Οι άστεγοι του κέντρου της Θεσσαλονίκης είναι περίπου 300. Η πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση. Η στέγη είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, που όμως δεν υποστηρίζεται από ειδικούς νόμους και πολιτικές επιλογές. Ταυτόχρονα, η έλλειψη στέγης συνεπάγεται αποκλεισμό και από άλλα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως αυτό στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική πρόνοια. Πρέπει να διατεθούν πόροι και επιδόματα, να θεσπιστεί ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ώστε να περιοριστεί το φαινόμενο των αστέγων. Οι ρίζες του φαινομένου άλλωστε φτάνουν έως τις οικονομικές και πολιτικές επιλογές των σύγχρονων κοινωνιών, καθώς και στην απελευθέρωση των νόμων της αγοράς.
Στο σύνολο των αστέγων διακρίνονται κυρίως ομάδες εξαρτημένων, ψυχικά ασθενών και ατόμων με οικονομικά προβλήματα.































