλεσμα να αποκλειστεί από το πρόγραμμα των F-35 και να μπλοκαριστεί η αγορά αμερικανικών αεροσκαφών. Αρχικά, η Άγκυρα ήθελε να αγοράσει έως και 100 F-35A για να εκσυγχρονίσει την πολεμική της αεροπορία.

Εντέλει, ο Ozeren πιστεύει ότι η απόκτηση του πιο προηγμένου αεροσκάφους πέμπτης γενιάς στον κόσμο αποτελεί "διπλωματική νίκη" για την Ελλάδα. Και σημειώνει ότι το χρονικό σημείο όπου λήφθηκε η απόφαση "λέει πολλά", καθώς υποδηλώνει τόσο "μια προτίμηση προς την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας στο αμερικανικό Κογκρέσο" όσο και  τις "τεταμένες" σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας.

"Παρ' όλα αυτά, η απόφαση δεν έχει μοναδικό στόχο την ισορροπία δυνάμεων στους ουρανούς πάνω από το Αιγαίο", ανέφερε. "Υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ θελουν να κρατήσουν κοντά τους την Τουρκία, ένα σημαντικό μέλος της συμμαχίας του ΝΑΤΟ".

Ο Γιώργος Τζογόπουλος, συνεργάτης στο Centre International de Formation Européenne, πιστεύει ότι η απόφαση των ΗΠΑ είναι λογική υπό ένα "πολιτικό πρίσμα".

"Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, αλλά ο αυτόνομος δρόμος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την αμερικανική κυβέρνηση να εφαρμόσει διαφορετικές τακτικές στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, ικανοποιώντας κατά κάποιο τρόπο και τις δύο χώρες", σχολίασε. "Η Ουάσινγκτον εργάζεται σκληρά για να περιορίσει το άνοιγμα της Άγκυρας προς Ανατολάς. Πρόκειται για μια διαδικασία εν εξελίξει που δεν ολοκληρώνεται με τις πρόσφατες πωλήσεις μαχητικών".

Με τον τρόπο αυτό, ο Τζογόπουλος πιστεύει ότι η Ουάσινγκτον σχεδιάζει να προσφέρει στην Αθήνα ένα "ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα", αποφεύγοντας συγχρόνως να αποξενώσει "ανεπανόρθωτα" την Άγκυρα.

Είναι ενδιαφέρον ότι λίγες μέρες μετά την έγκριση των δύο συμφωνιών, η υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδια για θέματα Πολιτικών Υποθέσεων Victoria Nuland δήλωσε στα τουρκικά ΜΜΕ: "Εάν μπορέσουμε να επιλύσουμε το θέμα των S-400, οι ΗΠΑ θα ήταν ευτυχείς να καλωσορίσουν την Τουρκία πίσω στην οικογένεια των F-35".

"Η πιθανή πώληση των F-35 στην Τουρκία δεν μπορεί να αποκλειστεί", δήλωσε ο Τζογόπουλος. "Εξαρτάται από τη μελλοντική πορεία της τουρκο-αμερικανικών διαπραγματεύσεων, η οποία θα διαμορφωθεί και από το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ".

Ο Τζογόπουλος πιστεύει ότι το τουρκο-αμερικανικό παζάρι έχει δύο νικητές και έναν ηττημένο. Οι νικητές είναι οι ΗΠΑ και η Τουρκία, με την πρώτη να εξασφαλίζει άλλη μια προσοδοφόρα πώληση όπλων και τη δεύτερη να λαμβάνει τα αεροσκάφη που ζητούσε. Από την άλλη, το ΝΑΤΟ είναι ο χαμένος, καθώς το "μήνυμα που στέλνεται στα υπόλοιπα κράτη-μέλη" είναι ότι η αυτονομία στην εξωτερική πολιτική, στην προκειμένη περίπτωση της Τουρκίας, "θα μπορούσε να είναι μια επιλογή για τα κράτη χωρίς σοβαρές επιπτώσεις".

Η τουρκική έγκριση για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ήταν ο παράγοντας που άνοιξε τον δρόμο για την πώληση των F-16, ωστόσο ο Τζογόπουλος σημείωσε ότι "δεν είναι σαφές ποια είναι τα όρια στο τουρκο-αμερικανικό παζάρι".

"Σήμερα είναι η έγκριση του σουηδικού αιτήματος, αύριο κάτι άλλο", τόνισε. "Η διαπραγματευτική τακτική της Άγκυρας φέρνει αποτελέσματα και αυτό θα πρέπει να προκαλεί κάποια ανησυχία".

Ο αναλυτής επισήμανε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις εμφανίζουν σταθερότητα αυτή την περίοδο, όμως η Ιστορία έχει δείξει επανειλημμένα ότι μια τέτοια σταθερότητα δεν διαρκεί για πολύ.

"Για να συγκρίνουμε την αεροπορική ισχύ στο Αιγαίο χρειαζόμαστε συγκεκριμένους αριθμούς και χρονοδιαγράμματα", είπε ο Τζογόπουλος. "Δεν είναι σαφές, για παράδειγμα, πόσα μαχητικά F-35 θα λάβει η Ελλάδα και πότε".

"Οι ΗΠΑ τάσσονται υπέρ της αποκλιμάκωσης της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά θα πρέπει να είναι έτοιμες και για νέους γύρους εντάσεων αργά ή γρήγορα", πρόσθεσε.

"Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τις ΗΠΑ δεν είναι η ισορροπία της αεροπορικής ισχύος στο Αιγαίο, αλλά να αποτρέψουν μια κατάσταση όπου θα μπορούσαν να χάσουν την Τουρκία", σημείωσε.

Επομένως, ο κίνδυνος για την Τουρκία να έχει κάποια στιγμή η Ελλάδα ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα απέναντί της πάνω από το Αιγαίο θα μπορούσε να είναι διακύβευμα των "μελλοντικών τουρκοαμερικανικών συνομιλιών".

Ο Τζογόπουλος υπέδειξε τη δήλωση της Νούλαντ ότι η Τουρκία θα μπορούσε να αποκτήσει F-35, εάν λύσει το ζήτημα με τους S-400.

"Το παζάρι συνεχίζεται", είπε...
Διαβάστε περισσότερα..

Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2023

Financial Times: Η Ουκρανία και το έκτο πεδίο του σύγχρονου πολέμου

Σάββατο, Δεκεμβρίου 16, 2023

Από την πρώτη καταγεγραμμένη μάχη του 15ου αιώνα π.Χ. στη Μεγιδδώ, όπου οι δυνάμεις του Φαραώ Τούθμωσις Γ' συνέτριψαν τους επαναστατημένους Χαναναίους (και δημιούργησαν τον όρο Αρμαγεδδών), το είδος μας επεκτείνει σταθερά, και με καταθλιπτικό τρόπο, τα πεδία στα οποία σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον.


Άρθρο-Ανάλυση του John Thornhill
Πηγή: Financial Times


Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι με τα άρματα νικούσαν τους εχθρούς τους στην ξηρά. Όμως οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν αργότερα στη θάλασσα και σε πιο πρόσφατους χρόνους στον αέρα. Το δόγμα του ΝΑΤΟ αναγνωρίζει πλέον πέντε πεδία πολέμου, συμπεριλαμβανομένου του διαστήματος και του κυβερνοχώρου. Η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία, που απλώθηκε από τη χερσαία εισβολή μέχρι και την κυβερνοεπίθεση στο δορυφορικό δίκτυο Viasat, κάλυψε και τα πέντε πεδία.

Όμως ένας στρατιωτικός σχολιαστής υποστηρίζει ότι η εμπειρία της Ουκρανίας υποδηλώνει ότι ο πόλεμος επεκτείνεται πλέον σε ένα έκτο πεδίο: τον ιδιωτικό τομέα. Ήταν οπωσδήποτε εντυπωσιακό να βλέπει κανείς τον ζωτικό ρόλο που έπαιξαν οι ουκρανικές start-ups και οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας, όπως η Microsoft, η Palantir και η Starlink, στην αντίσταση απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα.

Είτε πρόκειται για την χρήση πολιτικών drones για τη ρίψη βομβών, είτε για την εξασφάλιση ευαίσθητων κυβερνητικών δεδομένων στο cloud, είτε για τη χρήση συστημάτων μηχανικής μάθησης για την επεξεργασία δεδομένων στο πεδίο της μάχης, είτε για την παροχή δορυφορικών επικοινωνιών στα στρατεύματα της πρώτης γραμμής, οι εταιρείες του ιδιωτικού τομέα έχουν διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην άμυνα της Ουκρανίας.

Η σημασία τους είναι τόσο μεγάλη που αυτές οι σφαίρες δραστηριότητας θα πρέπει πλέον να θεωρούνται επίσημα το έκτο πεδίο και να συμπεριληφθούν «ως μέρος των πολεμικών δομών, σχεδίων, προετοιμασιών και δράσεων, εάν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους πρόκειται να επικρατήσουν σε μελλοντικές συγκρούσεις», γράφει ο Φράνκλιν Κράμερ σε πρόσφατη εργασία του για το Ατλαντικό Συμβούλιο.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτέλεσε «σταθμό από πολλές απόψεις», μου λέει ο Κράμερ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να συνεργαστούν αυτοί που σχεδιάζουν τον πόλεμο και οι ιδιωτικές εταιρείες πριν ξεσπάσει οποιαδήποτε σύγκρουση και να βρουν κατάλληλους τρόπους πληρωμής για εργασίες που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια. Και οι δύο έχουν έντονο ενδιαφέρον για την προστασία των κρίσιμων βιομηχανικών, ενεργειακών και χρηματοπιστωτικών υποδομών, των δορυφορικών επικοινωνιών, των πληροφοριακών συστημάτων και των υποθαλάσσιων καλωδίων - των αρτηριών μιας σύγχρονης οικονομίας που διαχειρίζεται ως επί το πλείστον ο ιδιωτικός τομέας. «Η ανθεκτικότητα είναι εξαιρετικά σημαντική και για να καταστεί η ανθεκτικότητα λειτουργική θα απαιτηθεί η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα», λέει ο Κράμερ.

Πολλοί θα αναρωτηθούν αν ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να λογίζεται ως ξεχωριστή σφαίρα στρατιωτικής δραστηριότητας, δεδομένου ότι έχει από καιρό διαποτίσει τα πέντε πεδία. Από τότε που υπάρχει ο ιδιωτικός τομέας, έχει παίξει κεντρικό ρόλο στην ικανότητα των εθνικών κρατών να διεξάγουν πόλεμο.

Πολλές εταιρείες θα ανησυχούσαν επίσης, αν δεν αηδίαζαν, αν θεωρούνταν μέρος του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος οποιασδήποτε χώρας. Το λόμπι για το περιβάλλον, την κοινωνία και την εταιρική διακυβέρνηση πιέζει τους επενδυτές να αποσυρθούν από εταιρείες που σχετίζονται με την άμυνα. Και οι εργαζόμενοι ορισμένων εταιρειών τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης της Google, έχουν οι ίδιοι επαναστατήσει κατά της συμμετοχής τους σε ορισμένα στρατιωτικά έργα, όπως το Project Maven του Πενταγώνου.

Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος ότι με την επίσημη συμμετοχή ιδιωτικών εταιρειών στον πολεμικό σχεδιασμό, οι πιθανοί αντίπαλοι θα τις θεωρήσουν ως εχθρικές οντότητες, βλάπτοντας τα εμπορικά τους συμφέροντα. Πέρυσι, η Μόσχα χαρακτήρισε τη Meta, η οποία διαχειρίζεται τα Facebook, WhatsApp και Instagram, ως «τρομοκρατική και εξτρεμιστική» οργάνωση και αυτό το μήνα πρόσθεσε έναν από τους εκπροσώπους της εταιρείας στον κατάλογο καταζητούμενων.

Παρά τις επιφυλάξεις αυτές, υπάρχει μια πάρα πολύ λογική στο να ασχοληθεί στενότερα ο ιδιωτικός τομέας με τις προτεραιότητες της εθνικής ασφάλειας εντός του μπλοκ του ΝΑΤΟ. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μεταμορφώσει τις συμπεριφορές, ιδίως στην Ευρώπη. Αντιμέτωπη με μια ρεβανσιστική Ρωσία, η άμυνα αναδύθηκε εκ νέου ως δημοκρατική επιταγή. Η άλλοτε ουδέτερη Φινλανδία προσχώρησε στο ΝΑΤΟ και σύντομα θα προσχωρήσει και η Σουηδία. Η έκθεση 2023 State of European Tech της Atomico, που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα, διαπίστωσε ότι οι ευρωπαίοι επενδυτές και ιδρυτές start-ups ανησυχούν περισσότερο για τους γεωπολιτικούς κινδύνους από οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, πλην της πρόσβασης σε κεφάλαια.

Για να εμβαθύνει τους δεσμούς με τον ιδιωτικό τομέα, το ΝΑΤΟ εγκαινίασε ένα ταμείο καινοτομίας ύψους 1 δισ. ευρώ με επίκεντρο την Ευρώπη, το οποίο θα λειτουργεί ως «μηχανή εμπορικής αξιοποίησης» για υποσχόμενες πολιτικές τεχνολογίες με στρατιωτικές εφαρμογές. «Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι αν δεν μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, τότε κανένα συμβόλαιο δεν αξίζει τίποτα. Το S στην ESG (σ.σ.: Environmental, Social and Governance) πρέπει επίσης να σημαίνει ασφάλεια (σ.σ: security)», μου λέει ο Κλάους Χόμελς, πρόεδρος του ταμείου του ΝΑΤΟ. «Ξαφνικά οι άνθρωποι ξεκινούν start-ups σε αυτόν τον τομέα και χρηματοδοτούνται. Πριν από τέσσερα χρόνια δεν υπήρχε ούτε η βούληση, ούτε ενδιαφέρον».

Η μεταβαλλόμενη φύση των συγκρούσεων στον ψηφιακό μας κόσμο σημαίνει ότι ακόμη και αν θέλετε να μείνετε μακριά από την πρώτη γραμμή, η πρώτη γραμμή μπορεί να σας βρει. Είναι πολύ καλύτερο να προετοιμαστείτε για αυτή την ψυχρή πραγματικότητα από το να υποχωρήσετε στον πιο ανακουφιστικό, αλλά έχων ψευδαισθήσεις, κόσμο του παρελθόντος.

Διαβάστε περισσότερα..

Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2023

Ανάλυση BBC: Οι πέντε νέες πραγματικότητες ύστερα από τέσσερις εβδομάδες πολέμου Ισραήλ-Γάζας

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2023

Τη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται μετά από 4 εβδομάδες πολέμου ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς αναλύει το BBC:
Ειδικότερα, ο διεθνής ανταποκριτής, Τζέρεμι Μπόουεν, στην ανάλυσή του επισημαίνει ότι ουδείς διαθέτει ακόμα την πλήρη ιστορία καθώς είναι δύσκολο να διαλύσεις την ομίχλη του πολέμου για να καταλάβεις τι συμβαίνει στο πεδίο της μάχης.

«Η νέα μορφή της σύγκρουσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων δεν έχει ακόμη αποσαφηνισθεί. Τα γεγονότα εξακολουθούν να εξελίσσονται με ταχύτητα. Ο φόβος ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να εξαπλωθεί είναι υπαρκτός. Οι νέες πραγματικότητες στη Μέση Ανατολή υπάρχουν, αλλά το σχήμα τους και ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργήσουν εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο θα συνεχισθεί αυτός ο πόλεμος για το υπόλοιπο της χρονιάς, και πιθανώς και μετά».

Οι 5 νέες πραγματικότητες

1.
 Μια βεβαιότητα είναι ότι οι Ισραηλινοί υποστηρίζουν τη στρατιωτική εκστρατεία για να διαλύσουν την εξουσία της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ στη Γάζα. Η οργή τους οφείλεται στο σοκ από τις επιθέσεις της Χαμάς, τη δολοφονία περισσότερων από 1.400 ανθρώπων και το γεγονός ότι περίπου 240 όμηροι εξακολουθούν να κρατούνται στη Γάζα.
Συνάντησα τον Νόαμ Τιμπόν, έναν απόστρατο στρατηγό του ισραηλινού στρατού, για να ακούσω πώς έφθασε μαζί με τη γυναίκα του στο Ναχάλ Οζ, ένα κιμπούτς στα σύνορα με τη Γάζα, μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου.

Η αποστολή του, η οποία ήταν επιτυχής, ήταν να σώσει τον γιο του, τη νύφη του και τις δύο μικρές κόρες τους που βρίσκονταν σε δωμάτιο ασφαλείας, ακούγοντας ένοπλους της Χαμάς να περιφέρονται έξω.

Ο Τιμπόν μπορεί να είναι συνταξιούχος, αλλά πρόκειται για 62χρονο σε καλή φόρμα. Κατέληξε οπλισμένος με ένα τουφέκι και ένα κράνος που είχε πάρει από έναν νεκρό Ισραηλινό στρατιώτη, οδηγώντας μια ομάδα στρατιωτών που είχε συγκεντρώσει στο χάος εκείνης της ημέρας, καθαρίζοντας το κιμπούτς και σώζοντας τις ζωές της οικογένειάς του και πολλών άλλων.

Ο στρατηγός, ένας Ισραηλινός αξιωματικός της παλιάς σχολής, μιλάει ευθέως. «Η Γάζα θα υποφέρει… Κανένα έθνος δεν θα συμφωνήσει ότι ο γείτονάς σας θα σφάξει μωρά, γυναίκες ή ανθρώπους. Ακριβώς όπως εσείς (οι Βρετανοί) συντρίψατε τον εχθρό σας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό πρέπει να κάνουμε στη Γάζα. Χωρίς έλεος».

«Και τι θα συμβεί στους αθώους Παλαιστίνιους πολίτες που σκοτώνονται;» «Δυστυχώς, συμβαίνει. Ζούμε σε μια σκληρή γειτονιά και πρέπει να επιβιώσουμε… Πρέπει να είμαστε σκληροί. Δεν έχουμε άλλη επιλογή».

Πολλοί Ισραηλινοί επαναλαμβάνουν την ίδια σκέψη: ότι οι θάνατοι Παλαιστίνιων αμάχων είναι ατυχείς αλλά σκοτώνονται εξαιτίας των ενεργειών της Χαμάς.

2. 
Είναι επίσης σαφές ότι η επίθεση του Ισραήλ στη Χαμάς προκαλεί τρομερή αιματοχυσία. Ο τελευταίος αριθμός θανάτων Παλαιστινίων από το υπουργείο Υγείας της Γάζας, που διευθύνεται από τη Χαμάς, έχει ξεπεράσει τους 9.000 – από τους οποίους περίπου το 65% είναι παιδιά και γυναίκες.

Δεν είναι σαφές πόσοι από τους άνδρες που σκοτώθηκαν ήταν άμαχοι ή πολεμούσαν για τη Χαμάς ή την Ισλαμική Τζιχάντ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και οι Ισραηλινοί δεν εμπιστεύονται αυτά τα στοιχεία. Ομως, σε προηγούμενες συγκρούσεις, οι στατιστικές αυτές θεωρήθηκαν ακριβείς από τους διεθνείς οργανισμούς.

Ενα ζοφερό ορόσημο πλησιάζει γρήγορα. Τα Ηνωμένα Εθνη λένε ότι περίπου 9.700 άμαχοι έχουν σκοτωθεί στην Ουκρανία μετά την πλήρη ρωσική εισβολή πριν από 21 μήνες.

Μερικοί από τους Παλαιστίνιους νεκρούς είναι από τη Χαμάς. Αλλά ακόμα κι αν αυτό το ποσοστό είναι 10%, κάτι απίθανο, σημαίνει ότι το Ισραήλ τείνει να σκοτώσει τόσους Παλαιστίνιους αμάχους σε λίγο περισσότερο από ένα μήνα όσο η Ρωσία στην Ουκρανία από τον Φεβρουάριο του 2022.

(Ο ΟΗΕ λέει ότι τα δεδομένα για την Ουκρανία είναι ελλιπή και ο πραγματικός αριθμός των αμάχων που σκοτώθηκαν είναι πιθανότατα υψηλότερος, ενώ στη Γάζα ο αριθμός των νεκρών είναι επίσης πιθανό να είναι υψηλότερος, καθώς πολλοί Παλαιστίνιοι πιστεύεται ότι είναι θαμμένοι κάτω από ερείπια).

Το γραφείο του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα θεωρεί ότι είναι τόσο πολλοί οι άμαχοι που έχουν σκοτωθεί και τραυματισθεί σε ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, φτάνοντας στο σημείο να εκφράσει σοβαρές ανησυχίες ότι οι επιθέσεις είναι δυσανάλογες και μπορεί να είναι εγκλήματα πολέμου.

Από τις πρώτες μέρες μετά τις επιθέσεις της Χαμάς, ο πρόεδρος Μπάιντεν υποστήριξε την απόφαση του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία για να απομακρύνει τη Χαμάς από την εξουσία, αλλά με «τον σωστό τρόπο». Εννοούσε ότι το Ισραήλ πρέπει να τηρεί τους νόμους του πολέμου που προστατεύουν τους αμάχους.

Στο Τελ Αβίβ έφτασε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Αντονι Μπλίνκεν. Πριν απογειωθεί, είπε: «Οταν βλέπω ένα παιδί από την Παλαιστίνη –ένα αγόρι, ένα κορίτσι– να τραβιέται από τα ερείπια ενός κτιρίου που κατέρρευσε, αυτό με πονάει όσο κι ένα παιδί από το Ισραήλ ή οπουδήποτε αλλού».

Εχω κάνει ρεπορτάζ για όλους τους πολέμους του Ισραήλ τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν θυμάμαι μια αμερικανική κυβέρνηση να έχει δηλώσει τόσο δημόσια ότι το Ισραήλ πρέπει να τηρεί τους νόμους του πολέμου. Η επίσκεψη Μπλίνκεν υποδηλώνει ότι δεν πιστεύει ότι το Ισραήλ ακολουθεί τις συμβουλές του Μπάιντεν.

3.
 Κάτι άλλο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση.

Σε αντίθεση με τους αρχηγούς ασφαλείας και του στρατού του Ισραήλ, δεν έχει αποδεχθεί καμία προσωπική ευθύνη για την καταστροφική αποτυχία, που άφησε τις ισραηλινές συνοριακές κοινότητες ουσιαστικά ανυπεράσπιστες στις 7 Οκτωβρίου.

Την περασμένη Κυριακή, 29 Οκτωβρίου, προκάλεσε σάλο όταν με ένα tweet κατηγόρησε τις υπηρεσίες πληροφοριών. Ο κ. Νετανιάχου διέγραψε το μήνυμα και ζήτησε συγγνώμη.

Τρεις Ισραηλινοί, ένας πρώην διαπραγματευτής ειρήνης, ένας πρώην επικεφαλής της Shin Bet (εσωτερική υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ) και ένας επιχειρηματίας τεχνολογίας, έγραψαν άρθρο στο περιοδικό Foreign Affairs, λέγοντας ότι ο κ. Νετανιάχου δεν πρέπει να λάβει μέρος στις αποφάσεις του πολέμου και οτιδήποτε ακολουθεί.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει πιστούς υποστηρικτές αλλά έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στρατιωτικού κατεστημένου.

Ο Νόαμ Τίμπον συγκρίνει τον Νετανιάχου με τον Νέβιλ Τσάμπερλεν, τον Βρετανό πρωθυπουργό που αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 1940 και αντικαταστάθηκε από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ. «Αυτή είναι η μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του κράτους του Ισραήλ. Ηταν μια στρατιωτική αποτυχία. Ηταν μια αποτυχία πληροφοριών. Και ήταν η αποτυχία της κυβέρνησης… Αυτός που ήταν πραγματικά υπεύθυνος –και όλη η ευθύνη είναι πάνω του– είναι ο πρωθυπουργός, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου… Είναι υπεύθυνος για τη μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του Ισραήλ».

4. 
Είναι επίσης σαφές ότι το παλιό status quo έχει συντριβεί. Ηταν δυσάρεστο και επικίνδυνο, αλλά φαινόταν να προσδίδει μία σταθερότητα. Από το τέλος της τελευταίας παλαιστινιακής εξέγερσης γύρω στο 2005 είχε εμφανιστεί ένα μοτίβο που ο κ. Νετανιάχου πίστευε ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί επ′ αόριστον. Πρόκειται για επικίνδυνη ψευδαίσθηση, για όλους – Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς.

Το επιχείρημα ήταν ότι οι Παλαιστίνιοι δεν αποτελούν πλέον απειλή για το Ισραήλ. Αντίθετα, ήταν ένα πρόβλημα προς διαχείριση. Τα διαθέσιμα εργαλεία περιλαμβάνουν μπαστούνια, καρότα και την αρχαία τακτική του «διαίρει και βασίλευε».

Ο κ. Νετανιάχου, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός το μεγαλύτερο διάστημα από το 2009, είχε υποστηρίξει σταθερά ότι το Ισραήλ δεν έχει εταίρο για την ειρήνη.

Η Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ), κύριος αντίπαλος της Χαμάς, είναι μια οργάνωση με βαθιά προβλήματα και πολλοί που την υποστηρίζουν πιστεύουν ότι ο ηλικιωμένος πρόεδρός της Μαχμούντ Αμπάς πρέπει να αποχωρήσει. Αλλά αποδέχτηκε την ιδέα της ίδρυσης ενός παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο Ισραήλ στη δεκαετία του 1990.

«Διαίρει και βασίλευε» για τον κ. Νετανιάχου σήμαινε να επιτραπεί στη Χαμάς να οικοδομήσει την εξουσία της στη Γάζα εις βάρος της Παλαιστινιακής Αρχής. Ενώ ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι πάντα προσεκτικός σχετικά με το τι λέει δημόσια, οι ενέργειές του εδώ και πολλά χρόνια δείχνουν ότι δεν θέλει να επιτρέψει στους Παλαιστίνιους να έχουν ένα ανεξάρτητο κράτος.

Αυτό θα σήμαινε παραχώρηση γης στη Δυτική Οχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, για την οποία η ισραηλινή δεξιά πτέρυγα πιστεύει ότι ανήκει στους Εβραίους.

Από καιρό σε καιρό, οι δηλώσεις του κ. Νετανιάχου διέρρεαν. Το 2019, ορισμένες ισραηλινές πηγές υποστηρίζουν ότι μιλώντας σε μια ομάδα μελών του κοινοβουλίου του Λικούντ, είπε ότι εάν αντιτίθεντο σε ένα παλαιστινιακό κράτος θα πρέπει να υποστηρίξουν σχέδια για τη διοχέτευση χρημάτων –κυρίως από το Κατάρ– προς τη Γάζα.

Τους είπε ότι η εμβάθυνση του διχασμού μεταξύ της Χαμάς στη Γάζα και της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Οχθη θα καθιστούσε αδύνατη την ίδρυση κράτους.

5. 
Είναι επίσης σαφές ότι το Ισραήλ, με την υποστήριξη των Αμερικανών, δεν θα ανεχθεί μια συμφωνία που επιτρέπει στη Χαμάς να παραμείνει στην εξουσία. Αυτό εγγυάται περισσότερη αιματοχυσία. Επίσης εγείρει μεγάλα ερωτήματα για το τι ή ποιος τους αντικαθιστά, τα οποία μέχρι στιγμής δεν έχουν απαντηθεί.

Η σύγκρουση μεταξύ Αράβων και Εβραίων για τον έλεγχο της γης μεταξύ του ποταμού Ιορδάνη και της Μεσογείου Θάλασσας διαρκεί περισσότερα από 100 χρόνια. Ενα μάθημα από τη μακρά και αιματηρή ιστορία, είναι ότι δεν θα υπάρξει ποτέ στρατιωτική λύση.

Στη δεκαετία του 1990, καθιερώθηκε η ειρηνευτική διαδικασία του Οσλο για να τερματισθεί η σύγκρουση με την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ μαζί με το Ισραήλ.

Η τελευταία προσπάθεια αναβίωσής του, ύστερα από χρόνια συνεχόμενων διαπραγματεύσεων, έγινε κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ομπάμα. Απέτυχε πριν από μια δεκαετία, και από τότε η σύγκρουση φουντώνει.

Οπως έχουν πει ο πρόεδρος Μπάιντεν και πολλοί άλλοι, η μόνη πιθανή ευκαιρία για την αποφυγή περισσότερων πολέμων είναι να δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος δίπλα στο Ισραήλ.

Αυτό δεν είναι δυνατό με τους σημερινούς ηγέτες εκατέρωθεν. Οι εξτρεμιστές, τόσο Ισραηλινοί όσο και Παλαιστίνιοι, θα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να πλήξουν την ιδέα, όπως έκαναν από τη δεκαετία του 1990.

Μερικοί από αυτούς πιστεύουν ότι ακολουθούν το θέλημα του Θεού, γεγονός που καθιστά αδύνατο να τους πείσουν να αποδεχθούν έναν συμβιβασμό.

Αν αυτός ο πόλεμος όμως δεν έχει προκαλέσει αρκετό σοκ για να σπάσει βαθιές προκαταλήψεις και να καταστήσει βιώσιμη την ιδέα των δύο κρατών, τίποτα δεν θα το κάνει.

Και χωρίς έναν αμοιβαία αποδεκτό τρόπο τερματισμού της σύγκρουσης, περισσότερες γενιές Παλαιστινίων και Ισραηλινών θα καταδικασθούν σε περισσότερους πολέμους.

Πηγή: BBC
Διαβάστε περισσότερα..

Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2023

Ουκρανία: Αγωνία για το αν θα πρέπει να μοιραστεί την βοήθεια των ΗΠΑ, με το Ισραήλ

Πέμπτη, Οκτωβρίου 12, 2023
«Έφθασε η ώρα να πανικοβληθούμε». Εάν το αμερικανικό Κογκρέσο δεν εγκρίνει νέα οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία, η χώρα θα βρεθεί στα πρόθυρα της κατάρρευσης» έγραψε ειδικός σε ζητήματα Ρωσίας και Ευρώπης στην αμερικανική δεξαμενή σκέψης CSIS.
Οι φόβοι πολλών για την Ουκρανία επιβεβαιώθηκαν. Από τις ΗΠΑ δεν ρέει πια, τουλάχιστον προς το παρόν, οικονομική βοήθεια προς το Κίεβο. Εν μέσω της ουκρανικής αντεπίθεσης κατά της Ρωσίας ο σημαντικότερος χρηματοδότης και προμηθευτής όπλων της Ουκρανίας δείχνει να κλονίζεται.

Πριν λίγες ημέρες η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε προσωρινό προϋπολογισμό με ισχύ μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου, ο οποίος μετά από πιέσεις της ριζοσπαστικής πτέρυγας των Ρεπουμπλικανών, δεν προβλέπει πλέον βοήθεια προς το Κίεβο. Λίγο αργότερα η ίδια πτέρυγα εκδίωξε στην ουσία τον πρόεδρο του Σώματος Κέβιν Μακάρθι από το αξίωμά του.

Από την αρχή του πολέμου οι ΗΠΑ έχουν διαθέσει τεράστια ποσά στην Ουκρανία: Περίπου 44 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτική βοήθεια και επιπλέον αρκετά δισεκατομμύρια για οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια. Ο ειδικός σε ζητήματα Ρωσίας και Ευρώπης στην αμερικανική δεξαμενή σκέψης CSIS, Μαξ Μπέργκμαν, έγραψε στην πλατφόρμα Χ: «Έφθασε η ώρα να πανικοβληθούμε». Εάν το αμερικανικό Κογκρέσο δεν εγκρίνει νέα οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία, η χώρα θα βρεθεί στα πρόθυρα της κατάρρευσης: «Πολλοί Ουκρανοί θα πεθάνουν», προειδοποιεί ο αμερικανός ειδικός.

Νέα δεδομένα μετά τις εξελίξεις στην Εγγύς Ανατολή

Στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα προστέθηκε ακόμα ένα το Σαββατοκύριακο. Η ευρείας κλίμακας επίθεση της παλαιστινιακής Χαμάς κατά του Ισραήλ. Κανείς δεν είναι σήμερα σε θέση να προβλέψει πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στην Εγγύς Ανατολή. Ούτε εάν το Ισραήλ θα ζητήσει την στήριξη συμμάχων του, όπως των ΗΠΑ. Σε αυτή την περίπτωση η Ουκρανία θα πρέπει να μοιραστεί με τον Ισραήλ την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια της Ουάσιγκτον.

Εύλογο το ερώτημα αν οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν την απώλεια της αμερικανικής στρατιωτικής και οικονομικής στήριξης. Η απάντηση των Βρυξελλών είναι ένα ξεκάθαρο όχι. «Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε την Πέμπτη ο Ζοζέπ Μπορέλ, εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής στη Γρανάδα της Ισπανίας.

Σε περίπτωση που οι Αμερικανοί πάγωναν κάθε βοήθεια στην Ουκρανία, το ενδιαφέρον θα επικεντρωνόταν στη Γερμανία, την ισχυρότερη οικονομία της ΕΕ, η οποία έχει προμηθεύσει μέχρι σήμερα το Κίεβο με οπλικά συστήματα συνολικής αξίας 5,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

 Τρίβει τα χέρια του ο  Πούτιν;

Από το ξεκίνημα της ρωσικής εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022 ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς έθεσε ως προτεραιότητα τις κοινές ενέργειες με τους δυτικούς συμμάχους. Στις αποφάσεις του Βερολίνου για χορήγηση όπλων στην Ουκρανία προσανατολίζεται στην Ουάσιγκτον. Από την άλλη πλευρά ωστόσο έχει υποσχεθεί στους Ουκρανούς ότι θα τους στηρίξει για όσο διάστημα χρειαστεί. Επομένως, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι το Βερολίνο θα αναστείλει κάθε αποστολή βοήθειας στο Κίεβο από τη μια μέρα στην άλλη.

Η Ουκρανία εξαρτάται απόλυτα από τη Δύση: στρατιωτικά και οικονομικά. Περίπου το ήμισυ του προϋπολογισμού της χώρας χρηματοδοτείται από την διεθνή βοήθεια. Ουκρανικά μέσα ενημέρωσης εκτιμούν ότι η βοήθεια στο Κίεβο έχει στοιχίσει μέχρι σήμερα τη Δύση περισσότερα από 170 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα πρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις με ικανοποίηση. Εδώ και καιρό η Ρωσία ποντάρει σε κόπωση της Δύσης και την ίδια στιγμή επαινεί την «νηφαλιότητα» των πολιτικών σε Ουγγαρία και Σλοβακία, οι οποίοι θέτουν προσκόμματα στη χορήγηση επιπλέον οικονομικής βοήθειας στο Κίεβο. Ούτως ή άλλως ο πρόεδρος Πούτιν είναι πεπεισμένος ότι η Ουκρανία διατηρείται ζωντανή μόνο τεχνητά, με τα δισεκατομμύρια των Δυτικών. «Φανταστείτε οι παραδόσεις όπλων και η διοχέτευση χρημάτων να σταματούσαν αύριο, τότε η Ουκρανία θα κρατούσε μόνο μια εβδομάδα», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο ρώσος ηγέτης.

Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσουν τις ανησυχίες των Ουκρανών, οι υπουργοί Άμυνας των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ θα συναντηθούν σήμερα και αύριο στις Βρυξέλλες. Η επίσημη θέση της βορειοατλαντικής συμμαχίας είναι πάντως να συνεχιστεί η στήριξη της Ουκρανίας «για όσο χρονικό διάστημα κρίνεται απαραίτητο».

Πηγή: Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα..

Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2023

Η ακρίβεια στα τρόφιμα ...ήλθε για να μείνει

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 27, 2023
Αποκλιμάκωση στον ρυθμό αύξησης των τιμών των τροφίμων μπορεί να υπάρξει τους επόμενους μήνες, όμως τα νοικοκυριά θα χρειαστεί να βάλουν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη για να διατηρήσουν το ίδιο επίπεδο κατανάλωσης.    

H μείωση του πληθωρισμού στην Ελλάδα και σ’ άλλες χώρες της ευρωζώνης οφείλεται εν μέρει στη μεγάλη υποχώρηση των τιμών της ενέργειας. Όμως, η υποχώρηση του μέσου επιπέδου των τιμών των τροφίμων υπολείπεται σημαντικά. 
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία, ο ετήσιος πληθωρισμός των τροφίμων στην Ελλάδα ήταν 10,75% τον Αύγουστο έναντι 11,6% στην ευρωζώνη κατά μέσο όρο. Ρίχνοντας μια ματιά στα επιμέρους στοιχεία, η Σλοβακία προηγείται με 13,5% και ακολουθεί το Βέλγιο με 13,41%. Σε υψηλά επίπεδα βρίσκονται επίσης η Γαλλία με 11,2%, η Εσθονία με 12,9%, η Κροατία στο 10,9% ενώ Λιθουανία και Μάλτα βρίσκονται στο 10,7% μαζί με την Ελλάδα. Στον αντίποδα, στην ευρωζώνη βρίσκουμε τη Φινλανδία με 6,8%. 

Οι βαλκανικές χώρες έχουν συγκριτικά υψηλό πληθωρισμό τροφίμων, με τη Βουλγαρία στο  12,37%, τη Ρουμανία στο 11,88% και τη Σερβία στο 16,9%, ενώ το Κοσσυφοπέδιο με 5% και η Αλβανία με 7,9% κινούνται σε χαμηλότερο τέμπο. Φυσικά, πρωταθλήτρια στην ακρίβεια των τροφίμων στην Ευρώπη είναι η Τουρκία, με 72,86% τον Αύγουστο σε ετήσια βάση. 


Η μεγάλη πλειοψηφία των διεθνών οργανισμών και ξένων επενδυτικών οίκων προβλέπει μείωση του πληθωρισμού στην Ευρώπη το 2024. Όμως, πολλοί δεν αποκλείουν να προκύψουν αρνητικές εκπλήξεις στις διεθνείς αγορές τροφίμων και δικαιολογημένα. Η Ουκρανία και η Ρωσία είναι μεγάλες εξαγωγικές χώρες δημητριακών αλλά πόσα από αυτά θα φθάσουν στις διεθνείς αγορές, π.χ. Αφρική, αποτελεί ερώτημα μετά τη μη ανανέωση της συμφωνίας για τη διακίνηση των ουκρανικών σιτηρών μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Η Ουκρανία αναζητά εναλλακτικές διαδρομές μέσω των ευρωπαϊκών οδικών και μη δικτύων, αλλά οι αγρότες χωρών όπως οι Πολωνία, Βουλγαρία κ.λπ. είναι αντίθετοι, γιατί φοβούνται ότι θα βγουν χαμένοι.

Το φαινόμενο El Ninio και η κλιματική αλλαγή επηρεάζουν επίσης  τις σοδειές. Κάποιες χώρες, όπως η Ινδία, έχουν απαγορεύσει τις εξαγωγές ρυζιού για να καταπολεμήσουν την αύξηση των τιμών στη χώρα τους, με την τιμή του να βρίσκεται σε υψηλό 15ετίας. Επιπλέον, παρατηρείται έλλειψη εργατών γης σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Αυτό ωθεί τις αμοιβές προς τα πάνω, ανεβάζει τα κόστη και ευνοεί τις αυξήσεις των τιμών των τροφίμων.  

Αρκετές επιχειρήσεις έχουν εκμεταλλευθεί αυτό το περιβάλλον για να αυξήσουν τα περιθώρια κέρδους τους. Θεωρητικά, η συμπίεση του περιθωρίου θα μπορούσε να ανακουφίσει τα νοικοκυριά. Όμως, πρακτικά, αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν δεν μειωθεί η ζήτηση ή/και ενταθεί ο ανταγωνισμός. Οι εισηγμένες εταιρείες τροφίμων κ.λπ. δεν έχουν κίνητρο να μειώσουν τα περιθώρια κέρδους τους καθώς θα δουν τις μετοχές τους να υποχωρούν.

Η πάλαι ποτέ διατίμηση, θεωρητικά,  θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, αλλά το όφελος θα ήταν βραχυχρόνιο. Δεν αποκλείεται να προέκυπταν ελλείψεις σε βασικά τρόφιμα, όπως ανέφερε πρόσφατα ο κ. Παπαθανάσης, αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ. Το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των επιχειρήσεων κάποιων κλάδων είναι μια άλλη προσέγγιση που έχει χρησιμοποιηθεί στην Ελλάδα. Όμως, τα αποτελέσματα δεν είναι ορατά. Πρόσφατα, ο αρμόδιος υπουργός κ. Σκρέκας ανακοίνωσε μια νέα δέσμη μέτρων για να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός στα ράφια των σουπερμάρκετ. Όμως, δεν φαίνεται να έπεισε πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον, μας είναι δύσκολο να κατανοήσουμε πώς οι τιμές των τροφίμων μπορούν να υποχωρήσουν τους προσεχείς  μήνες, εξαιρουμένης μιας παγκόσμιας ύφεσης. Όμως, η τελευταία δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Επομένως, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα θα επιμείνει παρά την όποια αποκλιμάκωση, το επόμενο 6μηνο τουλάχιστον. 

Του Dr.Money
Πηγή Euro2day

Διαβάστε περισσότερα..

Κυριακή 11 Ιουνίου 2023

Forbes: Η ουκρανική αντεπίθεση θυμίζει την απόβαση στη Νορμανδία

Κυριακή, Ιουνίου 11, 2023

Εβδομήντα εννέα χρόνια πριν, οι αμερικανικές, βρετανικές και καναδικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη γερμανοκρατούμενη Γαλλία, κάνοντας το πρώτο ριψοκίνδυνο βήμα προς την απελευθέρωση της Δυτικής Ευρώπης. Σήμερα, καθώς οι νεοεκπαιδευμένες ουκρανικές μονάδες ετοιμάζονται για τη δική τους "επιχείρηση Overlord", την πολυαναμενόμενη επίθεση σε οχυρωμένες ρωσικές θέσεις, τα διδάγματα από την επική απόβαση παραμένουν επίκαιρα.

Αν και η συμμαχική απόβαση στις αρχές Ιουνίου 1944 θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή ως μια μεγάλη νίκη, η ώθηση από τη Νορμανδία ήταν μια σκληρή, δίμηνη προσπάθεια, γεμάτη απογοητεύσεις και προκλήσεις. Αυτό το γεγονός περνά απαρατήρητο από πολλούς, οι οποίοι πιστεύουν ότι ο συμμαχικός αγώνας στη Νορμανδία περιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην παραλία και ότι ενώ τα καλά εξοπλισμένα αμερικανικά, βρετανικά και καναδικά στρατεύματα υπέστησαν κάποιες βαριές απώλειες, χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες για να διαπεράσουν τις γερμανικές οχυρώσεις στην παραλία και να ξεκινήσουν την πορεία προς τη Γερμανία.

Μακάρι η Επιχείρηση Overlord να ήταν τόσο απλή.

Το αιματηρό δίμηνο αδιέξοδο που ακολούθησε τον ενθουσιασμό της αρχικής απόβασης έχει ξεχαστεί. Καθώς οι Γερμανοί, οι οποίοι εξαπατήθηκαν από τους Συμμάχους, συνειδητοποιούσαν σιγά-σιγά ότι η εισβολή στη Νορμανδία ήταν η βασική πολεμική προσπάθεια και σταδιακά τροφοδοτούσαν όλο και περισσότερες εφεδρείες στη μάχη, οι Σύμμαχοι έμειναν πίσω στο χρονοδιάγραμμα. Αντιμετωπίζοντας σθεναρή αντίσταση, οι συμμαχικές δυνάμεις αγωνίστηκαν -και επανειλημμένα απέτυχαν- να ξεφύγουν από τις περιοχές της παραλίας και να απομακρυνθούν από τη Νορμανδία.

Το σκληρό αδιέξοδο έσπασε μόνο στα τέλη Ιουλίου, καθώς οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την επιχείρηση Cobra. Σε αυτούς τους δύο μήνες, καθώς οι συμμαχικοί στρατοί δεν ανταποκρίνονταν στις διογκωμένες προσδοκίες, οι στρατοί υπέστησαν απαγορευτικές απώλειες για μικρά κέρδη. Η πρόοδος αυτή υποδαύλισε τη δυσαρέσκεια της συμμαχικής διοίκησης και πυροδότησε πολιτικές αμφιβολίες που απειλούσαν να περιπλέξουν την τελικά επιτυχή επίθεση κατά της Γερμανίας.

Η Ουκρανία, βασιζόμενη σε ένα χαλαρό δυναμικό ομοϊδεατών αλλά απομακρυσμένων, σχετικά μη δεσμευμένων συμμάχων, είναι πολύ πιο ευάλωτη σε πολιτικές παλινωδίες. Ιδανικά, οι άμυνες της Ρωσίας θα καταρρεύσουν τόσο γρήγορα όσο και οι παραθαλάσσιες οχυρώσεις του "Ατλαντικού Τείχους" της Γερμανίας, αλλά, ακόμη και αν η Ουκρανία αντιμετωπίσει ένα σκληρό, αιματηρό και αργό ξεκίνημα στην επερχόμενη επίθεσή της, μπορεί να επισημάνει ότι οι δυνάμεις της εξακολουθούν να μαθαίνουν και ότι τα μαθήματα που πήραν οι σύμμαχοι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο αδιέξοδο της Νορμανδίας ήταν δυσάρεστα αλλά άξιζαν το κόστος.

Η σφυρηλάτηση αυτών των δύο σκληρών μηνών στη Νορμανδία βοήθησε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επιτυχή απελευθέρωση της Γαλλίας από τους Συμμάχους και την επακόλουθη εισβολή στη Γερμανία.

Οι ομοιότητες με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πολλές:
Σήμερα, το πεδίο μάχης στην Ουκρανία έχει μια ανατριχιαστική ομοιότητα με την κατάσταση των Συμμάχων στα μέσα του 1944. Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια μάζα ρωσικών οχυρώσεων, που στελεχώνονται σε μεγάλο βαθμό από ανεπαρκώς εξοπλισμένα, χαμηλής ποιότητας στρατεύματα και ενισχύονται, σε ορισμένα σημεία, από την υπόσχεση της ρωσικής κυβέρνησης να πυροβολήσει όποιον υποχωρήσει.

Τα στρατεύματα της Ουκρανίας, όπως και οι Σύμμαχοι στη Νορμανδία, μόλις τώρα ξεκλειδώνουν τα μυστικά της συνδυαστικής χρήσης όπλων, πασχίζοντας να συνδυάσουν πεζικό, άρματα μάχης, πυροβολικό και ό,τι άλλο υπάρχει στο πεδίο της μάχης σε μια συντονισμένη επίθεση.

Για τις φρέσκες συμμαχικές μονάδες στη Νορμανδία, οι ελλείψεις στην εκπαίδευση πριν από τη μάχη και στον συντονισμό στο πεδίο της μάχης ήταν μοιραίες. Η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει παρόμοιες προκλήσεις καθώς θα μεταφέρει τις γνώσεις του δυτικού σχολείου στο πεδίο της μάχης, ενώ ταυτόχρονα θα προσπαθήσει να διατηρήσει το αυτοσχεδιαστικό ταλέντο και τη δογματική ευελιξία που έσωσε το Κίεβο στις αρχές του 2022.

Οι πιο άπειρες ουκρανικές μονάδες θα κάνουν λάθη. Μετά την απόβαση της D-Day, οι ελλιπώς προετοιμασμένες και άπειρες μεραρχίες αντιμετώπισαν την πρόκληση των πολύπλοκων τακτικών που απαιτούνταν για να κινηθούν πέρα από τη ζώνη της παραλίας. Στις αρχές Ιουλίου, ένα μήνα μετά την απόβαση της D-Day, μια ανέτοιμη αμερικανική μονάδα υπέστη 2.100 απώλειες για να προχωρήσει περίπου 1.600 μέτρα.

Οι συμμαχικοί ηγέτες στη Νορμανδία πάσχιζαν να κατανοήσουν πώς οι πανομοιότυπες μονάδες είχαν διαφορετικές επιδόσεις. Η ποιότητα των μονάδων πάντα ποικίλλει και η Ουκρανία, μόλις ανακαλύψει ποιες από τις νεοσυσταθείσες μονάδες εφόδου της είναι υψηλής ποιότητας, θα στηριχθεί δυσανάλογα στις μονάδες με τις καλύτερες επιδόσεις ξανά και ξανά, πιέζοντας τις μέχρι τα άκρα. Κάποιες μονάδες χαμηλής ποιότητας θα καταρρεύσουν απλά και, αντί να στέλνουν πολύτιμους αντικαταστάτες σε μια αποτυχημένη μονάδα, οι Ουκρανοί ηγέτες θα πρέπει να είναι αποφασιστικοί στην ανασυγκρότηση των προβληματικών μονάδων.

Στη Νορμανδία, η εμπειρία μάχης των συμμάχων διέφερε σε μεγάλο βαθμό. Το ίδιο ισχύει και σήμερα. Ορισμένες ουκρανικές μονάδες στην επερχόμενη επίθεση θα έχουν πολεμήσει μαζί για περισσότερο από ένα χρόνο. Άλλες είναι νεοσύστατες και δεν έχουν πολεμήσει. Η επερχόμενη επίθεση θα είναι η πρώτη τους εμπειρία σε πραγματική μάχη και κανείς δεν ξέρει πραγματικά πώς θα αποδώσουν.

Αυτή η ποικιλία επιπέδων εμπειρίας μπορεί να οδηγήσει σε πολύπλοκες προκλήσεις. Ενώ οι περισσότεροι παρατηρητές αντιλαμβάνονται ότι οι άπειροι στρατιώτες πρέπει να μάθουν πώς να επιβιώνουν μέσα από τις δικές τους εμπειρίες ή παρατηρώντας τις ατυχίες των άλλων, λίγοι συνειδητοποιούν ότι στους άπειρους και αναίμακτους στρατιώτες δεν αρέσει να κινούνται υπό πυρά.

Ομοίως, οι πιο δοκιμασμένες στη μάχη μονάδες στην Ουκρανία μπορεί να αντιμετωπίσουν τις δικές τους προκλήσεις. Αφού αντιμετώπισαν σοβαρές απώλειες κατά τη διάρκεια της θητείας τους, τα έμπειρα στρατεύματα της Ουκρανίας μπορεί να μην είναι ευχαριστημένα με τους λιγότερο έμπειρους συμπολεμιστές τους και λιγότερο πρόθυμα να πιέσουν τις επιθέσεις τους.

Αυτήν την πρόκληση την είδαμε στη Νορμανδία. Οι "Αρουραίοι της Ερήμου" της βρετανικής 7ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, αφού πολέμησαν ηρωικά στην εκστρατεία στην έρημο της Βόρειας Αφρικής και αποβιβάστηκαν στη Σικελία, οι "βετεράνοι τους αισθάνονταν έντονα ότι είχαν κάνει το μερίδιό τους στη μάχη" και είχαν "γίνει επιφυλακτικοί και καχύποπτοι στη μείωση του κινδύνου". Η εστίαση των δοκιμασμένων στη μάχη μονάδων μπορεί να μετατοπιστεί αναπόφευκτα προς την επιβίωση, αντί της νίκης.

Οι Ουκρανοί ηγέτες, επίσης, έχουν έντονη επίγνωση των πληθυσμιακών προκλήσεων της Ουκρανίας. Οι παράγοντες πίεσης της σοβιετικής εποχής αραίωσαν την δεξαμενή της Ουκρανίας για άτομα σε ηλικία μάχης και υπό στρατηγική έννοια, κάθε απώλεια στο πεδίο της μάχης είναι απλώς ένα ακόμη σημείο αναφοράς σε αυτό που θα είναι μια τεράστια δημογραφική πρόκληση στο μέλλον.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε μια υπερβολικά προσεκτική προσέγγιση και μια συνολική έλλειψη επιθετικότητας στο πεδίο της μάχης. Στην αρχή, η επιφυλακτικότητα μεταφέρει το βάρος στο πυροβολικό. Αφήνοντας το πυροβολικό να κάνει τη δουλειά δημιουργεί πρόσθετη πίεση στην ήδη εύθραυστη αλυσίδα εφοδιασμού πυρομαχικών της Δύσης. Η επιφυλακτικότητα μπορεί επίσης να παρατείνει τις μάχες, δίνοντας στη Ρωσία την ευκαιρία να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Η πρόκληση της παρακίνησης των στρατευμάτων να αναμετρηθούν με έναν επίμονο αντίπαλο σε έδαφος που -τουλάχιστον στην αρχή- ευνοεί τον αμυνόμενο, εναπόκειται στους ηγέτες της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης. Και πάλι, όπως οι μαχητές που πολέμησαν και νίκησαν στη Νορμανδία, πρέπει να βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ της ώθησης των στρατευμάτων τους προς καλύτερες επιδόσεις στο πεδίο της μάχης και της διατήρησης των στρατευμάτων.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση, και η Ουκρανία καλό θα ήταν να υπενθυμίσει στους εξωτερικούς παρατηρητές, καθώς αναπολούν τη μάχη που έρχεται, ότι η Δύση αντιμετώπισε πολύ παρόμοιες προκλήσεις στον απελπισμένο αγώνα της να ανακόψει την επιθετικότητα του Άξονα και να κερδίσει τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.


Άρθρο του Craig Hooper στο Forbes
πηγή capital

Διαβάστε περισσότερα..

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2022

Ο κατακερματισμένος νέος κόσμος: Τα στρατόπεδα ΗΠΑ-Κίνας,τα.δύο σενάρια για το μέλλον ...και η Ευρώπη

Τετάρτη, Οκτωβρίου 12, 2022

Τα διαδοχικά σοκ των τελευταίων ετών – ο σινοαμερικανικός εμπορικός πόλεμος, η πανδημία και ο πόλεμος στην Ουκρανία- δεν αλλάζουν μόνο το γεωπολιτικό παιχνίδι. Αναμορφώνουν πλήρως το παγκόσμιο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.Και μπορεί αυτή τη στιγμή όλα τα βλέμματα να είναι στραμμένα στη Ρωσία και στην Ε.Ε., αλλά στην πραγματικότητα τα μικρότερα «κομμάτια» στα οποία έχει σπάσει ο κόσμος συνασπίζονται σε δύο μεγαλύτερα στρατόπεδα: αυτό των ΗΠΑ και εκείνο της Κίνας


Πριν από λίγα χρόνια ο θρυλικός επενδυτής Ρέι Ντάλιο παρατήρησε έναν συνδυασμό πολιτικών και οικονομικών συνθηκών που δεν είχε συναντήσει ποτέ ξανά: 

α) Τεράστια χρέη, μηδενικά επιτόκια και μαζικό τύπωμα χρήματος στα τρία κορυφαία αποθεματικά νομίσματα του κόσμου.
β) μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις στο εσωτερικό των χωρών εξαιτίας των πιο οξυμένων ανισοτήτων και ανισορροπιών σε εισόδημα και αξίες των τελευταίων 100 ετών.
γ) την ανάδυση μίας νέας υπερδύναμης, της Κίνας, που αμφισβητεί την υφιστάμενη τάξη πραγμάτων.  

Κοιτάζοντας τα ιστορικά δεδομένα, ο Ντάλιο συνειδητοποίησε πως η τελευταία φορά που είχαμε τον εκρηκτικό συνδυασμό αυτό ήταν η περίοδος 1930 -1945, μία άκρως σκοτεινή εποχή για την Ευρώπη και τον κόσμο.
 Η Capital Economics (CE) παρουσίασε τον νέο γεωπολιτικό και οικονομικό «χάρτη», που σχηματίζεται και τις προβλέψεις της για το πώς αυτός θα εξελιχθεί στο μέλλον, σε ένα webinar που παρακολούθησε και η Nαυτεμπορική.

Τα διαδοχικά σοκ των τελευταίων ετών – ο σινοαμερικανικός εμπορικός πόλεμος, η πανδημία και ο πόλεμος στην Ουκρανία- δεν αλλάζουν μόνο το γεωπολιτικό παιχνίδι. Αναμορφώνουν πλήρως το παγκόσμιο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και μπορεί αυτή τη στιγμή όλα τα βλέμματα να είναι στραμμένα στη Ρωσία και στην Ε.Ε., αλλά στην πραγματικότητα τα μικρότερα «κομμάτια» στα οποία έχει σπάσει ο κόσμος συνασπίζονται σε δύο μεγαλύτερα στρατόπεδα: αυτό των ΗΠΑ και εκείνο της Κίνας. Η Ε.Ε. αν και ακολουθεί σαφώς το πρώτο, δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει το δεύτερο. Τα συμφέροντά της – οικονομικά και ενεργειακά –απαιτούν να στρέφει το βλέμμα και προς Ανατολάς.

Ο χάρτης που παρουσιάζει η Capital Economics με μπλε για τις χώρες που είναι κοντά στις ΗΠΑ και κόκκινο για εκείνες που έχουν ανέβει στο κινεζικό άρμα είναι αποκαλυπτικός

Πώς φτάσαμε εδώ
Όπως εξηγούν οι αναλυτές της CE τόσο η πολιτική όσο και η επιχειρηματική ελίτ των μεγάλων οικονομιών κατά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 είχαν κοινό στόχο την ενίσχυση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής ενοποίησης. Η παγκοσμιοποίηση «έτρεχε» με γοργούς ρυθμούς. Αλλά η αρχική πεποίθηση πως αυτή είναι επωφελής για όλους άρχισε να διαβρώνεται μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και τελικά εξελίχθηκε σε ένα κύμα αμφισβήτησης και αναστροφής της παγκοσμιοποίησης με την ψήφο υπέρ του Brexit και τους εμπορικούς πολέμους του Τραμπ. Τώρα οι ανησυχίες για την τρωτότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας, η ενεργειακή ανασφάλεια και πάνω από όλα η αυξανόμενη αντιπαλότητα ανάμεσα στη Δύση και δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα έρχονται να φουντώσουν ακόμη περισσότερο τις φλόγες του οικονομικού εθνικισμού.

Στο νέο συγκρουσιακό περιβάλλον κάποιοι δεσμοί θα σπάσουν και άλλοι θα ενισχυθούν. Η CE δεν βλέπει μεν οριστική ταφόπλακα στην παγκοσμιοποίηση, αλλά περιμένει να χαραχτούν ακόμη πιο έντονες οι γραμμές ανάμεσα στο αμερικανικό και το κινεζικό μπλοκ – μία διαδικασία την οποία ονομάζει fracturing (θραύση, κατακερματισμό). Ενώ την εποχή της παγκοσμιοποίησης την οδήγησαν κυβερνήσεις και επιχειρήσεις σε πλήρη συνεργασία, η νέα εποχή του fracturing είναι αποκλειστικό «δημιούργημα» των κυβερνήσεων.
Αυτές οι εξελίξεις μπορεί να σηματοδοτούν μια σημαντική αλλαγή στο παγκόσμιο οικονομικό τοπίο, αλλά ενδέχεται να μην έχουν σημαντικό αντίκτυπο στις μακροοικονομικές προοπτικές των μεγάλων προηγμένων οικονομιών, οι οποίες είναι όλες σύμμαχοι με τις ΗΠΑ.

Το δολάριο θα παραμείνει το κυρίαρχο παγκόσμιο νόμισμα και το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ θα συνεχίσει να είναι βασικός πυλώνας της παγκόσμιας οικονομίας.

Ωστόσο, η πολιτικά καθοδηγούμενη φύση της διάσπασης θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στο λειτουργικό περιβάλλον για τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες σε εκείνους τους τομείς που είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε περιορισμούς στο εμπόριο, όπως η τεχνολογία και τα φαρμακευτικά προϊόντα.

Όλες οι εταιρείες και οι επενδυτές θα λειτουργούν σε ένα διαφορετικό περιβάλλον στο οποίο οι γεωπολιτικές εκτιμήσεις παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στις αποφάσεις.

Ο αντίκτυπος στην αύξηση της παραγωγικότητας στην Κίνα και ορισμένους από τους συμμάχους της θα είναι ουσιαστικός, προειδοποιεί η CE. «Αυτό ενσωματώνεται στην άποψή μας ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας θα επιβραδυνθεί στο 2% μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας» επισημαίνεται στην έκθεση.

Προς μια διαφορετική παγκόσμια οικονομία
 
Η μορφή του κόσμου το 2050 θα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετική από ό,τι πολλοί υποθέτουν επί του παρόντος. Το μερίδιο της παγκόσμιας παραγωγής που αντιπροσωπεύει το μπλοκ υπό την ηγεσία της Κίνας έχει αυξηθεί απότομα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, από 10% το 1990 σε 25% σήμερα. Ωστόσο θα πρέπει να αλλάξει εάν θέλει να συνεχίσει να δει το βάρος του να αυξάνεται στην παγκόσμια οικονομία.
Η CE βλέπει δύο σενάρια για το μέλλον. Το ένα θέλει τα δύο στρατόπεδα να «λυγίζουν» και την
παγκόσμια οικονομία να διασπάται σε μικρότερες ομάδες σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο.
 Στο δεύτερο οι εντάσεις μεταξύ των δύο μπλοκ κλιμακώνονται με αποτέλεσμα να σπάσουν απότομα οι οικονομικοί και χρηματοπιστωτικοί δεσμοί. Αυτό θα ήταν εξαιρετικά αποσταθεροποιητικό: οι μεγάλες οικονομίες του κόσμου είναι πλέον τόσο στενά αλληλένδετες που ακόμη και σε τομείς όπου οι κυβερνήσεις επιθυμούν να γίνουν πιο αυτοδύναμες –όπως οι ημιαγωγοί, οι μπαταρίες και η ενέργεια– η αποσύνδεση των αλυσίδων εφοδιασμού θα ήταν μια επώδυνη διαδικασία. Θα ακρωτηρίαζε την παγκόσμια βιομηχανία, προκαλώντας ελλείψεις και ανεξέλεγκτες αυξήσεις τιμών...




Πηγή Ναυτεμπορική 
Διαβάστε περισσότερα..

Κυριακή 6 Μαρτίου 2022

Spiegel: Αυτά είναι τα 4 σενάρια για τον πόλεμο στην Ουκρανία

Κυριακή, Μαρτίου 06, 2022
 

Ανάλυση με βάση 4 σενάρια για την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία μετά την επίθεση της Ρωσίας δημοσιεύει το γερμανικό περιοδικό Spiegel. 

Σύμφωνα με το Spiegel, παρά τις τεράστιες κυρώσεις της Δύσης και την παγκόσμια κριτική, η Ρωσία συνεχίζει τον επιθετικό της πόλεμο κατά της γειτονικής Ουκρανίας. Ο στρατός του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν έχει πλέον τον έλεγχο ορισμένων πόλεων και περιοχών. Πολλά μέρη και περιοχές, από την άλλη πλευρά, συνεχίζουν να αμφισβητούνται, συμπεριλαμβανομένων των δύο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας, του Χάρκοβο και της πρωτεύουσας Κίεβου.

Η πόλη-λιμάνι της Μαριούπολης είναι επίσης ένα από τα κύρια θέατρα πολέμου για μέρες. Σύμφωνα με τον δήμαρχο, τα ρωσικά στρατεύματα διέκοψαν πρόσφατα το πόσιμο νερό και την παροχή ρεύματος στην πόλη. Ενώ τα δεινά για τους ανθρώπους στην Ουκρανία και οι απώλειες και στις δύο πλευρές αυξάνονται, οι ειδικοί αναλύουν πώς μπορεί να εξελιχθεί η σύγκρουση. Ακολουθούν τέσσερα πιθανά σενάρια:

1ο σενάριο: Στρατιωτικό αδιέξοδο

Μέχρι στιγμής, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αντισταθεί στη ρωσική εισβολή: Η προσπάθεια να καταληφθεί η πρωτεύουσα Κίεβο με αλεξιπτωτιστές απωθήθηκε τις πρώτες ημέρες του πολέμου.

Πολλοί Ουκρανοί έχουν ενταχθεί στις αμυντικές μονάδες. Με τη βοήθεια δυτικών όπλων και πληροφοριών, τα ουκρανικά στρατεύματα ενδέχεται να μπορέσουν να αντέξουν στο Κίεβο και να οδηγήσουν σε στρατιωτικό αδιέξοδο.

Η αποδυνάμωση της ρωσικής οικονομίας ως αποτέλεσμα των σωφρονιστικών μέτρων θα μπορούσε να αναγκάσει τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να αλλάξει τους υπολογισμούς του.

"Με τις κυρώσεις της, η Δύση θα μπορούσε να πείσει τον Πούτιν να εγκαταλείψει τον κεντρικό πολεμικό στόχο του να αποκεφαλίσει την ουκρανική κυβέρνηση και να εγκαταστήσει μια φιλορωσική μαριονέτα", γράφει ο Samuel Charap από το αμερικανικό think tank, Rand Corporation, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων AFP.

2ο Σενάριο: Eσωτερική πολιτική αλλαγή στη Ρωσία

Η πιθανότητα μιας λαϊκής εξέγερσης ή πραξικοπήματος που θα ανατρέψει τον Πούτιν φαίνεται επί του παρόντος μικρή.

Ωστόσο, οι παρατηρητές δεν αποκλείουν αυτό το ενδεχόμενο. Το Κρεμλίνο καταπολεμά τα ανεξάρτητα και ξένα μέσα ενημέρωσης. Αρκετοί ξένοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένου του βρετανικού BBC, του καναδικού CBC και των γερμανικών ARD και ZDF, ανέστειλαν προσωρινά τη δουλειά τους στη Ρωσία μετά τη ψήφιση νέου νόμου από τη Ρωσία που λογοκρίνει την πολεμική κάλυψη. Με αυτό το βήμα, το Κρεμλίνο επιχειρεί να εδραιώσει την κυριαρχία της γνώμης μεταξύ των πιστών κρατικών μέσων ενημέρωσης.

Πρόσφατα, ωστόσο, πραγματοποιήθηκαν αντιπολεμικές διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της Ρωσίας, κατά τις οποίες σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων φέρεται να έχουν συλληφθεί τουλάχιστον 6.000 άτομα. Η υποστήριξη προς τον Πούτιν καταρρέει επίσης στην κυβερνώσα ελίτ: ορισμένοι ολιγάρχες, μέλη του κοινοβουλίου, ακόμη και η ιδιωτική εταιρεία πετρελαίου Lukoil ζητούν τον τερματισμό των μαχών.

"Η προσωπική ασφάλεια του Πούτιν είναι πολύ καλή και θα συνεχίσει να είναι πολύ καλή - έως ότου δεν είναι", δήλωσε ο Έλιοτ Α. Κοέν από το κέντρο σκέψης της Ουάσιγκτον για Στρατηγικές και Διεθνείς Σπουδές. "Αυτό έχει συμβεί πολλές φορές στη σοβιετική και ρωσική ιστορία".

3ο σενάριο: Στρατιωτική επιτυχία της Ρωσίας

Δεδομένης της στρατιωτικής υπεροχής της Ρωσίας, οι δυτικοί εμπειρογνώμονες στον τομέα της άμυνας αναμένουν ότι τα στρατεύματα του Πούτιν θα συνεχίσουν να προελαύνουν μακροπρόθεσμα. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κατέληξε στο συμπέρασμα μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε το πρωί της Πέμπτης με τον Πούτιν ότι "τα χειρότερα έρχονται". Ο Πούτιν θέλει "να πάρει τον έλεγχο ολόκληρης της Ουκρανίας".

Αλλά ακόμα κι αν τα ρωσικά στρατεύματα καταφέρουν να καταλάβουν το Κίεβο και να καθαιρέσουν τον Ουκρανό Πρόεδρο Volodymyr Zelenskyy, είναι πιθανό να υπάρξει ισχυρή αντίσταση από τον ουκρανικό πληθυσμό. Η Μόσχα θα αντιμετωπίσει την πρόκληση της κατάληψης μιας χώρας 40 εκατομμυρίων κατοίκων.

4ο Σενάριο: Κλιμάκωση της σύγκρουσης

Η ίδια η Ουκρανία δεν είναι ακόμη μέλος ούτε του ΝΑΤΟ ούτε της ΕΕ, αλλά συνορεύει με τέσσερα πρώην σοβιετικά κράτη που ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Εάν ένα μέλος δεχτεί επίθεση, αυτό θεωρείται επίθεση σε ολόκληρη την αμυντική συμμαχία. Σχεδόν κανένας ειδικός δεν περιμένει από τον Πούτιν να επιτεθεί άμεσα σε ένα μέλος του ΝΑΤΟ και, ως εκ τούτου, να διακινδυνεύσει έναν πυρηνικό πόλεμο. Ωστόσο, προβοκάτσιες είναι νοητές.

Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ο πολιτικός επιστήμονας Σαράπ προειδοποιεί για "τους κινδύνους ενός ατυχήματος, ενός περιστατικού ή ενός εσφαλμένου υπολογισμού που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας". Για παράδειγμα, ένας αδέσποτος πύραυλος ή μια επίθεση στον κυβερνοχώρο θα μπορούσε να προκαλέσει κλιμάκωση του πολέμου.

Το ιδανικό του Πούτιν για μια Ρωσία με σοβιετικές διαστάσεις και η υπόσχεσή του να προστατεύσει τις ρωσικές μειονότητες εγείρουν ανησυχίες για περαιτέρω εδαφικές φιλοδοξίες. Μετά την Ουκρανία, η Μόσχα θα μπορούσε επίσης να στοχεύσει την πάλαι ποτέ Σοβιετική Δημοκρατία της Μολδαβίας.
Διαβάστε περισσότερα..

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2022

Πως η νέα κλιμάκωση Ρωσίας-Ουκρανίας θα προκαλέσει τρομακτικό σοκ στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 24, 2022

Οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου πρόκειται να αυξηθούν περαιτέρω καθώς από σήμερα κλιμακώνεται ανεξέλεγκτα η κρίση Ρωσίας-Ουκρανίας με την εισβολή του Ρώσικου Στρατού στην περιοχή του Ντομμπάς, ωστόσο ο αντίκτυπος στην ενέργεια δεν θα είναι η μόνη συνέπεια.

Από το σιτάρι στο κριθάρι και από τον χαλκό στο νικέλιο, αναλυτές αναφέρουν στο αμερικανικό δίκτυο CNBC ότι οι αλυσίδες εφοδιασμού πρόκειται να διαταραχθούν καθώς η κρίση παίρνει μια στροφή προς το χειρότερο.

Η Ουκρανία θεωρείται ο "σιτοβολώνας της Ευρώπης" και μια εισβολή θα είχε ως αποτέλεσμα να χτυπηθεί σκληρά η αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, αναφέρει ο Alan Holland, διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της εταιρείας τεχνολογίας Keelvar.

Η Ρωσία και η Ουκρανία είναι επίσης μεγάλοι προμηθευτές μετάλλων και άλλων βασικών εμπορευμάτων, σημειώνουν οι αναλυτές.

Οι βασικοί κίνδυνοι της κλιμάκωσης περιλαμβάνουν:

Ασφάλεια των τροφίμων
Η Ουκρανία παράγει σιτάρι, κριθάρι και σίκαλη στα οποία βασίζεται μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Είναι επίσης μεγάλος παραγωγός καλαμποκιού.

"Αν και η περίοδος συγκομιδής είναι ακόμη λίγους μήνες μακριά, μια παρατεταμένη σύγκρουση θα δημιουργούσε ελλείψεις ψωμιού [και θα αύξανε τις τιμές καταναλωτή το φθινόπωρο", δηλώνει ο Holland.

Το νόμισμα της Ουκρανίας άρχισε να υποχωρεί σε αξία από τότε που τα ρωσικά στρατεύματα άρχισαν να συγκεντρώνονται στα σύνορα των δύο χωρών. Αυτό θα αυξήσει το κόστος των εξαγωγών της χώρας.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση που θα πληγεί – πολλές χώρες στη Μέση Ανατολή και την Αφρική βασίζονται επίσης στο ουκρανικό σιτάρι και καλαμπόκι και οι διαταραχές στον εφοδιασμό θα μπορούσαν να επηρεάσουν την επισιτιστική ασφάλεια σε αυτές τις περιοχές, αναφέρει ο Dawn Tiura, πρόεδρος στον βιομηχανικό όμιλο Sourcing.

"Η Κίνα είναι επίσης μεγάλος αποδέκτης ουκρανικού καλαμποκιού - στην πραγματικότητα, η Ουκρανία αντικατέστησε τις ΗΠΑ ως κορυφαίος προμηθευτής καλαμποκιού της Κίνας το 2021", είπε.

Οι τιμές του σιταριού και του καλαμποκιού βρίσκονταν ήδη στα ύψη. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σιταριού που διαπραγματεύονται στο Σικάγο έχουν εκτιναχθεί κατά περίπου 12% από την αρχή του τρέχοντος έτους, ενώ τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης καλαμποκιού έχουν κινηθεί ανοδικά κατά 14,5% την ίδια περίοδο.

Ο πληθωρισμός στα τρόφιμα αυξάνεται και θα μπορούσε να επιδεινωθεί εάν ξεσπάσει ένοπλη σύγκρουση.

"Η αύξηση των τιμών των τροφίμων θα επιδεινωθεί με πρόσθετους κλυδωνισμούς στις τιμές, ειδικά εάν οι βασικές γεωργικές περιοχές στην Ουκρανία καταληφθούν από φιλικές προς τη Ρωσία δυνάμεις", δήλωσε ο Per Hong, μείζων εταίρος στην εταιρεία συμβούλων Kearney.

Επισήμανε ακόμη ότι η Ρωσία είναι επίσης ο κορυφαίος εξαγωγέας σιταριού στον κόσμο. Μαζί με την Ουκρανία, αντιπροσωπεύουν περίπου το 29% της παγκόσμιας εξαγωγικής αγοράς σιταριού.

Περαιτέρω, οποιεσδήποτε διαταραχές στον εφοδιασμό φυσικού αερίου θα επηρεάσουν με τη σειρά τους την παραγωγή ενεργοβόρων προϊόντων, όπως τα λιπάσματα - και αυτό είναι βέβαιο ότι θα πλήξει ακόμη περισσότερο τη γεωργία, λέει ο Holland. Τα λιπάσματα ήταν ήδη σε έλλειψη πέρυσι, γεγονός που οδήγησε σε εκτίναξη των τιμών.

Η Ρωσία ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση πέρυσι.

Μέταλλα και πρώτες ύλες
Η Ουκρανία αύξανε σταθερά τις εξαγωγές της όλα τα τελευταία χρόνια και τώρα είναι ένας "τεράσιος πάροχος" πρώτων υλών, χημικών προϊόντων, ακόμη και μηχανημάτων όπως μεταφορικού εξοπλισμού, σύμφωνα με τον Tiura.

Είναι επίσης σημαντικός προμηθευτής ορυκτών και άλλων βασικών εμπορευμάτων, σημειώνουν οι αναλυτές.

Η Ρωσία ελέγχει επίσης περίπου το 10% των παγκόσμιων αποθεμάτων χαλκού και είναι σημαντικός παραγωγός νικελίου και πλατίνας, σύμφωνα με τον Hong.

Το νικέλιο είναι μια βασική πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται στις μπαταρίες των ηλεκτρικών οχημάτων και ο χαλκός - που θεωρείται ευρέως ως οικονομικό βαρόμετρο - χρησιμοποιείται ευρέως στην κατασκευή ηλεκτρονικών και την κατασκευή κατοικιών.

"Η βιομηχανία τσιπ των ΗΠΑ βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο νέον που προέρχεται από την Ουκρανία και η Ρωσία εξάγει επίσης μια σειρά από στοιχεία κρίσιμα για την κατασκευή ημιαγωγών, κινητήρων αεροσκαφών, αυτοκινήτων και φαρμάκων", συμπληρώνει ο Hong.

Επιπτώσεις στη Γερμανία
Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα επηρεαστεί από την κλιμακούμενη κρίση, η Γερμανία θα πληγεί ιδιαίτερα σκληρά.

Η Γερμανία αντλεί το μεγαλύτερο μέρος των ενεργειακών της αναγκών για την μεταποιητική βιομηχανία της και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από το φυσικό αέριο που λαμβάνει από τη Ρωσία, δηλώνει ο Atul Vashistha, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας πληροφοριών κινδύνου αλυσίδας εφοδιασμού Supply Wisdom.

"Εάν οι εντάσεις συνεχίσουν να αυξάνονται και δούμε αύξηση των διαταραχών λόγω ενδεχόμενου πολέμου ή κυρώσεων, η μεταποιητική παραγωγή στη Γερμανία θα πληγεί σημαντικά. Τα εργοστάσια θα πρέπει να περιορίσουν την παραγωγή, πράγμα που θα επηρεάσει την παραγωγή και σε άλλες χώρες", αναφέρει μιλώντας στο CNBC.

Οι κορυφαίες εξαγωγές της Γερμανίας περιλαμβάνουν αυτοκίνητα και ανταλλακτικά αυτοκινήτων, άλλο μεταφορικό εξοπλισμό μεταφορών, ηλεκτρονικά είδη, μέταλλα και πλαστικά.

Διαβάστε περισσότερα..

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2022

Οι προβλέψεις των Financial Times για τη χρονιά που ξεκίνησε

Πέμπτη, Ιανουαρίου 06, 2022
  • Η μετάλλαξη που θα διαδεχτεί την Ομικρον.
  • Πόσο πιθανή είναι μια εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και της Κίνας στην Ταϊβάν. 
  • Η αδυναμία της FED να ελέγξει τον πληθωρισμό και πως θα κινηθούν S&P 500 και Tesla.


"Ο κόσμος καθώς ξεκινά το 2022 φαίνεται ένα ιδιαίτερα απρόβλεπτο και ανησυχητικό μέρος. Για πρώτη φορά, δύο από όσους διατυπώνουν στους Financial Times τις προβλέψεις τους για φέτος ρωτούν εάν η Ρωσία και η Κίνα θα εισβάλουν σε γείτονες (λέμε όχι, αλλά αυτό μπορεί να είναι ευσεβής πόθος).

Λιγότερο αισιόδοξα, οι ειδικοί μας προειδοποιούν ότι μια ακόμα πιο μολυσματική μετάλλαξη του κορωνοϊού από την Ομικρον μπορεί να εμφανιστεί, ο πληθωρισμός δεν θα επιστρέψει εντός του στόχου που έχουν θέσει οι ΗΠΑ, η σφιχτότερη νομισματική πολιτική θα πλήξει τις μετοχές και η επόμενη παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα δεν θα επιτύχει αρκετά στην προσπάθεια για περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Λίγο παιχνιδιάρικα, ίσως, ο John Thornhill προβλέπει ότι οι μετοχές της Tesla του Elon Musk θα αντιστρέψουν την τάση και θα ανέβουν.

Για το 2021, 17 από τις 20 προβλέψεις των Financial Times αποδείχθηκαν σωστές. 
Κάναμε λάθος σχετικά με την επανένταξη των ΗΠΑ στην πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και είμασταν πολύ απαισιόδοξοι για τους εμβολιασμούς κατά της Covid (περίπου ο μισός πληθυσμός του πλανήτη έχει λάβει δύο δόσεις, κάτι που υποδηλώνει ότι πάνω από τους μισούς ενήλικες έχει εμβολιαστεί). Η πρόοδος την είσοδο περισσότερων μη λευκών στα διοικητικά συμβούλια των ΗΠΑ ξεπέρασε επίσης το όριο που είχαμε θέσει.

Θα εμφανιστεί μια πιο μολυσματική μετάλλαξη από την Δέλτα και την Ομικρον που θα κυριαρχήσει στον πλανήτη;
Ναι. Οι περισσότεροι ιολόγοι περίμεναν ότι τη Δέλτα θα διαδεχόταν κάτι πιο μολυσματικό, αλλά λίγοι προέβλεψαν ένα τόσο ξαφνικό άλμα σε ότι αφορά τη μεταδοτικότητα και την ανοσολογική διαφυγή όπως αυτό που έφερε η Ομικρον. Ο ιός μπορεί να μολύνει δισεκατομμύρια ανθρώπους το 2022, επομένως θα προκαλούσε έκπληξη το να μην προκύψει κάτι που θα εξαπλώνεται ακόμη πιο γρήγορα. Το αν η επόμενη κυρίαρχη παραλλαγή θα προκαλεί πιο σοβαρές ασθένειες και περισσότερους θανάτους θα εξαρτηθεί από την έκταση της εμβολιαστικής κάλυψης και την τήρηση των μέτρων προστασίας που ακολουθούνται σε όλο τον κόσμο.

Θα επανέλθει μέχρι το τέλος του έτους ο πληθωρισμός στο στόχο του 2% της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ;
Οχι. Η ιδέα ότι η πληθωριστική «έκπληξη» του 2021 θα είναι παροδική ήταν λάθος. Οι ελλείψεις που παρατηρήθηκαν το 2021 μπορεί πράγματι να αποδειχθούν προσωρινές. Όμως η συνιστώσα της κατοικίας στον δείκτη τιμών καταναλωτή φαίνεται πιθανό ότι θα αυξηθεί απότομα. Η αγορά εργασίας είναι «καυτή», με χαμηλή ανεργία και υψηλά ποσοστά κενών θέσεων εργασίας και παραιτήσεων. Η άνοδος του πληθωρισμού έχει κάνει τα βραχυπρόθεσμα πραγματικά επιτόκια ακόμη πιο αρνητικά. Η μέτρια σύσφιξη από την Fed, που αναμένεται το 2022 και το μεγάλο μεσοδιάστημα μεταξύ της σύσφιξης και της εμφάνισης των επιπτώσεών της, καθιστούν πιθανό ο δομικός πληθωρισμός, ειδικά ο πληθωρισμός των μισθών, να αυξηθεί αντί να μειωθεί το 2022.

Θα τελειώσει η Μεγάλη Παραίτηση;
Ναι — ή τουλάχιστον θα μετριαστεί. Στις ΗΠΑ, το Big Quit έχει ήδη αρχίσει να αποδυναμώνεται και οι μητέρες οι οποίες σταμάτησαν να εργάζονται ενώ τα σχολεία ήταν κλειστά, επιστρέφουν. Εφόσον περάσει το κύμα της Όμικρον, περισσότεροι εργαζόμενοι θα επιστρέψουν καθώς ο ιός χάνει έδαφος και οι αποταμιεύσεις που συσσωρεύτηκαν πέρυσι μειώνονται.
Ωστόσο, η δημογραφική γήρανση και ο περιορισμός της μετανάστευσης σημαίνουν ότι οι αγορές εργασίας θα εξακολουθούν να είναι σφιχτές, με τους εργαζομένους οι οποίοι βρίσκονται σε περιοχές με έλλειψη εργατικού δυναμικού να είναι σε καλύτερη θέση να διαπραγματευτούν αυξήσεις και καλύτερες συνθήκες εργασίας από ό,τι πριν από την πανδημία.

Θα αποδειχθούν τελικά αρκετά τα εθνικά σχέδια για το κλίμα για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης στον στόχο του 1,5C ως τη COP27 στην Αίγυπτο;
Όχι. Ακόμη και με όλες τις νέες υποσχέσεις για το κλίμα που έγιναν στη σύνοδο κορυφής COP26 της Γλασκώβης οι αναλυτές λένε ότι ο κόσμος θα εξακολουθήσει να είναι κατά τουλάχιστον 1,8 βαθμούς Κελσίου πιο θερμός σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή και πιθανότατα ως και κατά 2,4 βαθμούς Κελσίου.
Η τήρηση του ασφαλέστερου στόχου του 1,5 C, που οι χώρες ισχυρίζονται ότι θέλουν, απαιτεί πολύ πιο τολμηρές περικοπές στα αέρια θερμοκηπίου που εκπέμπουν οι πιο ρυπογόνες χώρες, ιδιαίτερα την Κίνα, η οποία ευθύνεται για το 27% των παγκόσμιων εκπομπών, περισσότερες δηλαδή από τις ΗΠΑ και την ΕΕ μαζί. Αλλά ούτε η ίδια, ούτε άλλες μεγάλες οικονομίες, δείχνουν σημάδια δραστικής βελτίωσης των στόχων τους το 2022, ούτε διάθεση για τις πολιτικές που απαιτούνται για την επίτευξή τους.

Θα υπάρξει πρόταση μομφής κατά του Μπόρις Τζόνσον από τους βουλευτές του;
Ναι, κατά πάσα πιθανότατα. Ο Τζόνσον φαινόταν πολλές φορές ξεγραμμένος στο παρελθόν και τον Σεπτέμβριο έμοιαζε αλώβητος. Αλλά μια σειρά από λάθη έχουν πλήξει την εικόνα του πρωθυπουργού, όπως και οι αυξήσεις φόρων και τα περιοριστικά μέτρα κατά του κορωνοϊού, στα οποία πολλοί Τόρηδες αντιτίθενται. Η πτώση στις δημοσκοπήσεις και η εκλογική ήττα-σοκ σε εμβόλιμη εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του νέου βουλευτή της περιφέρειας του Βορείου Σρόπσιρ κάνουν πολλούς βουλευτές να φοβούνται ότι ο Τζόνσον έχει χάσει την αίγλη του.
Μια απογοητευτική επίδοση στις τοπικές εκλογές του Μαϊου θα είναι η ιδανική ευκαιρία για να κάνουν οι αντίπαλοι την επίθεσή τους. Μόνο 54 βουλευτές απαιτούνται για να πραγματοποιηθεί πρόταση μομφής. Ο Τζόνσον μπορεί να επιβιώσει, ειδικά αν οι βουλευτές δεν είναι σίγουροι ποιος θα τον διαδεχτεί. Αλλά με οικονομικές φουρτούνες στον ορίζονται και κανένα σημάδι ότι έχει αλλάξει το στιλ του μπορεί να υπάρξουν αρκετοί Τόρηδες που θα είναι πρόθυμοι να δοκιμάσουν την τύχη τους.

Θα εκλέξει η Γαλλία κάποιον ακροδεξιό πρόεδρο;
Όχι. Η εθνικιστική ακροδεξιά της Γαλλίας έχει μια νέα άφιξη ενόψει των προεδρικών εκλογών τον Απρίλιο: τον Ερίκ Ζεμούρ. Αλλά αν δεν υπάρξουν απροσδόκητες ανατροπές (πολλά μπορούν να συμβούν σε τέσσερις μήνες), ο πρώην αρθρογράφος κατακερματίζει την ψήφο των υπερεθνικιστών, κυρίως εις βάρος της Μαρίν Λεπέν, η οποία δεν φαίνεται πλέον βέβαιο ότι θα περάσει στον δεύτερο γύρο. Σε έναν δεύτερο γύρο, αυτή ή ο Ζεμούρ θα αντιμετωπίσουν πιθανότατα τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος θα συσπειρώσει τους κεντρώους ψηφοφόρους εναντίον τους.
Τα άσχημα νέα για τον Μακρόν, ωστόσο, είναι ότι πιθανότατα θα κερδίσει με μικρότερη διαφορά από το 2017.

Θα εισβάλει η Ρωσία στην Ουκρανία;
Όχι. Μια μεγάλης κλίμακας εισβολή θα δημιουργούσε κίνδυνο για βαριές ρωσικές απώλειες και θα έρχονταν σε αντίθεση με την προτίμηση του Βλαντιμίρ Πούτιν για υπονόμευση και δυνατότητα αποποίησης της όποιας ευθύνης.
Ο Πούτιν μπορεί να επιτύχει πολλούς από τους στόχους του χωρίς αυτό: αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας, αποτροπή των συμμάχων του Κιέβου από την παροχή στρατιωτικής βοήθειας, εκφοβισμός του ΝΑΤΟ και εξαναγκασμός περισσότερων παραχωρήσεων στις συνομιλίες για τον τερματισμό των συγκρούσεων στο Ντονμπάς. Ωστόσο, η Μόσχα μπορεί ακόμη να προχωρήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση, εντείνοντας τη σύγκρουση στην αποσχισθείσα περιοχή, προκαλώντας προβλήματα σε άλλες περιοχές της Ουκρανίας ή πραγματοποιώντας στοχευμένες εισβολές.
Η ικανότητα κλιμάκωσης είναι το ισχυρότερο πλεονέκτημα του Κρεμλίνου

Θα χάσουν οι Δημοκρατικοί τον έλεγχο του Κογκρέσου τον Νοέμβριο;
Ναι. Οι Δημοκρατικοί θα χάσουν τόσο τη Βουλή των Αντιπροσώπων, όσο και τη Γερουσία σε μια σαρωτική ρεπουμπλικανική νίκη. Οι ενδιάμεσες εκλογές αποτελούν συνήθως ένα πισωγύρισμα για το κόμμα που ελέγχει τον Λευκό Οίκο, αλλά το 2022 θα μοιάζει περισσότερο με το «ξυλοκόπημα» που δέχτηκαν οι Δημοκρατικοί του Μπαράκ Ομπάμα το 2010. Πέρα από τα χαμηλά ποσοστά αποδοχής του προέδρου Τζο Μπάιντεν, οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν ανακατανείμει τις εκλογικές περιφέρειες στις πολιτείες που ελέγχουν, κάτι που θα ενισχύσει τη φιλελεύθερη δυσαρέσκεια απέναντι σε ένα σύστημα που θεωρούν ότι είναι στημένο εναντίον τους.
Έχουν ένα δίκιο. Αλλά το να έχεις δίκιο δεν είναι άμυνα ενάντια στην ήττα.

Θα δώσει το Ανώτατο Δικαστήριο στις πολιτείες την ελευθερία να απαγορεύσουν την έκτρωση;
Ναι. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εξετάζει μετά από έφεση έναν νόμο του Μισισιπή που απαγορεύει την έκτρωση μετά τη 15η εβδομάδα εγκυμοσύνης. Τα επιχειρήματα που ακούστηκαν τον Δεκέμβριο υποδηλώνουν ότι η πλειοψηφία των δικαστών δεν θέλει πλέον να διατηρήσει τις συνταγματικές προστασίες που ορίζονται στην απόφαση του Roe vs Wade του 1973. Η απόφαση αναμένεται στα τέλη Ιουνίου. Αν οι δικαστές απορρίψουν την υπόθεση-ορόσημο, περισσότερες από 20 πολιτείες είναι έτοιμες να απαγορεύσουν όλες ή τις περισσότερες αμβλώσεις και το θέμα θα βρεθεί στο επίκεντρο των εκλογών του 2022.

Θα εισβάλει η Κίνα στην Ταϊβάν;
Όχι, τουλάχιστον όχι φέτος. Το ερώτημα είναι εύλογο δεδομένης της κλιμάκωσης των κινεζικών στρατιωτικών ασκήσεων κοντά στην Ταϊβάν, η οποία βρίσκεται περίπου 161 χιλιόμετρα από την ακτή της ηπειρωτικής χώρας.
Ο Λόιντ Όστιν, υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, είπε τον Δεκέμβριο ότι οι ασκήσεις έμοιαζαν «πολύ με πρόβες». Αλλά μια επίθεση στην Ταϊβάν μπορεί να συνιστούσε οικονομική αυτοκτονία για την Κίνα. Οι ΗΠΑ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιβάλουν σκληρές κυρώσεις που θα μπορούσαν να καλύψουν τη μερίδα του λέοντος των 350 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε τσιπ που εισάγει η Κίνα κάθε χρόνο.
Η οικονομία της Κίνας θα λυγίσει χωρίς αυτά τα τσιπ.

Θα ενισχύσει την εξουσία της η στρατιωτική χούντα της Μιανμάρ;
Όχι. Σχεδόν έναν χρόνο μετά το πραξικόπημα που ανέτρεψε την Άουνγκ Σαν Σου Κι, το καθεστώς του Μινκγ Άουνγκ Χλενγκ είναι αντιμέτωπο με μαζική αντιπαράθεση από έναν οργισμένο πληθυσμό. Κανένας ξένος εταίρος, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και της Κίνας, δεν το έχει αναγνωρίσει επισήμως ως κυβέρνηση της Μιανμάρ, αν και η Καμπότζη και η Ινδία έχουν αναλάβει διπλωματικές πρωτοβουλίες. Παρά την στρατιωτική κινητοποίηση κατά της εξέγερσης στα βορειοδυτικά, οι αντάρτικες «δυνάμεις άμυνας του λαού» κρατούν υπό τον έλεγχο τους μεγάλο τμήμα της επικράτειας. Με την οικονομία σε ελεύθερη πτώση και το πραξικόπημα να αποδεικνύεται αποτυχημένο, το σχέδιο των στρατηγών για επανάληψη των εκλογών του 2020 που έχασε το κόμμα που είναι υπό τον έλεγχό τους φαίνεται πολύ φιλόδοξο.

Μπορεί να αποτραπεί η ανάπτυξη πυρηνικού όπλου από το Ιράν;
Ναι. Στις συνομιλίες γίνεται αγώνας ώστε να σωθεί η πυρηνική συμφωνία του 2015 που υπέγραψε το Ιράν με παγκόσμιες δυνάμεις, αλλά εγκατέλειψε ο Ντόναλντ Τραμπ. Η Τεχεράνη εμπλουτίζει ουράνιο κοντά σε επίπεδα που επιτρέπουν δημιουργία όπλων. Η κυβέρνηση Μπάιντεν ελπίζει να σώσει τη συμφωνία, αλλά οι πιθανότητες για μια συμφωνία που θα πείσει το Ιράν να συμμορφωθεί εκ νέου φαίνονται ελάχιστες.
Οι ειδικοί, πάντως, πιστεύουν ότι σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Τεχεράνης οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι από οποιοδήποτε κέρδος σε επίπεδο ασφάλειας, ενώ το Ιράν επιμένει ότι το πρόγραμμά του είναι για μη στρατιωτική χρήση. Το κλειδί, ωστόσο, μπορεί να είναι το κατά πόσο το Ισραήλ μπορεί να πειστεί να αποφύγει επιθετικές ενέργειες που προκαλούν το Ιράν να περάσει στο επόμενο επικίνδυνο στάδιο.

Θα καταφέρουν οι αφρικανικές χώρες να εμβολιάσουν το 70% του πληθυσμού τους;
Όχι. Αν και ορισμένες χώρες, όπως το Μαρόκο και η Νότια Αφρική, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα φτάσουν στο συγκεκριμένο επίπεδο, που κρίνεται απαραίτητο από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, άλλες δεν θα τα καταφέρουν. Το 2021, οι προσπάθειες για εξασφάλιση αρκετών εμβολίου μέσω αγορών, δωρεών και της παγκόσμιας πρωτοβουλίας Covax απέτυχαν καθώς οι δυτικές χώρες χρησιμοποίησαν την ισχύ τους ώστε να πάρουν τις πρώτες θέσεις στη σειρά.
Η κατάσταση θα βελτιωθεί το 2022. Ωστόσο, νέες παραλλαγές, οι ενισχυτικές δόσεις στις πλουσιότερες χώρες και υλικοτεχνικά προβλήματα σημαίνουν ότι πολλές αφρικανικές χώρες θα συνεχίσουν να υστερούν.

Θα παραμείνει στην εξουσία ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐρ Μπολσονάρου;
Όχι. Ο ακροδεξιός πρώην λοχαγός του στρατού είχε ορκιστεί τον Σεπτέμβριο ότι «μόνο ο Θεός μπορεί να με πάρει από την προεδρία», αλλά τον περιμένει ένα «πεζό» τέλος. Ο υψηλός πληθωρισμός και η στάσιμη οικονομία θα «συνωμοτήσουν» ενάντια στην επανεκλογή του στις προεδρικές κάλπες του Οκτωβρίου. Ο πρώην πρόεδρος και σύμβολο της αριστεράς Λουίζ Ινάσιο «Λούλα» ντα Σίλβα αναμένεται να κερδίσει και μάλιστα με διαφορά. Ούτε οι μάζες της Βραζιλίας, ούτε οι ένοπλες δυνάμεις της, με το δημοκρατικό τους πνεύμα, είναι πιθανό να υποστηρίξουν οποιαδήποτε προσπάθεια «τύπου Τραμπ» του Μπολσονάρο να προσκολληθεί στην εξουσία μετά από μια εκλογική ήττα.

Θα πέσει ο S&P 500 περισσότερο από 10%;
Ναι. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, που ουσιαστικά καθορίζει τις τιμές στις παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές, μπορεί να καταφέρει να βγει από μια περίοδο υπερβολικής νομισματικής τόνωσης χωρίς να διαταράξει τις μετοχές, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι ο πληθωρισμός έχει αποδειχθεί πολύ πιο σκληρός από οι περισσότεροι επενδυτές, αναλυτές και υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής είχαν προβλέψει.
Η πιθανότητα η Fed να χρειαστεί να πατήσει δυνατά τα φρένα είναι πραγματική, ειδικά αν ληφθεί υπόψη πόσο «πολιτικοποιημένος» έχει γίνει ο πληθωρισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το αν οι αγορές θα παραμείνουν χαμηλά είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα.

Θα μεταρρυθμιστεί το «άρθρο 230» της Αμερικής για να περιορίσει τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες;
Όχι. Πολλοί και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος θέλουν να μεταρρυθμίσουν αυτό το «κενό», που επιτρέπει στις εταιρείες τεχνολογίας να ξεφύγουν από νομικές συνέπειες για το επιβλαβές περιεχόμενο στις πλατφόρμες τους — αλλά για διαφορετικούς λόγους. Οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι ανησυχούν για διαφορετικούς τύπους περιεχομένου.
Υπάρχουν πολλά προτεινόμενα νομοσχέδια μεταρρύθμισης στο Κογκρέσο και οι αποκαλύψεις insiders σχετικά με το τι γνώριζε το Facebook (τώρα Meta) για το πώς οι εφαρμογές του έβλαψαν τους εφήβους έριξαν λάδι στη φωτιά. Ενώ υπάρχει πίεση και στις δύο πλευρές να κρατήσουν σκληρή στάση πριν τις ενδιάμεσες εκλογές, η έλλειψη εύκολης λύσης καθιστά δύσκολο να ειπωθεί ένα «ναι».

Οι μετοχές της Tesla θα τελειώσουν την χρονιά σε υψηλότερο επίπεδο απ’ ότι σήμερα;
Ναι. Με παραδοσιακές χρηματοοικονομικές μετρήσεις οι μετοχές της Tesla παραμένουν τρελά υπερτιμημένες, παρά τη σημαντική διόρθωση προς το τέλος του 2021. Η αναλογία τιμής/κέρδη που ξεπέρασε το 300 πέρυσι ουσιαστικά σημαίνει ότι ό,τι μπορεί να πάει σωστά στην Tesla θα συνεχίσει να πηγαίνει, για ένα απροσδιόριστο μέλλον.
Οι μετοχές της Tesla, όμως, έχουν γίνει κάτι περισσότερο από μια διεκδίκηση μελλοντικών εταιρικών ταμειακών ροών. Χάρη στην ευεργετική ιδιοφυΐα του διευθύνοντος συμβούλου Ελον Μασκ, έχουν γίνει εναλλακτικές των NFT: μη οικονομικά εισιτήρια του μέλλοντος. Παραμένουν περισσότεροι οι αγοραστές παρά οι πωλητές, για αυτό το συγκεκριμένο είδος token.

Θα ακολουθήσουν πολλές άλλες χώρες την τακτική καταστολής των κρυπτονομισμάτων που υιοθέτησε η Κίνα;
Όχι. Τρεις μήνες αφότου η Κίνα κήρυξε όλες τις δραστηριότητες crypto «παράνομες», το μέτρο εξακολουθεί να θεωρείται «ακραίο». Το πρόβλημα εν μέρει είναι τεχνικό. Οι περισσότερες ρυθμιστικές αρχές λένε ότι μια ευρεία απαγόρευση των crypto είναι αδύνατο να εφαρμοστεί σε αγορές με ελεύθερη και εύκολη πρόσβαση στο Διαδίκτυο.
Οι ρυθμιστικές αρχές, ειδικά στη Δύση, είναι επίσης εκ της φύσεώς τους αρνητικές στο να χαρακτηρίσουν παράνομη μια αγορά χωρίς πολύ καλό λόγο, όπως αποδείξεις ότι προκαλεί πραγματική βλάβη. Στις περισσότερες περιοχές, η προσέγγιση που επιλέγεται είναι η τοποθέτηση «προστατευτικών τοιχίων». Οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν νομοθεσία που περιλαμβάνει την απαγόρευση έκδοσης ορισμένων τύπων κρυπτονομισμάτων από μη χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ η ΕΕ έχει συντάξει προσχέδια κανόνων για τη ρύθμιση όσων παρέχουν υπηρεσίες crypto ή κάνουν εκδόσεις. Μια εξαίρεση στην τάση είναι η Ινδία, η κυβέρνηση της οποίας δήλωσε τον Νοέμβριο ότι σκέφτεται να απαγορεύσει τα ιδιωτικά crypto.

Θα αντιταχθούν περισσότεροι μουσικοί στη δύναμη των κολοσσών του streaming;
Ναι. Όταν η Adele απαίτησε από το Spotify να κάνει πιο δύσκολο στους χρήστες να ανακατεύουν τα κομμάτια στο άλμπουμ της «30», η εταιρεία έγραψε στο Twitter: «Οτιδήποτε για σένα». Μια πρόσφατη μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο υπολόγισε ότι το 80% του streaming προέρχεται από το 1% των καλλιτεχνών.
Η διατήρηση «ζεστής» και χαρούμενης της ελίτ είναι ζωτικής σημασίας, όπως και οι προσπάθειες του Spotify να αντιδράσει όταν η Taylor Swift απέσυρε προσωρινά τον κατάλογό της το 2014. Ωστόσο, οι πλατφόρμες streaming πρέπει να φυλάσσονται ώστε να μην μετατραπούν σε «παρκαδόροι» των σούπερ σταρ. Μετά την υπέρβαση του Spotify με την προώθηση του άλμπουμ Scorpion του Drake (2018), οι οργισμένοι συνδρομητές ζήτησαν επιστροφές χρημάτων. Η πολιτική «οτιδήποτε για εσάς» θα ενταθεί, αλλά η δουλοπρέπεια εγκυμονεί επίσης κινδύνους.

Θα σκάσει η φούσκα των NFT που σχετίζονται με την τέχνη;
Όχι. Από τα ύψους 69 εκατομμυρίων δολαρίων έσοδα του Beeple στη δημοπρασία του οίκου Christie's τον Μάρτιο, τα NFT που σχετίζονται με την τέχνη έχουν πολλαπλασιαστεί με ρυθμό που έχει εκπλήξει τους πάντες. Γκαλερί και οίκοι δημοπρασιών έχουν δημιουργήσει ειδικά τμήματα NFT. Κορυφαίοι καλλιτέχνες - μεταξύ αυτών και ο Damien Hirst - συμμετείχαν με ειδικά project. Μια λεγεώνα άγνωστων ονομάτων λανσάρουν NFT κάθε μέρα.
Το φαινόμενο έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας κλασικής φούσκας, οπότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα υπάρξει μια απότομη διόρθωση. Όμως, ο αριθμός των παικτών που μπαίνουν στον χώρο, η ευελιξία και η ταχύτητα με την οποία καινοτομούν, σημαίνει ότι το 2022, τουλάχιστον, αυτή η αγορά θα συνεχίσει να αυξάνεται. Πέρα από το 2022 όμως: caveat emptor (σ.σ. είναι ευθύνη του αγοραστή)."

Πηγή FT.COM
Διαβάστε περισσότερα..